အသိဉာဏ္ဆိုသည္မွာ... အေကာင္းအဆုိး အေၾကာင္းအက်ိဳး... အမွားအမွန္မ်ားကို ေကာင္းစြာ ေဝဖန္ ပိုင္းျခား ဆင္ျခင္ သိျမင္နုိင္ျခင္းကို ဆိုလိုပါသည္.....

Monday, March 8, 2010

ငါးပါးသီလကုသိုလ္ေၾကာင့္ ရဟႏာၱျဖစ္သူ

ငါးပါးသီလ ကုသုိလ္ေလာက္ႏွင့္ ရဟႏာၱျဖစ္ျပီး နိဗၺာန္ေရာက္သည္ ဆုိသည္မွာ ဟုတ္ေလာက္ပါ့့မလားဟု သံသယဝင္နုိင္သူမ်ား အတြက္ ေထရာပါဒါန္ ပါဠိေတာ္ သုဘူတိဝဂ္လာ ပဥၥသီလသမာဒါနိယမေထရ္ အေၾကာင္းကို အနည္းငယ္ တင္ျပပါမည္။

ထုိမေထရ္သည္ လြန္ခဲ့ေသာ ၉၁ ကမာၻက ပြင့္ေတာ္မူခဲ့သည့္ အေနာမဒႆီျမတ္စြာဘုရား လက္ထက္အခါက စႏၵဝတီျပည္တြင္ အခစား ကြ်န္ေယာက်္ား တစ္ေယာက္ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။ ၉၆ပါးေသာ ေရာဂါတုိ႔ေပါက္ဖြားရာ ခႏၶာကုိယ္၊ ကိုးေပါက္ေသာ ဒြါရတုိ႔မွ အပုပ္ရည္တုိ႔ အျမဲယုိစီးရာ ခႏၶာကိုယ္၏ အႏွစ္သာရကား သီလတရားသာျဖစ္၏ဟု သိသြားေသာ ကြ်န္ေယာက်္ားသည္ အေနာမဒႆီျမတ္စြာဘုရား၏ လက္ယာေတာ္ရံ အရွင္နိသဘ မေထရ္ထံမွ ငါးပါးသီလခံယူျပီး တစ္သက္လုံး လုံျခဳံေအာင္ ေစာင့္ထိန္းခဲ့သည္။

ငါးပါးသီလကုိ တစ္ဘဝတာ ေစာင့္ထိန္းခဲ့ရေသာ ကုသိုလ္ေၾကာင့္ ကိုးဆယ့္တစ္ကမာၻ အပါယ္တံခါးပိတ္ျခင္း၊ သိၾကားမင္းဘဝ အၾကိမ္(၃၀)ျဖစ္ရျခင္း၊ စၾကာဝေတးမင္းဘဝ (၇၅)ၾကိမ္ျဖစ္ရျခင္း၊ ပေဒသရာဇ္မင္း အျဖစ္ မေရမတြက္နုိင္ေအာင္ ျဖစ္ရျခင္း၊ ျဖစ္ရာဘဝတြင္ အသက္ရွည္သူ၊ အနာေရာဂါကင္းသူ၊ စည္းစိမ္ဥစၥာေပါမ်ား ခ်မ္းသာသူ၊ ထက္ျမက္ေသာ ဥာဏ္ပညာရွိသူသာျဖစ္ရျခင္း ဟူေသာ ေကာင္းက်ိဳးတုိ႔ကို ခံစားျပီးလွ်င္ ေနာက္ဆုံးဘဝတြင္ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား သာသနာအတြင္း မဟာသာလသူေ႒းမ်ိဳး၌ လာျဖစ္ရသည္။ ထုိဘဝတြင္ ငါးႏွစ္သားအရြယ္မွာပင္ မိဘမ်ားႏွင့္အတူ ငါးပါးသီလ ေဆာက္တည္ျပီးသည္၏ အဆုံး၌ ေလးမဂ္ ေလးဖုိလ္ရျပီး ရဟႏာၱျဖစ္ေတာ္မူရေလသည္။

ငါးပါးသီလ ေစာင့္ထိန္း၍ရေသာ ေကာင္းက်ိဳးမ်ားတြင္ ဘဝဆက္တုိင္း ဥာဏ္ပညာထက္ျမက္သူျဖစ္ျခင္းဟူေသာ ေကာင္းက်ိဳးကို သတိထား ၾကည့္ေစခ်င္သည္။ မည္သူ႔ကို ေမးေမး ဥာဏ္ေကာင္းသူသာ ျဖစ္ခ်င္၏။ ဥာဏ္ထုိင္းသူ မျဖစ္ခ်င္ေပ။ သုိ႔ေသာ္ ဥာဏ္ေကာင္းသူထက္ ဥာဏ္မေကာင္းသူက မ်ား၏။ အေၾကာင္းကား ငါးပါးသီလ မလုံျခဳံခဲ့ေသာေၾကာင့္ဟု အေျဖထြက္၏။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ဘဝအဆက္ဆက္ ဥာဏ္ထက္ျမက္ဖုိ႔အတြက္ ငါးပါးသီလ ေစာင့္ၾကပါဟု တုိက္တြန္းခ်င္ေပသည္။ ျမန္မာျပည္တြင္ သံဃာေတာ္ေပါင္း ေလးသိန္းခန္႔ရွိေသာ္လည္း ပိဋကတ္သုံးပုံကို အာဂုံ၊ ေရးေျဖ နွစ္မ်ိဳးလုံးတြင္ ေအာင္ျမင္ေသာ ဆရာေတာ္မ်ားမွာ ကိုးပါးသာ ေပၚေသးသည္။

(အရွင္ဇဝန - ေမတၱာရွင္၏ သီလအစြမ္း စာအုပ္မွ ေကာက္နွဳတ္ခ်က္)
.

Saturday, March 6, 2010

ဥံဳ-အမွန္တရား (၀ရဇိန္-ပ်ဥ္းမနား)

ေက်ာ္ျမသန္းတုိ႔က ဘုိးေတာ္ကင္းတုိ႔ ဘုိးေတာ္ဂ်ဳိကာတုိ႔လုိ၊ ယုံလြယ္အထိနာတုိ႔လုိ စာအုပ္မ်ိဳး ေရးခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ မ်က္ေမွာက္ ျမန္မာျပည္မွာ ဘုိးေတာ္ေတြ ပေပ်ာက္မသြားေသးဘူး။ အေၾကာင္းကေတာ့ စာဖတ္နည္းၾကလုိ႔ပဲ။ စာဖတ္နည္းတာဟာ ယုံလြယ္ျခင္းရဲ႔ တစ္ခုေသာ အေၾကာင္းျဖစ္တယ္။ လူတခ်ိဳ႔က ဘာသာေရးသမားေတြဟာ မလိမ္တတ္ဘူး၊ မညာတတ္ဘူး ဒီလုိ ထင္ေနၾကတာ ရွိတယ္။ အျမဲပဲ ရုိးသား ေျဖာင့္မတ္လိမ့္မယ္လုိ႔ ဒီလုိလည္း ထင္ၾကတယ္။ ဒီအထင္အျမင္ေၾကာင့္ သူတုိ႔ယုံၾကည္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ မယုံထုိက္သူေတြပါ လုိ႔ ရွင္းျပရင္ အေၾကာက္အကန္ ျငင္းဆန္ျပီး မရတဲ့တစ္ေန႔ ရွင္းျပသူေတြကုိ ရန္ျပဳၾကတယ္။

အမွန္ကေတာ့ သာမန္လူေတြထဲမွာလုိပဲ ဘာသာေရးသမားေတြထဲမွာ လူညာေတြရွိတယ္။ ဒါကုိသတိထားၾကရမယ္။ တခ်ိဳ႔က ဒီလုိသတိထားတာ မရွိဘူး။ ဘာသာေရး တရားျပသူက "တရားစစ္မယ္၊ အ၀တ္အစားေတြ ခၽြတ္" လုိ႔ အမိန္႔ေပးရင္လည္း ယုံယုံၾကည္ၾကည္ ခၽြတ္တာပဲ။ ေနာက္ေတာ့ အမႈအခင္းေတြ ျဖစ္ၾကတယ္။ မခံမရပ္ႏုိင္ ေအာ္ဟစ္ၾကတယ္။

တကယ္က အဆန္းထြင္လာတဲ့ ဘာသာေရး ေဟာေျပာမႈေတြထဲမွာ မေျဖာင့္မတ္တဲ့ သေဘာေတြ ပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒလုိ ဘာသာမ်ိဳးဟာ အေတြးအေခၚ ဒႆနနယ္ပယ္ထဲကုိ ရုိးရုိးသားသား အဆင့္အတန္းရွိရွိ တုိး၀င္လုိ႔မရလုိ႔ ဗုဒၶဘာသာရဲ႔ ဂုဏ္အရွိန္အ၀ါ နာမည္ကုိ အလြဲသုံးစားလုပ္လုိက္တဲ့ အေတြးအေခၚ၀ါဒ တစ္ရပ္သာ ျဖစ္တယ္။ ဒီကိစၥက ရွင္းရွင္းလင္းလင္း သိသာေနလုိ႔ ထားေတာ့။

တခ်ိဳ႔ မသိမသာ လႈပ္ရွားတာေတြက်ေတာ့ ပုိခက္သြားတယ္။ တခ်ိဳ႔ ဘာသာေရး လႈပ္ရွားသူေတြဟာ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာရဲ႔ လက္ေအာက္ကေန သူတုိ႔ရဲ႔ တပည့္ေတြကုိ ပဥၥမံတပ္သားစုနည္းမ်ိဳး နဲ႔စုစည္းေနၾကတယ္။ ဒီလုိတပည့္စုတဲ့ ေဟာေျပာမႈမ်ိဳးဟာ မေျဖာင့္မတ္မႈ သက္သက္ပဲ။ ဘာသာတရားရဲ႔ ေကာင္းက်ိဳးရေစလုိတဲ့ ေစတနာနဲ႔ ေဟာေျပာတာမဟုတ္ဘဲ ကုိယ္ပုိင္ တပည့္စုျခင္းဟာ ဘယ္လုိနည္းနဲ႔မွ ဓမၼမျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ အဓမၼသာ ျဖစ္တယ္။ ဒီပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ ေထရ္ၾကီး၀ါၾကီးေတြရဲ႔ ဆုံးမခ်က္ေတြကုိ ဘယ္ေတာ့မွ နာယူေလ့ မရွိဘူး။ ဒီလုိ မနာယူတတ္သူဟာ ဘယ္လိုလုပ္ျပီး လူေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္ႏုိင္မလဲ။ လူဆုိးတစ္ေယာက္ပဲ ျဖစ္ဖုိ႔ရွိတာ ထင္ရွားတယ္။ ဘုရားေဟာ တရားေတြနဲ႔ မတူညီတဲ့ ဟာေတြကုိ ဘုရားေဟာ တရားေတြအေနနဲ႔ ေဟာေျပာေနၾကတယ္။

တခ်ိဳ႔ကလည္း ဒီဘာသာေရး အတုအေယာင္ သမားေတြက ေပးႏုိင္သေလာက္ ေဟာေျပာ ေပးကမ္းေနတာကုိ အသာအယာ လက္ခံထားမယ္လုိ႔ ယူဆၾကတယ္။ ေရာင္းသူ၀ယ္သူ ေက်နပ္ရင္ အလုပ္ျဖစ္တာပဲ ဒီလုိေျပာေနၾကတယ္။ ဒါဟာ အေျမာ္အျမင္ မၾကီးတာပဲ။ ဘာသာေရး အတုအေယာင္ သမားေတြဟာ ေရွ႔ေလွ်ာက္မွာ ပုိဆုိးတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြ လုပ္ဖုိ႔ ရွိတယ္။ ဘာသာေရး ယုံၾကည္မႈကုိ အသုံးခ်ျပီး စီးပြားေရးေတြ ႏုိင္ငံေရးေတြလည္း လုပ္ၾကမွာပဲ။ ဒီ့ထက္ ပုိဆုိးတာေတြလည္း လုပ္ဖုိ႔ရွိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီပုဂၢိဳလ္ေတြကုိ ေလွ်ာ့တြက္ေနၾကတာဟာ လုံးလုံးမွားတယ္။ သူတုိ႔လုပ္ရပ္ေတြက လူသားေတြကုိ မထိခုိက္ေတာင္ မူလဘာသာေတြက အယူအဆ က်မ္းဂန္ေတြ ေမွးမွိန္သြားဖုိ႔ ရွိတယ္။

ဒီစကားကုိ ပုိထင္ရွားရဖုိ႔အတြက္ ၁၉၉၅မွာ ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ ဆာရင္ဓာတ္ေငြ႔နဲ႔ အစုလုိက္အျပဳံလုိက္ လူသတ္မႈေတြ က်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့့ ဥဳံရွင္ရီက်ိဳဂုိဏ္း (Aum Shinrikyo) (ဥဳံ-သစၥာတရားဂုိဏ္း) ကုိ တည္ေထာင္သူ ဂုရုၾကီး အာဆာဟာရ ရႈိကုိအေၾကာင္း ကုိ ျပန္ေလ့လာၾကည့္ၾကရမယ္။

၁၉၉၅ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂၀ ရက္ေန႔ မနက္ပုိင္း။ ဥဳံရွင္ရီက်ိဳ ဂုိဏ္းသားေတြက တုိက်ိဳျမိဳ႔မွာရွိတဲ့ ေျမေအာက္ မီးရထားလုိင္းထဲကုိ ဆာရင္( Sarin) အဆိပ္ေငြ႔ေတြ လႊတ္ျပီး လူထုကုိ တုိက္ခုိက္တယ္။ ဒီတုိက္ခုိက္မႈေၾကာင့္ လူ ၁၂ ဦးေသဆုံးတယ္။ ၅၄ ေယာက္ ဒဏ္ရာရတယ္။ လူ ၉၈၀ လည္း အေတာ္အသင့္ ဒဏ္ရာရကုန္တယ္။ အခ်ိဳ႔က လူငါးေထာင္ထက္ မနည္း ထိခုိက္ ကုန္ၾကတယ္လုိ႔ ေျပာၾကတယ္။

ေနာက္တစ္ပါတ္အတြင္းမွာ ဖူဂ်ီရာမေတာင္ေျခက ကာမိကူရွီကီ ရပ္ကြက္ဥဳံဂုိဏ္းပုိင္ အေဆာက္အအုံမွာ ရဲေတြက စစ္လက္နက္ ပစၥည္းေတြနဲ႔ ဇီ၀ပုိးမႊားလက္နက္ ေတြကုိ ရွာေတြ႔တယ္။ ရုရွားလုပ္ MIL Mi-17 ဟယ္လီေကာ္ပတာ တစ္စင္းကုိေတြ႔တယ္။ မၾကာပါဘူး.. မတ္လ ၃၀ မွာ ရဲတပ္ဖြဲ႔ (National Police Agency) အၾကီးအကဲ တာကာဂ်ီ ကူနီမတ္ဆု ဟာ တုိက်ိဳနားက သူ႔အိမ္အနီးမွာ ေလးၾကိမ္တုိင္တုိင္ ေသနတ္နဲ႔ အပစ္ခံရျပီး ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ဒဏ္ရာရသြားတယ္။ ဒါကုိ ဥဳံ ဘာသာ၀င္ေတြလုပ္တာလုိ႔ သံသယရွိၾကတယ္။ ဂုိဏ္းေခါင္းေဆာင္ အာဆာဟာရက အဖမ္းမခံရေအာင္ ေရွာင္တိမ္းေနရင္းကပဲ အူေၾကာင္ေၾကာင္ ျခိမ္းေျခာက္မႈေတြ လုပ္တယ္။ ေမလငါးရက္ေန႔မွာ တုိက်ိဳက ရွင္ဂ်ဴကူဘူတာမွာ လူ၂၀၀၀၀ ေက်ာ္သတ္ႏုိင္တဲ့ ဟုိက္ဒရုိဂ်င္ ဆုိင္ယာႏုိက္အဆိပ္ေတြကုိ ဖမ္းဆီးရမိတယ္။ ဂုရုၾကီးကုိ ေမ ၁၆ ရက္မွာမိတယ္။ သူ႔တပည့္ ဆယ္ေယာက္ေလာက္ကုိလည္း ဖမ္းမိတယ္။ အဲဒီေန႔မွာပဲ တုိက်ိဳျမိဳ႔ရဲ႔ အစုိးရ ရုံးဆီကုိ ဥဳံဂုိဏ္းသားတစ္ဦးက ပါဆယ္ဗုံးတစ္လုံး လက္ေဆာင္ ေပးပုိ႔လုိက္တယ္။ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ အတြင္းေရးမွဴး တစ္ေယာက္ပဲ လက္ျပတ္သြားရုံနဲ႔ ကိစၥျပီးသြားတယ္။ ဂုရုၾကီးကုိ လူသတ္မႈ ၂၇ မႈနဲ႔ အျခားျပစ္မႈေတြနဲ႔ စြဲခ်က္တင္ျပီး ေသဒဏ္ခ်ခံရတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘာလုိ႔ ဒီလုိေတြ လုပ္သလဲဆုိတာ ဘယ္သူမွခုထိ မရွင္းျပတတ္ေသးဘူး။

ဒီလုိလူတစ္ေယာက္ရဲ႔ ဘ၀အေျခအေနကုိ အမ်ားက ေလးစားၾကရတဲ့ ဂ်ာနယ္လစ္တစ္ဦးျဖစ္သူ ရႈိကုိအီဂါ၀ါ (Shoko Egawa )က ၁၉၉၁ ခုႏွစ္မွာတည္းက ဖြင့္ခ်ထားျပီးသား ျဖစ္တယ္။ ဒါကုိ ကုိးကားျပီး ေနာက္ပုိင္းမွာ တုိင္းမ္မဂၢဇင္းက သတင္းေဆာင္းပါး တစ္ခု ေဖာ္ျပတယ္။ (တကယ္ေတာ့ ေရးၾကတာေတြက အမ်ားၾကီးပါ) အဲဒီ အခ်က္အလက္ေတြအရ အာဆာဟာရ အေၾကာင္းကုိ ပုိပုိျပီး သိလာရတယ္။ အာဆာဟာရကုိ က်ဴရွဴးကၽြန္းမွာ ၁၉၅၅ မွာေမြးတယ္။ ေမြးကင္းစတုန္းက မ်က္လုံးတစ္လုံး မျမင္ရဘူး။ က်န္တဲ့တစ္လုံးကေတာ့ နည္းနည္း ျမင္ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အသက္ေျခာက္ႏွစ္မွာ အာဆာဟာရဟာ မ်က္မျမင္ေက်ာင္းမွာ ေက်ာင္းတက္ရတယ္။ ဘြဲ႔ရျပီးတဲ့ေနာက္ အပ္စုိက္ကုတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ကူမာမုိတုိမွာ အသက္ေမြးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ တုိက်ိဳျမိဳ႔ကုိ ေျပာင္းသြားတယ္။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ဖူနာဘာရွီမွာ အိမ္ခန္းငွားျပီး ေနတယ္။ ၁၉၇၈ မွာ ေကာလိပ္ေက်ာင္းသူ တစ္ေယာက္နဲ႔ လက္ထပ္ျပီး တရုတ္တုိင္းရင္းေဆးေတြ ေဖာ္စပ္ေရာင္းခ်တယ္။ ၁၉၈၂ မွာ ေဆး၀ါးအတုေတြ ေရာင္းခ်မႈနဲ႔ အဖမ္းခံရတယ္။ အဲဒီျဖစ္ရပ္က သူ႔ဘ၀အလွည့္အေျပာင္းကုိ ျဖစ္ေစေတာ့တယ္။ သူျပန္လြတ္ လာေတာ့ ေဆးေဖာ္ေရာင္းဖုိ႔ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့တာ ေတြ႔ရတယ္။ မူလေနရာမွာလည္း ဆက္ေနလုိ႔ မျဖစ္ေတာ့လုိ႔ နယ္သစ္ပယ္သစ္နဲ႔ အလုပ္အကုိင္သစ္ကုိ ရွာေဖြဖုိ႔ တျမိဳ႔တရြာကုိ ထြက္လာခဲ့တယ္။

၁၉၈၄ မွာ အနာဂတ္ရဲ႔ တမန္ေတာ္ေလာင္းလ်ာၾကီးဟာ စီးပြားေရးအကြက္အကြင္း တစ္ရပ္ကုိ ျမင္တယ္။ အဲဒါကေတာ့ ေအာင္ျမင္တဲ့ ေယာဂသင္တန္းေက်ာင္း ဖြင့္လုိက္ျခင္းပါပဲ။ သူ႔တပည့္ေဟာင္း တစ္ေယာက္ကေတာ့ ေျပာတယ္။ "က်ဳပ္တုိ႔ဟာ အာဆာဟာရရဲ႔ တပည့္ေတြ မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ။ အဖြဲ႔၀င္ေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္" ဒီလုိဆုိတယ္။ ဂုရုေတြေပၚေပါက္ဖုိ႔ အခ်ိန္ကာလက ရင့္မွည့္လာျပီ ဆုိရမယ္။ ၁၉၇၀နဲ႔ ၈၀ အတြင္းက ကဆုန္ဆုိင္းေျပးေနတဲ့ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံရဲ႔ အံ့စဖြယ္ စီးပြားေရးက ဂ်ပန္လူမ်ိဳးေတြကုိ ရုပ္၀တၳဳေတြအေပၚ ျငီးေငြ႔မႈေတြ ျဖစ္ေစတယ္။ ဒီမွာတင္ အာဆာဟာရရဲ႔ "ဘာသာသစ္"ဟာ ၀ုန္းကနဲ ဒုိင္းကနဲ ေပၚေပါက္လာတယ္။ ဘာသာသစ္က ရုပ္၀တၳဳေတြအေပၚ ျငီးေငြ႔မႈေတြကေန စိတ္သက္သာရာ ရေစမယ္လုိ႔ ကမ္းလွမ္းတယ္။ ဘာသာသစ္ရွင္ရဲ႔ ဥပဓိရုပ္ကလည္း ၾကည္ညိဳစဖြယ္ ရွိတယ္။ ေရငတ္သူေတြ ေရတြင္းထဲ က်သလုိ ျဖစ္ၾကရတာေပါ့။ အခ်ိဳ႔ကေတာ့ ဒီတရားမွ ဒီတရား ဒီလုိျဖစ္ကုန္ၾကတယ္။

ဟိမ၀ႏၲာက အျပန္မွာ အာဆာဟာရက သူ႔ကုိယ္သူ အမွန္တရားကုိ ထုိးထြင္းသိျမင္ျပီး နိဗၺာန္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳျပီး ျဖစ္တယ္(မဟာယာနက်မ္းလာ ရုတ္တရက္ဥာဏ္ အလင္းရမႈ- ဂ်ပန္လုိ ဆေတာရီရျပီ) လုိ႔ ေၾကျငာတယ္။ စ်ာန္ပ်ံလုိ႔လည္း ရတယ္လုိ႔ ဆုိတယ္။ သူသိတဲ့ အသိဥာဏ္ေတြကုိ ေဟာေျပာျပမယ္ လုိ႔ ေၾကညာေမာင္းခတ္တယ္။

၁၉၈၇ မွာ အာဆာဟာရက ဥဳံမေဖာက္မျပန္မွန္ကန္တဲ့သစၥာတရား (ဥဳံရွင္ရီက်ိဳ) ကုိ တည္ေထာင္တယ္။ မၾကာမီပဲ သူ႔ကုိယ္သူ ယေန႔ေခတ္ ခရစ္ေတာ္အသစ္၊ ရာစုႏွစ္ရဲ႔ တမန္ေတာ္လုိ႔ ေၾကညာတယ္။ သူ႔အသင္းသားေတြဟာ ဂ်ပန္မွာ ေတာ္ေတာ္ျမန္ျမန္ကုိ ပ်ံ႔ႏွံ႔ကုန္တယ္။ မၾကာမီ ယူအက္စ္နဲ႔ ဂ်ာမနီကုိပါ ျပန္႔ႏွံ႔တယ္။ ေသခ်ာတာေပါ့။ ရုရွားလည္း ပါတယ္။ အာဆာဟာရဟာ ရုရွားႏုိင္ငံ ေမာ္စကုိျမိဳ႔ အားကစားရုံတစ္ခုမွာ လူေပါင္း တစ္ေသာင္းငါးေထာင္ရဲ႔ ေရွ႔မွာ တရားေဟာဖူးတဲ့ သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္တယ္။

သူ႔ဘာသာဟာ အေျခခံအားျဖင့္ေတာ့ ဗုဒၶဘာသာပါပဲ ဒါကုိ ေခတ္နဲ႔ေလ်ာ္ညီေအာင္ ခရစ္ယာန္ဘာသာတုိ႔၊ တရားထုိင္နည္းတုိ႔၊ ေယာဂတုိ႔နဲ႔ မြမ္းမံ ျပင္ဆင္ထားတာေပါ့။ ဂုရုၾကီးရဲ႔ တရားေတြမွာ ကမာၻပ်က္မယ္ ဆုိတာလည္း ပါတယ္။ သူက ၁၉၉၇ နဲ႔ ၂၀၀၀ ၾကားမွာ ကမာၻပ်က္မယ္လုိ႔ ဆုိတယ္။ သူဟာ တပည့္ေတြရဲ႔ အထက္မွာ ထုိင္တယ္။ သူ႔ကုိ ရွိခုိးရတယ္။ ေျခမကုိ နမ္းရတယ္။ ဒီလုိအရွိန္အ၀ါေတြနဲ႔ အာဆာဟာရဟာ သူ႔ပြဲဦးထြက္ ေျခလွမ္းေတြကုိ ေကာင္းေကာင္း ထိန္းသိမ္းႏုိင္ခဲ့ျပီး သူ႔ေနာက္ပုိင္း လုပ္ရပ္ေတြကုိ မခန္႔မွန္းသာေအာင္ ဖုံးကြယ္ထားႏုိင္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ သူအမွားေတြ လုပ္တယ္။ ဒါအတြက္ ေသဒဏ္ ေပးခံရတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ ဇာတ္သိမ္းသြားျပီလား ဆုိေတာ့ ေလာေလာဆယ္ ဒီလုိပဲ ေျပာရေတာ့မွာပဲ။ သူတည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ ဘာသာကေတာ့ သုံးႏွစ္ေလာက္ ေစာင့္ၾကပ္ထိန္းသိမ္းမႈခံခဲ့ရျပီး အခုေတာ့ အမည္တမ်ိဳးနဲ႔ ဆက္လက္ ရွင္သန္ေနတယ္။

၁၉၉၅ မတုိင္မီက အာဆာဟာရ စည္းရုံးခဲ့တာေလး တစ္ခု ၾကားဖူးတယ္။ "သင္တုိ႔ထုိင္ေနတဲ့ေနရာကုိ ညဴကလီးယားဗုံးပဲ ျပဳတ္က်လာပါေစဦး၊ သင္တုိ႔အလြယ္တကူ ခုခံလုိ႔ရတယ္ အရည္ၾကည္ တံတုိင္းတစ္ခုကုိ ကာထားလုိက္ရုံပဲ။ ဒါေတြက စိတ္တန္ခုိးရွိရင္ တကယ္လုပ္လုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္ " ဒီလုိကုိ ေျပာခဲ့တာ။ ဒီလုိေတာရမ္းမယ္ဖြဲ႔ ေဟာေျပာေနတာကိုလည္း လူေတြက တကယ္ယုံၾကည္ၾကတာပဲ။ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံမွာ မွတ္ပုံတင္ထားတဲ့ ဘာသာေပါင္း ၁၈၃၀၀၀ ရွိတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ဘာသာေတြ ဒီေလာက္မ်ားေနရသလဲ ဆုိတာကုိ ေလ့လာေရးသားရရင္ ဒုတိယမၸိ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ ထြက္လာမယ္။ ျမန္မာျပည္အေနနဲ႔ အဲဒီေလာက္ ဘာသာအသစ္ေတြ မ်ားမ်ား မလုိဘူး။ ဒါ့ထက္ အေရးၾကီးတာက ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာကုိ ကေခ်ာ္ကခၽြတ္ ေဟာေျပာတာေတြ လုပ္ေနတာကို ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြက လက္ခံလုိ႔ မျဖစ္ဘူး။ တု႔ံျပန္ ရွင္းလင္းသင့္တာကုိ ေျဖၾကားရွင္းလင္းၾကဖုိ႔ ဗုဒၶဘုရားက မိန္႔မွာၾကားထားတာ ရွိတယ္။ ဒီမိန္႔မွာၾကားခ်က္ကုိ လုိက္နာေသာ အားျဖင့္ မဟုတ္မမွန္ ေဟာေျပာ ေနၾကတာေတြကို အစြမ္းကုန္ တားဆီးၾကရမွာ ျဖစ္တယ္။

ဒါေပမဲ့ မဟုတ္တာေတြကုိ ရွင္းဖုိ႔ဆုိတာ ေ၀ဖန္သေဘာတရားေရး တစ္ခုတည္းနဲ႔ မလုံေလာက္ဘူး။ အာဏာစက္နဲ႔ အေျမာ္အျမင္က ေကာင္းေကာင္း လုိတယ္။ ဒါေတြကုိလည္း အသုံးျပဳရမယ္။ တခါ အာဏာစက္ ေကာင္းေကာင္း လုိအပ္တာ မွန္ေပမဲ့ မမွန္ကန္တဲ့ တရားအမႈိက္ ေတြကုိ ရွင္းလင္းဖုိ႔ အခရာအက်ဆုံးဟာ ေ၀ဖန္ေရးနဲ႔ သေဘာတရားေတြပဲ ျဖစ္တယ္ ဆုိတာကုိ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း သေဘာေပါက္ ၾကရမယ္။ မွန္ကန္တဲ့ ေ၀ဖန္ေရး လုပ္ႏုိင္ရင္ အာဏာစက္ဟာ ေနာက္က ကပ္လ်က္ ပါလာမွာပဲ။ ဒီလုိ အာဏာစက္ကုိ သုံးရင္ မုန္းတဲ့သူေတြ ေပၚလာမွာပဲ။ ေ၀ဖန္ေရးေတြ လုပ္ရျပီဆုိရင္လည္း အေ၀ဖန္ခံရတဲ့ အဖြဲ႔ေတြက လတ္တေလာ အေနအားျဖင့္ မႏွစ္ျမိဳ႔တာေတြ ျပလာၾကလိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒါေတြကုိ ငဲ့ေနလုိ႔ မျဖစ္ဘူး။ လုပ္သင့္ လုပ္ထုိက္တာကုိ လုပ္ၾကရမွာပဲ။ ဒီလုိနဲ႔ ႏွစ္ေပါင္း ေတာ္ေတာ္ၾကာလာရင္ မႏွစ္ျမိဳ႔တဲ့ သူေတြဟာလည္း ႏွစ္ျမိဳ႔တတ္ နားလည္တတ္ လာမွာပဲ ျဖစ္တယ္။ အခု ေက်ာ္ျမသန္းတုိ႔ကုိ က်ဳပ္တုိ႔ ေက်းဇူးတင္သလုိ ေ၀ဖန္သူေတြ ၀ိနိစၧယျပဳသူေတြကုိ ေက်းဇူးတင္လာၾကလိမ့္မယ္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္... အမွန္တရားကုိ အမွန္တရားလုိ႔ ရုိးရိုးေျပာရင္ ကိစၥမရွိဘူး။ အမွန္တရားေရွ႔မွာ ကြန္႔ညြန္႔ျပီး ဥဳံအမွန္တရားလုိ႔ ေဟာေျပာျပီဆုိတာနဲ႔ သံသယ ထားၾကရလိမ့္မယ္။ ဆန္းျပားတဲ့တရားဟာ လိမ္ညာမႈ ျဖစ္ႏုိင္သလုိ ရာဇ၀တ္မႈ တစ္ရပ္လည္း ျဖစ္ႏုိင္တယ္ဆုိတာ အားလုံး ဗဟုသုတရွိၾကျပီး ျဖစ္သကုိး။


credit to- ဓမၼဥပေဒ

(၀ရဇိန္-ပ်ဥ္းမနား)
.

Saturday, February 27, 2010

အျမတ္သီလ

တိုလွ လူ႔ဘဝ

ဤကာလ ဝယ္

ဒါန သီလ ဘာဝနာ ဟု

ျမတ္ေသာအက်င္႔

ဤသုံးဆင္႔ကို

စြဲျမဲလုိက္နာ ေဆာင္ထားရန္

ျမတ္ဘုရားက

မွာခဲ႔တယ္…….။


ဒါနပါရမီဆိုတာ

မရွိမျဖစ္

ျဖည္႔က်င္႔ကာ

လွဴဒါန္းဖို႔လဲ

လိုအပ္ပါတယ္…..။


ဘာဝနာတရား

ပြားမ်ားျပီးလည္း

သံသရာလြတ္လမ္း

ေလွ်ာက္လွမ္းဖုိ႔လဲ

လိုအပ္ပါတယ္…..။


အေရးၾကီးဆုံး

ျဖည္႔က်င္႔ရမွာ

ေလာကီရတနာ

သီလလည္ဆြဲ

ရင္တြင္းစိတ္ဝယ္

အစဥ္စံပယ္ ကိန္းဝပ္ပါလွ်င္

သံသရာတေလွ်ာက္

ေကာင္းတာေရာက္…….။


ရဟန္း ျပည္သူ မင္း ဟူသည္

သီလ လည္ဆြဲ တူယွဥ္တြဲခါ

စိတ္ဝယ္ျမဲျမဲ အစဥ္ကိုင္စြဲပါ

ျငိမ္ေအးသာယာ ျပည္ျမန္မာ

ေရာက္မည္မလြဲ ေသခ်ာပါ၏………..။
.

Saturday, February 20, 2010

ဆူနာမီဆရာေတာ္ထံသုိ႔ ေလွ်ာက္ထားလႊာ…

သို႔
အရွင္ဘုရား..
တပည့္ေတာ္ ရုိေသစြာ ေလွ်ာက္ထားအပ္ပါသည္ အရွင္ဘုရား။ ပထမဦးဆုံး ေလွ်ာက္ထားလုိသည္မွာ တပည့္ေတာ္ ေလွ်ာက္ထားသမွ် အားလုံးသည္ ပုဂၢိဳလ္ေရးအျမင္ လုံးဝမပါဘဲ သာသနာေရး တရားဓမၼေရး သက္သက္ကိုသာလွ်င္ ဦးတည္ပါေၾကာင္းပါဘုရား။ တပည့္ေတာ္အေနနဲ႔ အရွင္ဘုရားကို ျမင္လဲ မျမင္ဘူးပါေသာေၾကာင့္ ရဟန္းတစ္ပါးအေနႏွင့္ ကံသုံးပါးျဖင့္ ျပစ္မွားမိသည္ရွိပါေသာ္ ဦးႏွိမ္ညြတ္က်ိဳး မာန္ကိုနွိမ့္၍ ရွိခိုးေတာင္းပန္အပ္ပါသည္ အရွင္ဘုရား။

အရွင္ဘုရားနွင့္ေဆြးေႏြးပြဲကို နားေထာင္ျပီးေသာအခါ ပထမဦးဆုံးသနားမိတာကေတာ့ အရွင္ဘုရားရဲ႕ ပစၥည္းေလးပါး ဒကာ ဒကာမမ်ားကိုပါပဲဘုရား။ အရွင္ဘုရားေဟာသမွ် တရားစစ္ထင္မွတ္ျပီး ယုံၾကည္မွဳမွား အယူမွားျခင္းျဖင့္ သံသရာတေလွ်ာက္ ဒုကၡမ်ားစြာျဖင့္ မေပၚေသာျမွပ္ျခင္းမ်ိဳးျဖစ္မွာကို ျမင္ေယာင္မိလို႔ပါဘုရား။

တပည့္ေတာ္ဘဝင္မက်ဆုံးကေတာ့ တရားရျပီးလွ်င္၊ ဒါမွမဟုတ္ အရွင္ဘုရားတရားနည္းႏွင့္ ေကာင္းစြာအားထုတ္ျပီးသူ တေယာက္အေနႏွင့္ ဝိနည္းသီလကို မလုိက္နာျခင္းသည္ အျပစ္မဟုတ္ပါဟု ထင္ျမင္ျခင္းကိုပါပဲဘုရား။ တဦးတေယာက္၊ စည္းကမ္းခ်က္၊ သတ္မွတ္ခ်က္ျဖစ္လုိ႔ ဆုပ္ကိုင္ထားစရာမလုိဘဲ စိတ္အစြဲမပါဘဲ ျပဳလုပ္မည္ဆိုပါက အျပစ္မျဖစ္နုိင္ပါဘူးဆုိျခင္းသည္ တနည္းအားျဖင့္ ေသာတာပန္-ၾကက္သတ္နုိင္သလိုမ်ိဳး၊ အနာဂါမ္- ညစာစားသလုိမ်ိဳး၊ရဟႏၱာ-ဝိကာလေဘာဇနာ မေရွာင္တာမ်ိဳးပါပဲဘုရား။

ေသာတာပန္သည္ ငါးပါးသီလ၊ သကဒါဂါမ္သည္ ရွစ္ပါးသီလ၊ အနာဂါမ္သည္ ဆယ္ပါးသီလကို အသက္ထက္ဆုံး ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္သြားပါတယ္ဘုရား။ ဝိနည္းသီလကို ထိန္းခ်ဳပ္စရာမလိုဘဲ ကံသုံးပါးစလုံးနွင့္ အလိုအေလ်ာက္ အထူးလုံျခံဳသြားပါတယ္ဘုရား။ မည္သည့္အေၾကာင္းျပခ်က္နွင့္မွ်လဲ မေဖာက္ဖ်က္ေတာ့ပါဘူး အရွင္ဘုရား။ ဝိနည္းသီလ မလုံသူတစ္ဦးကိုလည္း မည္သည့္နည္းနွင့္မွ် အရိယာတစ္ဦးအျဖစ္ သတ္မွတ္၍မရနုိင္ပါဘူးဘုရား။

ေနာက္ထပ္စိတ္မခ်မ္းေျမ့ေစတာကေတာ့ ေသာတာပန္၊ သကဒါဂါမ္၊ အနာဂါမ္၊ ရဟႏၱာကို လူအမ်ားနားလည္သလို ျမတ္စြာဘုရားသတ္မွတ္ခဲ့ျခင္းမ်ိုဳး မဟုတ္ဘဲ၊ အရွင္ဘုရားနားလည္သလို သတ္မွတ္ျခင္းပါပဲဘုရား။ ရဟႏၱာဟူသည္ လူဝတ္ႏွင့္ျဖစ္ပါက ရဟန္းေဘာင္သုိ႔ ခ်က္ခ်င္းမကူးေျပာင္းလွ်င္ ပရိနိဗၺာန္စံရမည္ဆုိသည္ကို အရွင္ဘုရား လက္မခံျခင္းသည္ အဆုိးဆုံးပါပဲဘုရား။ ယူဆခ်က္၊သတ္မွတ္ခ်က္ကို ဆုပ္ကိုင္စရာမလုိပါဘူး ဟူေသာ အရွင္ဘုရား၏ ပုံေသနည္းသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ သာသနာနွင့္ လားလားမွ်မတူ၊ အလြန္တရာဆန္႔က်င္လ်က္ ရွိေနပါတယ္ဘုရား။

ေနာက္ထပ္တုန္လွဳပ္ေျခာက္ျခားစရာအေကာင္းဆုံးကေတာ့ အရွင္ဘုရားအေနနဲ႔ စိတ္ၾကီးဝင္ျပီး ဆူနာမီတရားရယ္လို႔ (မဟာစည္ဆရာေတာ္၊ မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ကဲ့သုိ႔) တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ လူအမ်ားလက္ခံလာလိမ့္မယ္လုိ႔ ယုံၾကည္ေနျခင္းရယ္ပါ။ ဘုရားေဟာပါ႒ိေတာ္မ်ား၊အ႒ကထာမ်ားကို မမွန္ပါဟု ယူဆေနသူ၊ လက္မခံသူျဖစ္ေနေသာ အရွင္ဘုရား၏ တရားးမ်ားကို ဘုရားေဟာ ပါ႒ိေတာ္၊ အ႒ကထာမ်ားႏွင့္ ကိုက္ညီလွေသာ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား၏ တရားမ်ားနွင့္တန္းတူသေဘာထားေနျခင္းသည္ မသင့္ျမတ္ မဆီေလ်ာ္လွပါဘူး ဘုရား။

ပိဋကတ္သုံးပုံဆုိသည္မွာလည္း ျမတ္ဘုရား၏ ႏွဳတ္ေတာ္မွျမြက္ဆုိွ ေဟာၾကားခဲ့ေသာ တရားေတာ္မ်ားကို စာေပအကၡရာ တင္ျခင္းျဖစ္ပါသျဖင့္၊ ဗုဒၶစာေပကို ပစ္ပယ္ျခင္းသည္ ျမတ္စြာဘုရားအလုိက် ျဖစ္နုိင္မွာ မဟုတ္ပါဘူးအရွင္ဘုရား။ ျမတ္စြာဘုရား၏သားေတာ္၊ သံဃာေတာ္အစစ္အမွန္ဟူသည္ ပရိယတၱိစာေပကို တတ္ကြ်မ္းမွသာလွ်င္ ျမတ္ဘုရား၏ သာသနာကို ထိန္းသိ္မ္းေစာင့္ေရွာက္ရာ ေရာက္ပါတယ္ဘုရား။ ပရိယတၱိစာေပကို အေျခခံလ်က္ ပဋိပတၱိအက်င့္ျမတ္ကို ျမဲျမံစြာ က်င့္သုံးနုိင္ပါလွ်င္ ပဋိေဝဓဟူေသာ ပန္းတုိင္ကို မလြဲမေသြ ဆုိက္ေရာက္ပါလိမ့္မယ္ အရွင္ဘုရား။

<<ဒီေနရာမွာ သာသနာျပဳေနသူ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားကို အထူးေလွ်ာက္ထားလုိသည္မွာ - သာသနာအတြင္း တရားအမွန္ ပိဋကတ္ေတာ္္မ်ားကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ေနသူ၊ တရားအမွားမ်ား စီစစ္ေထာက္ျပသူမ်ားကို ပိဋကတ္ေထာင္သူ၊ အက်င့္ျမတ္အက်င့္မွန္ က်င့္ေနသူမ်ားကို ပရမတ္ေၾကာင္သူဟူေသာ စကားရပ္ျဖင့္ သာသနာျပဳသူအခ်င္းခ်င္း စြပ္စြဲပုတ္ခတ္ျခင္းသည္ မိမိတို႔၏ အဇၥ်တၱကို ေဖာ္ျပရာေရာက္ေနပါသျဖင့္ အထူးဆင္ျခင္ေစလိုပါသည္ဘုရား။>>

ေနာက္တခုအဆုိးဝါးဆုံးကေတာ့ တရားးအမွားမ်ား ေဟာၾကားေနျခင္းပါပဲ အရွင္ဘုရား။ ရုိးရုိးစကား အမွားကို စကားနွင့္ျပန္ျပင္လုိ႔ရေပမဲ့၊ တရားအမွားကိုေတာ့ ေဟာခ်င္သလို ေဟာလုိ႔မရပါဘူး။ အမွန္တကယ္ တရားရသြားသူ ဆုိသည္မွာ-မိမိ၏ အသိဥာဏ္အတြင္း ဖ်က္ပစ္၍ မရေလာက္ေအာင္ သိသြားျခင္း ျဖစ္ပါသျဖင့္ မည္သည့္အခ်ိန္၊ မည္သည့္္ေနရာမဆုိ မည္သူ႔ကိုပဲ ေဟာေဟာ အမွန္တရားက တခုတည္းပဲ ျဖစ္ရမွာပါ အရွင္ဘုရား။ ပရိသတ္၏ အသိဥာဏ္္ အနိမ့္အျမင့္ကို လိုက္ျပီး၊ တရားအႏုအရင့္ ေဟာေျပာနုိင္ပါေသာ္လည္း၊ တရားအေၾကာင္းအရာ တခုတည္းကို အမ်ိဳးမ်ိဳးမွားယြင္းျပီး ေဟာၾကားလုိ႔ မရနုိင္ပါဘူး အရွင္ဘုရား။ မိမိလြတ္လပ္ခြင့္ပါဟု ဆုိကာ ထင္သလုိေဟာၾကား၍ မရပါဘူးအရွင္ဘုရား။

နိဗၺာန္တည္းဟူေသာ အသခၤတအျငိမ္းဓာတ္ကို ရယူလိုသူ သူေတာ္ေကာင္းတစ္ဦးတြင္ ဒါနနွင့္ေပ်ာ္နုိင္ေသာ သဒၶါ၊ ခါးဝတ္ပုဆုိးကဲ့သုိ႔ ျမဲျမံေသာ သီလ၊ အရာရာကိုစြန္႔လႊတ္နုိင္ေသာ စာဂ၊ တရားေဆြးေႏြးျခင္းဟူေသာ သုတ၊ သေဘာနွင့္ လကၡဏာကို ဆင္ျခင္နုိင္ေသာ ပညာ၊ မေကာင္းမွဳကို ရွက္ျခင္းဟူေသာဟိရီိ၊ သံသရာေဘးကို ေၾကာက္ျခင္းဟူေသာ ၾသတၱပၸ စသည့္ သူေတာ္ဥစၥာမ်ားနွင့္ ျပည့္စုံသူ ျဖစ္ရန္ လုိအပ္လွပါသည္ အရွင္ဘုရား။

စားစရာျမင္လုိ႔ စားစိတ္ေပၚလာသည္ဆုိပါက မ်က္မျမင္သူမ်ားအတြက္ စဥ္းစားစရာျဖစ္လုိ႔ေနပါတယ္ အရွင္ဘုရား။ စိတ္ဟူသည္ သိတတ္တဲ့သေဘာတခုတည္းကိုပဲ ျပဳလုပ္ေပးတာပါအရွင္ဘုရား။ အာရုံနွင့္ဒြါရတုိက္စဥ္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ခႏၶာငါးပါးေၾကာင့္သာ စားစိတ္ေပၚလာရျခင္းပါ အရွင္ဘုရား။ ပညတ္အထည္ခႏၶာေပၚ မူတည္ျပီး ျဖစ္ေပၚလာေသာ သေဘာခႏၶာငါးပါး၏ မျမဲမွဳ၊ ဆင္းရဲမွဳ၊ အစိုးမရမွဳဟူေသာ ဒုကၡသစၥာကို သိျပီး၊ ယင္းေပၚအေျခခံလ်က္ ေပၚေပါက္လာေသာ သမုဒယသစၥာကို မဂၢသစၥာျဖင့္ ပြားမ်ား ပယ္သတ္နုိင္မွသာလွ်င္ နိေရာဓသစၥာကို မ်က္ေမွာက္ျပဳနိုင္မွာပါ အရွင္ဘုရား။

အနိမ့္ဆုံး ေသာတာပန္ အရိယာဟူသည္ ဒိ႒ိနွင့္ ဝိစိကိစၦာနွစ္ပါး ကင္းစင္သြားရပါတယ္အရွင္ဘုရား။ ဒိ႒ိအစြဲျပဳတ္ျခင္းနွင္႔ အတူ ယုံမွားျခင္း ဝိစိကိစၦာကင္းစင္မွသာလွ်င္ အရိယာဟု သတ္မွတ္၍ ရပါတယ္ အရွင္ဘုရား။ သုတၱန္နည္း အရ ဘုရား၊ တရား၊သံဃာ၌ယုံမွားျခင္း၊ သိကၡာ၌ယုံမွားျခင္း၊ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္၌ယုံမွားျခင္း၊ သံသရာ၏ ေရွ႕အစြန္း၊ အေနာက္အစြန္း၊ အစြန္းႏွစ္ပါးစလုံး၌ ယုံမွားျခင္း စသည္တုိ႔ ကင္းစင္ရပါတယ္ အရွင္ဘုရား။

မည္သည့္တရားနည္းမဆုိ သမၼာဒိ႒ိ အျမင္ရွိမွသာလွ်င္ မဂၢင္ရွစ္ပါးနွင့္ျပည့္စုံေသာ မဂၢသစၥာကို ပြားမ်ားနုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သီလႏွင့္ သမာဓိမရွိပါလွ်င္လည္း မဂၢင္ရွစ္ပါးႏွင့္ မျပည့္စုံပါေသာေၾကာင့္ မဂၢသစၥာကို ပြားမ်ားနုိင္မွာ မဟုတ္ပါဘူးအရွင္ဘုရား။ သီလတရားနွင့္ျပည့္စုံမွ စိတ္စင္ၾကယ္၊ စိတ္ၾကည္လင္ျခင္းတည္း ဟူေသာ သမာဓိျဖစ္မည္ျဖစ္ျပီး၊ ထိုမွတဆင့္ ပညာဥာဏ္နွင့္ ထုိးထြင္းသိျမင္နုိင္ျခင္းဟူေသာ ပညာမဂၢင္ကို ရရွိမွာပါ အရွင္ဘုရား။ ပညာဥာဏ္ၾကီးမား၍ သီလႏွင့္သမာဓိ မထူေထာင္ဘဲ ပညာမဂၢင္ကို ဦးဆုံးပြားမ်ားနုိင္မည္ဆုိပါကလဲ သမၼာဒိ႒ိႏွင့္ သမၼာသကၤပၸ တည္းဟူေသာ ပညာမဂၢင္ျပည့္စုံသြားပါက သီလႏွင့္ သမာဓိ အလုိအေလ်ာက္ မေဖာက္မျပားဘဲ အထူးလုံျခဳံ စင္ၾကယ္သြားရပါမယ္ အရွင္ဘုရား။

ေနာက္ဆုံးအေနနွင့္ေတာင္းပန္ခ်င္မိတာကေတာ့ အရွင္ဘုရားကိုယ္တုိင္ ဝန္ခံထားေသာ တရားအမွားမ်ားကို အင္တာနက္ စာမ်က္နွာမ်ားေပၚတြင္ ေဖာ္ျပျခင္း၊ အယူမွား ဝါဒမွားနုိင္ေသာ ဓာတ္ပုံမ်ားတင္ျခင္း၊ အျပစ္ကင္းစင္မွဳမရွိေသာ တရားမ်ားကို ေဟာေျပာျပသျခင္း၊ ရုိးသားမွဳရွိေသာ၊ ဗဟုသုတအားနည္းျပီး မသိနားမလည္ေသာ လူအမ်ားကို ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ဆန္႔က်င္စြာ ေဆးကုသျခင္း၊ နတ္ပူူးဝင္ျခင္း၊ သရဏဂုံ ပ်က္ျပားေစေသာ ဘုိးေတာ္ မယ္ေတာ္နတ္မ်ားကို ပသျခင္း စသည္တုိ႔ ျပဳလုပ္ျခင္းအား ရပ္တန္႔ေစခ်င္ပါသည္ အရွင္ဘုရား။

အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ရိပ္သာဝင္ၾကေသာ ပရိသတ္အင္အားကို ဆုပ္ကိုင္ျခင္း၊ ငါ့တရားသာ အမွန္ဟူေသာ အစြဲကို ဆုပ္ကိုင္ျခင္း၊ သံဃာ့အဖြဲ႔အစည္းမ်ား၏ တရားေဟာခြင့္ပိတ္ပင္ျခင္းကို ဂရုမစိုက္ျခင္း၊ လုပ္ခ်င္တာကို လြတ္လပ္စြာလုပ္မည္ဟူေသာ တလြဲမာနကို ဆုပ္ကိုင္ထားျခင္းမ်ားအား လႊြတ္ခ်ေပးပါရန္ ရုိေသစြာ ေလွ်ာက္ထားအပ္ပါသည္ အရွင္ဘုရား။

အယူမွား အလြဲမွားျခင္းဟူေသာ မိစာၦဒိ႒ိေၾကာင့္ သံသရာတေလွ်ာက္ မေပၚေသာ ျမွပ္ျခင္းျဖင့္ နစ္ျမွပ္သြားနုိင္ေသာ ေဝေနယ် အေပါင္းကို ငဲ့ညွာေထာက္ထားေသာအားျဖင့္ “ဧကႆ စရိတံ ေသေယ်ာ” (တစ္ေယာက္ထည္း ေနနိုင္ျခင္းသည္္ အျမတ္ဆုံး ေနထုိင္ျခင္း) ဟူေသာ ျမတ္စြာဘုရား၏ ဆုံးမစကားအတုိင္း က်င့္ၾကံေနထုိင္ျခင္းျဖင့္ အရွင္ဘုရားအတြက္သာမက အရွင္ဘုရား၏ တပည့္ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားအတြက္ပါ အက်ိဳးရွိနုိင္ပါေၾကာင္း အၾကံျပဳေရးသား ေလွ်ာက္ထားလုိက္ပါသည္ အရွင္ဘုရား။

အရွင္ဘုရား က်န္းမာခ်မ္းသာစြာျဖင့္ မိမိခႏၶာဝန္ကို ထမ္းေဆာင္နုိင္ပါေစ။

ေဝေနယ်အားလုံး၏ ကိုယ္စား
ထက္စုႏွင္းဆီ (ေဖေဖၚဝါရီလ ၂၀ရက္ ၂၀၁၀ ခုနွစ္)
.

Monday, January 25, 2010

ေလာကသံသရာစက္ဝုိင္း

ေလာကသစၥာ အမွန္တရားနဲ႔

လူသားအားလုံး သိထားသင္႔တာ

အရွိတရားထက္ အသိတရားက

ပိုျပီး အေရးၾကီးပါတယ္……………။



အရွိတရားနဲ႔ ၾကည္႔ရင္

အရာအားလုံး အျမဲရွိတယ္ထင္ရေပမဲ႔

အသိတရားနဲ႔ ပိုင္းျခားတတ္ရင္ေတာ႔

မျမဲတဲ႔ သေဘာကို စစ္ေၾကာတတ္မွာပါ…။



ထင္ေယာင္ထင္မွား အျမင္ေဖာက္ျပားမွဳနဲ႔

အတုအေယာင္ကို အစစ္အေျပာင္လုိေတြး

အတိုက္အခံကို အျပတ္အမွန္လ႔ိိုေရြး

ငရဲၾကမ္းကို အသဲပန္းလို႔ ထင္ေနၾကတာပါ…။



ကံ-ကံ၏ အက်ိဳးဆိုတဲ႔ အရွိတရားကို

မွန္-မမွန္ စစ္တတ္တဲ႔ အသိတရားနဲ႔

အတိအက် လက္ခံထားမယ္ဆိုရင္

မေကာင္းမွဳဆိုတာ လုပ္ရဲၾကဦးမလား…။



အတိတ္အေၾကာင္းေၾကာင္႔ လက္ရွိအက်ိဳးျဖစ္တယ္

လက္ရွိအေၾကာင္းေၾကာင္႔ အနာဂတ္အက်ိဳးလာတယ္

ဆိုတဲ႔ သေဘာတရားကို လက္ခံထားတာက

တကယ္ရွိသင္႔တဲ႔ အသိတရားပါ...။



ဘဝအက်ိဳးေပး ေကာင္းမြန္ - နုံခ်ာ

ရုပ္ရည္ရူပကာ ေခ်ာေမာ - မလွတာ

ပိုင္ဆိုင္ခ်မ္းသာ - ခံစားဆင္းရဲ

မတူညီ ကြာျခားေနတာ

အဲဒီ႔ ကံအက်ိဳးေပးေတြေၾကာင္႔ေပါ႔…။




လူနဲ႔ တိရိစာၦန္ ကြာျခားခ်က္မွာ

အသိတရားရွိမွဳနဲ႔ မရွိမွဳပါပဲ

မရွိ အသိတရား လူသားတိုင္းအား

ေခၚေဝၚသုံးစြဲ တိရိစာၦန္ပဲ ဟု...။



အမွန္စင္စစ္ လူတိုင္း လူတိုင္း

အတိတ္ကုိေၾကာက္ျပီး ေမ႔လို႔မရပါဘူး

ပစၥဳပၸန္ကို မုန္းျပီး ထြက္ေျပးလို႔လဲ မရပါဘူး

အနာဂတ္ကို မလိုခ်င္လို႔လဲ ေရွာင္ကြင္းလို႔မရပါဘူး

အရာအားလုံးက သဘာဝတရားနဲ႔
စက္ဝုိင္းသေဘာ လည္ပတ္ေနျမဲ လည္ပတ္ေနဆဲပါ……။
.

Tuesday, January 12, 2010

မိမိဂုဏ္ျမွင္႔ ပြဲလယ္တင့္..

ကမာၻေပၚရွိ မည္သည့္လူမ်ိဳး၊ မည္သည့္ဘာသာဝင္မဆို ေကာင္းေသာလူရွိသကဲ့သို႔၊ ဆိုးေသာလူလည္း ရွိပါသည္။ လူတစ္ဦးခ်င္း၏ ေကာင္းမွဳဆိုးမွဳသည္ လူမ်ိဳးနွင့္ မသက္ဆုိင္သကဲ့သုိ႔၊ ကိုးကြယ္သည့္ဘာသာနွင့္လည္း ပတ္သက္မွဳမရွိေပ။ ထုိလူ၏ ေကာင္းေမြ၊ ဆိုးေမြသည္ ၄င္း၏ အျပဳအမူ၊ အေျပာအဆို္၊ စိတ္ဓာတ္ေရးရာနွင့္သာ သက္ဆုိင္မွဳရွိပါသည္။

ကိုးကြယ္ယုံၾကည္မွဳနွင့္ ဘာသာတရား..
ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာဟူသည္ ကိုးကြယ္ယုံၾကည္မွဳ ရွိရုံသာမက၊ က်င့္ၾကံအားထုတ္ လုိက္နာေဆာင္ရြက္မွဳလည္း ရွိရန္ အထူးလိုအပ္ပါသည္။ ျမတ္စြာဘုရား၏ က်င့္စဥ္စည္းကမ္း နည္းလမ္းကို အားထုတ္သူ မည္သည့္ဘာသာဝင္မဆုိ ျမတ္တရားဓမၼ၏ အက်ိဳးတရားကို ခံစားနုိင္ပါသည္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ ဖန္ဆင္းသူမဟုတ္သကဲ့သုိ႔၊ တန္ခိုးရွင္လဲ မဟုတ္ေပ။ ျမတ္ဓမၼတရားမ်ားကို ေဟာေျပာျပသသူ၊ လမ္းညႊန္ျပသသူ ဆရာသခင္သက္သက္သာလွ်င္ ျဖစ္ခဲ႔ပါသည္။ အမွန္စင္စစ္ မိမိတို႔၏ဘဝ ဖန္ဆင္းရွင္အစစ္အမွန္သည္ ကာယကံ၊ ဝစီကံ၊ မေနာကံတည္းဟူေသာ ကံသုံးပါးျဖင့္ ျပဳလုပ္ေသာ အေၾကာင္းတရားမ်ားပင္ ျဖစ္ပါသည္။ မိမိတုိ႔ျပဳလုပ္သမွ် အေၾကာင္းတရားကံမ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အက်ိဳးတရားမ်ားကိုသာ သံသရာတေလွ်ာက္ စံစား ခံစားၾကရမည္ ျဖစ္ပါသည္။

ျမင့္ျမတ္ေသာလူမ်ိဳးဆိုသည္မွာ…
ျမင့္ျမတ္ေသာလူမ်ိဳးဟူသည္ စိတ္ဓာတ္ေရးရာ ေကာင္းျမတ္သည္နွင့္အညီ၊ ဘာသာတရား၏ အဆုံးအမကို တေသြမတိမ္း လိုက္နာေလ့ရွိပါသည္။ အထူးအားျဖင့္ အေျပာအဆုိ အျပဳအမူအရ ယဥ္ေက်းလိမၼာသည့္အျပင္ တျခားေသာလူမ်ိဳးႏွင့္ သူတပါး၏ ဘာသာတရားကို ဆိုးဝါးစြာ ပုတ္ခတ္္ ေဝဖန္ေလ႔မရွိၾကေပ။

သူ႔ူဂုဏ္ႏွိမ္႔ခ် မိမိဂုဏ္ပုိနိမ့္က်
သူတပါး၏ဂုဏ္သိကၡာကို ႏွိမ့္ခ်ေျပာဆိုျခင္းသည္ မိမိ၏ ဂုဏ္သိကၡာကို ျမင့္တက္ေစလိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။ ထုိ႔အတူ မိမိဘာသာ၏ ၾကီးျမတ္မွဳကို ထုတ္ေဖာ္ရမည့္အစား၊ သူတပါး၏ ဘာသာတရားကို မဟုတ္တန္းတရား ပုတ္ခတ္ေဝဖန္ေနျခင္းသည္ မေယာင္ရာဆီလူး၊ အခ်ိန္ကုန္လူပန္း အက်ိဳးမဲ့ျဖစ္ေစပါသည္။ မိမိ၏ စိတ္ဓာတ္ေအာက္တန္းက်မွဳကို ထုတ္ေဖာ္ဝန္ခံေနသကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနပါေသာေၾကာင့္ အထူးေရွာင္ရွားရန္ လိုအပ္လွပါသည္။ သူတပါး၏ကဲ့ရဲ႕ ပုတ္ခတ္ျခင္းေၾကာင့္ မိမိ၏ဂုဏ္ နိမ့္က် ယုတ္ေလ်ာ့မွဳ မရွိပါေသာ္လည္း၊ သူတပါးအား ႏွိမ္႔ခ်ပုတ္ခတ္မိပါက မိမိ၏ စိတ္ဓာတ္ေအာက္တန္းက်မွဳ ျပသမိပါေသာေၾကာင့္ ရွိရင္းစြဲဂုဏ္သိကၡာကုိ ထိခို္က္နိမ့္က်ေစပါသည္။

ဟုတ္လွ်င္နာ၊ မဟုတ္လွ်င္ နာစရာမလိုပါ...
မိမိတို႔အား စြပ္စြဲကဲ့ရဲ႕ျခင္းသည္ မွန္ကန္မွဳမရွိပါက နာက်င္ခံစားစရာ လုံးဝ မလိုအပ္သလို၊ ျပန္လွန္ တုန္႔ျပန္စရာလည္း မလိုအပ္လွေပ။ အနာေပၚတုတ္က်သလို ဆတ္ဆတ္ခါ နာက်င္ေနျခင္းသည္ မိမိတို႔၏ လုပ္ရပ္မွားယြင္းမွဳကို အမ်ားအား ဝန္ခံေနသည္နွင့္ တူလွပါသည္။

ပုတ္ခတ္စြပ္စြဲကဲ့ရဲ႕ျခင္းသည္ အက်ိဳးမရွိပါ…
ျမတ္စြာဘုရားရွင္္ ေဟာၾကားခဲ့ေသာ တရားေဒသနာမ်ားတြင္ သူတပါး၏ ယုံၾကည္ကိုးကြယ္ျခင္းအား ထိပါးေစာ္ကားမွဳကို အားေပးျခင္း လုံးဝမပါရွိပါ။ ေဒသစြဲ၊ လူမ်ိဳးစြဲ၊ ဒိ႒ိစြဲျဖင့္ လူလူခ်င္း နုိင္ထက္စီးနင္း ျပဳမူျခင္းထက္ သတၱဝါအားလုံးအေပၚ တူညီေသာ ေမတၱာထားျခင္းကိုသာ ဆုံးမစကား ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ လူသားတုိ႔သည္ မိမိတို႔ ကံဇာတ္ဆရာ၏ စီမံမွဳေအာက္တြင္ အယူခံခြင့္၊ ေရြးခ်ယ္ပိုင္ခြင့္ လုံးဝမရွိဘဲ ဘဝအမ်ိဳးမ်ိဳး ေဒသအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔၌္ လူမ်ိဳးကြဲ ဘာသာကြဲမ်ားအျဖစ္ ကြဲျပားစြာ က်င္လည္ေနၾကရပါသည္။ အတိတ္ဘဝ၏ ပါရမီဓာတ္ခံ ပါလာသူအခ်ိဳ႕သာလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရား၏ တရားစစ္ တရားမွန္ကို ေလ့လာလုိက္စားခြင့္ ဆည္းပူးက်င့္သုံးခြင့္ ရရွိၾကပါသည္။ ယုံၾကည္မွဳမရွိေသာသူမ်ား၊ အသိဥာဏ္မမွီေသာ မိစာၦဒိ႒ိမ်ားအား ဆြဲေဆာင္စည္းရုံးျခင္း ျပဳလုပ္ၾကမည့္အစား၊ အမွန္တကယ္ တရားဓမၼမ်ားကို ၾကည္ညိဳသက္ဝင္ေသာ္လည္း လမ္းလြဲ၊ လမ္းမွားေရာက္ေနသူမ်ားကိုသာ ေစတနာျဖင့္ လမ္းမွန္ေရာက္ေစရန္ ကူညီေပးျခင္းသည္ ပိုမုိသင့္ေလ်ာ္လွပါသည္။

မိမိဂုဏ္ျမွင့္ ပြဲလယ္တင့္…
မိမိတို႔လူမ်ိဳး၊ မိမိတို႔ဘာသာ၊သာသနာ တိုးတက္ျမင့္မားမွဳကို ေဆာင္ရြက္ျခင္းသည္သာ အက်ိဳးေက်းဇူးမ်ားနုိင္ျပီး၊ သူတပါးလူမ်ိဳး၊ သူတပါး၏ ဘာသာတရားကို ကဲ့ရဲ႕ပုတ္ခတ္ေစာ္ကားျခင္းသည္ မည္သည့္ရွဳေထာင္႔မွ ၾကည့္ၾကည့္ အရုပ္ဆိုး အက်ည္းတန္လွပါသည္။ ဥပမာအားျဖင့္ မိမိတို႔၏ အိမ္ျခံစည္းရုိးအား လုံျခဳံေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္နုိင္ပါက မည္သည့္ရန္သူ သူခိုးဂ်ပိုးမ်ား ဝင္ေရာက္နုိင္မည္မဟုတ္ေပ။ ထုိသုိ႔မဟုတ္ပဲ မိမိတာ မိမိ လုံေအာင္ မကာကြယ္ပဲ သူတပါးအား ရန္လို အမုန္းထားမည္ ဆိုပါက ရန္သူမ်ား၏ ဝါးမ်ိဳ ဖ်က္ဆီးမွဳကို အခ်ိန္မေရြးခံရနုိင္သည္ကို သတိျပဳၾကေစလိုသည္။ ထိုေၾကာင့္ မိမိလူမ်ိဳး၊ ဘာသာ သာသနာ၏ ဂုဏ္က်က္သေရကို ျမွင့္တင္နုိင္မွသာ ကမာၻ႔အလယ္တြင္ ပြဲလယ္တင့္ေစနုိင္ပါသည္။ ။
.

Sunday, January 3, 2010

ကုိယ္ေတြ႔သုံးမ်ိဳး..

ဝိပႆနာတရားမ်ား ေဟာေျပာ ျပသၾကရာတြင္ ကုိယ္ေတြ႔သုံးမ်ိဳးရွိ၏။ ယင္းတုိ႔ကား ဗုဒၶကိုယ္ေတြ႔၊ ဆရာ႔ကိုယ္ေတြ႔၊ မိမိကုိယ္ေတြ႔တုိ႔ပင္ျဖစ္သည္။ ထုိသုံးမ်ိဳးတြင္ မွားနုိင္ေသာ ကိုယ္ေတြ႔ကား ဆရာ့ကုိယ္ေတြ႔ႏွင္႔ မိမိကုိယ္ေတြ႔ပင္ျဖစ္၏။ မမွားနုိင္ေသာ ကိုယ္ေတြ႔ကား ဗုဒၶကုိယ္ေတြ႔ပင္ ျဖစ္၏။ ဗုဒၶကိုယ္ေတြ႔တရားမ်ားကို ပါဠိေတာ္၊ အ႒ကထာတုိ႔တြင္ ေတြ႔ျမင္နုိင္ပါ၏။

တစ္ခ်ိဳ႕ေသာသူမ်ားကား ဗုဒၶကိုယ္ေတြ႔ကို အဓိကမထားဘဲ ဆရာ့ကိုယ္ေတြ႔ႏွင္႔ မိမိကိုယ္ေတြ႔မ်ားကိုသာ ေရွ႕တန္းတင္ျပီး ေဟာေျပာျပသေနၾကရာ ဥာဏ္ႏုနယ္ေသာ ေယာဂီမ်ားအတြက္ ရင္ေလးဖြယ္ပင္ျဖစ္ပါ၏။ တုိ႔က ခႏၶာကိုယ္ေတြ႔ကို ေဟာေနတာ၊ ပိဋကတ္စာအုပ္ေတြ ၾကည့္ေဟာတာမဟုတ္ဘူး ဟူေသာ တရားရတနာပယ္သည္႔ စကားမ်ားကို မရွက္မေၾကာက္ေျပာရဲသူမ်ား ေပၚလာၾကေပျပီ။

ေစ့ေစ့ေတြး ေရးေရးေပၚဟူေသာ စကားအတုိင္း ဗုဒၶညႊန္ျပေသာ တရားမ်ားကို က်င့္သုံးေနပါလ်က္၊ ဗုဒၶကုိယ္ေတြ႔ကို ပယ္ထားမည္ဆုိလွ်င္ အဘယ္မွာ အမွန္ကို ဆိုက္ေရာက္နုိင္ေတာ့မည္နည္း။ ဂုိဏ္းစြဲ၊ လူမ်ိဳးစြဲ၊ ဆရာစြဲမ်ားသည္ ရဟန္းမ်ားကိုသာ ဒုကၡေပးသည္မဟုတ္။ ကိုးကြယ္ေသာ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားကိုပါ ဒုကၡေပးပါ၏။ ဆရာစြဲ၊ ရိပ္သာစြဲ အတၱမ်ားေၾကာင့္ အကိ်ဳးယုတ္ၾကရေသာ ဒကာ၊ ဒကာမ မ်ားစြာကို ေတြ႔ေနရပါ၏။

တရားပြဲရွိလွ်င္ မိမိတို႔ဝင္ေသာ ရိပ္သာတရားနည္းျဖင့္ ေဟာေသာ ဓမၼကထိက ဟုတ္မဟုတ္ အရင္ေလ႔လာၾကသည္။ မိမိတို႔ရိပ္သာနည္းျဖင္႔ ေဟာေသာ ဓမၼကထိကဆိုလွ်င္ အေဟာေကာင္းေကာင္း မေကာင္းေကာင္း သြားနာၾကသည္။ တျခားရိပ္သာနည္းျဖင္႔ ေဟာေသာတရားျဖစ္လွ်င္ ဓမၼကထိက မည္မွ်ပင္ အေဟာေကာင္းေကာင္း သြားမနာၾကေတာ႔ေပ။ ထုိသုိ႔ သြားမနာလွ်င္ မနာယူသူသာ အက်ိဳးယုတ္စရာရွိေၾကာင္း သတိထားသင္႔ပါသည္။ ျမန္မာျပည္တြင္ သံဃာဂုိဏ္းၾကီး ကိုးဂုိဏ္းရွိသည္။ ၄င္းတုိ႔ကား သုဓမၼာ၊ ေရႊက်င္၊ မဟာဒြါရ၊ မူလဒြါရ၊ အေနာက္ေခ်ာင္းဒြါရ၊ ေဝဠဳဝန္၊ စတုဘုမၼိကငွက္တြင္း၊ မဟာရင္၊ ကဏဝိမုတ္ တုိ႔ျဖစ္သည္။

တခ်ိဳ႕ဂုိဏ္းစြဲအားၾကီးေသာ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားသည္ မိမိတို႔ ကိုးကြယ္ေသာဂုိဏ္းမွ သံဃာမ်ားကိုသာလွ်င္ သံဃာထင္သည္။ အျခားဂုိဏ္းမွ သံဃာမ်ားဆုိလွ်င္ သံဃာပင္ မထင္သည့္အထိ အထင္ေသးတတ္ၾကသည္။ တခ်ိဳ႕ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားကား အေတြးအေခၚပညာႏွင္႔ သဒၶါမွ်တၾကေသာေၾကာင္႔ ဂုိဏ္းစြဲမထား၊ သံဃာဆုိလွ်င္ ဘုရားသားေတာ္ဟု သေဘာထားကာ ၾကည္ညိဳနုိင္ၾကသည္။ ထုိဒကာ၊ ဒကာမ ႏွစ္မ်ိဳးအနက္ မည္သည့္အမ်ိဳးအစားက ကုသိုိလ္တရား ပို၍တုိးပြားေၾကာင္းကို ပထမ မစိုးရိမ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ေတြးေခၚေျမာ္ျမင္ျပထားသည္မွာ- <<တပည့္ေတာ္တုိ႔ ျမန္မာျပည္မွာ ဘုန္းၾကီးကိုးကြယ္ၾကတာ ဒကာ၊ ဒကာမႏွစ္မ်ိဳး ေတြ႔ရတယ္။ တစ္မ်ိဳးက ဂိုဏ္းဂဏမေရြး သံဃာမွန္သမွ်၊ ဘုန္းၾကီးမွန္သမွ် ကိုးကြယ္တဲ႔ ဒကာ၊ ဒကာမ၊ တစ္မ်ိဳးက ဂုိဏ္းဂဏေရြးခ်ယ္ျပီး ကိုယ့္ဂုိဏ္းသံဃာမွ ကိုးကြယ္တဲ႔ ဒကာ၊ ဒကာမ၊ အဲဒီ နွစ္မ်ိဳးအနက္ ဂိုဏ္းဂဏမေရြး ကိုးကြယ္တဲ့ ဒကာ၊ ဒကာမေတြကသာ သံသရာမွာ အထက္တန္းက ေနရမွာပဲ >> ဟု ေျပာဆုိေလွ်ာက္ထားသည့္အခါ <<ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆရာေတာ္>> ဟု ဆရာေတာ္တစ္ပါးက ေမးလုိက္သည္။

ထုိအခါ ဆရာေတာ္ၾကီးက <<ဂုိဏ္းဂဏမေရြးခ်ယ္တဲ႔သူက ဘုန္းၾကီးမွန္လွ်င္ ဘယ္ဘုန္းၾကီးပဲျဖစ္ျဖစ္ ဝတ္ခ်မွာပဲ၊ လွဴစရာရွိ လွဴမွာပဲ။ ဒီေတာ႔ ဘုန္းၾကီးနဲ႔ ေတြ႔တုိင္း ကုသိုလ္ျဖစ္တာေပါ႔။ ဂုိဏ္းဂဏ ေရြးခ်ယ္တဲ႔သူက ကိုယ့္ဂုိဏ္းက ဘုန္းၾကီးမွ ဝတ္ခ်ခ်င္မွာ၊ လွဴခ်င္မွာ။ သူမ်ားဂုိဏ္းက ဘုန္းၾကီးဆုိရင္ ဝတ္ခ်ခ်င္မွခ်မွာ၊ လွဴခ်င္မွ လွဴမွာ၊ ဒီေတာ႔ သူမ်ားဂိုဏ္းက ဘုန္းၾကီးေတြ႔လွ်င္ သူ႔မွာ ကုသိုလ္ျဖစ္မွာမဟုတ္ဘူး >>ဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္။

ထိုအခါ ေမးသည္႔ဆရာေတာ္က <<ဝိေစယ်ဒါနံ ဒါတဗၺံ၊ ပုဂၢိဳလ္ေရြးခ်ယ္ျပီး လွဴရမယ္လို႔ ရွိတယ္မဟုတ္လားဘုရား>> ဟု ထပ္၍ ေလွ်ာက္ထားေလသည္။

ဆရာေတာ္ၾကီးက <<ရွိပါတယ္၊ အဲဒါက ဥာဏ္ႏုသူမ်ားအတြက္ ေဟာထားတဲ႔တရားပဲ။ ဥာဏ္ရင့္သူေတြဆုိတာက လယ္လုပ္တတ္သူနဲ႔ တူတယ္။ လယ္လုပ္တတ္သူဟာ ေျမၾသဇာေကာင္းတဲ႔ေနရာမွာ စိုက္စိုက္၊ ေျမၾသဇာမေကာင္းတဲ႔ ေနရာမွာစုိက္စုိက္၊ ေနာက္ဆုံး ေတာင္ထိပ္တက္ျပီး လယ္လုပ္ဦး၊ အသီးအႏွံ ထြက္လာတာပဲ။ ဒါေၾကာင္႔ လယ္လုပ္တတ္သူအဖုိ႔ ေျမေနရာေရြးဖုိ႔ မလိုဘူး။ ဥာဏ္ႏုသူေတြကေတာ႔ လယ္မလုပ္တတ္သူနဲ႔တူတယ္။ လယ္မလုပ္တတ္သူဟာ ေျမၾသဇာေကာင္းတဲ႔ေနရာကို ေရြးခ်ယ္ျပီး လုပ္မွ အသီးအႏွံရတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ လွဴတဲ႔ တန္းတဲ႔ေနရာမွာ ပုဂၢိဳလ္ေရြးခ်ယ္ျပီးလုပ္မွ အသီးအႏွံရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လွဴတဲ႔တန္းတဲ႔ ေနရာမွာ ပုဂၢိဳလ္ေရြးခ်ယ္ျပီး လွဴၾကဖုိ႔ ဝိေစယ်ဒါနံ ဒါတဗၺံလို႔ ေဟာတာပဲ >>ဟု အဆုံးအျဖတ္ေပးေတာ္မူခဲ့ပါသည္။

ဂုိဏ္းစြဲ၊ လူမ်ိဳးစြဲ၊ ဆရာစြဲရွိသူမ်ားသည္ ရရွိမည့္ကုသိုလ္မ်ား ဆုတ္ယုတ္ရုံသာမကေသး၊ မျဖစ္သင့္သည့္ အကုသိုလ္အပိုမ်ားပါ ထပ္ျဖစ္ရပါေသးသည္။ ဥပမာအားျဖင့္ ဂုိဏ္းစြဲမရွိလွ်င္ မိမိထက္သာမွသာ ဣႆာမစၧရိယ အကုသိုလ္ျဖစ္မည္။ ဂုိဏ္းစြဲရွိခဲ႔လွ်င္ကား မိမိဂုိဏ္းထက္ တျခားဂုိဏ္းက သာသြားလွ်င္ ဂုိဏ္းအတြက္ပါ ဣႆာမစၧရိယ အကုသိုလ္ထပ္ျဖစ္ရျပန္ပါသည္။

<<အရွင္ဇဝန - ေမတၱာရွင္ (ေရႊျပည္သာ) ေရးသားေသာ အတြင္းရန္သူ စာအုပ္မွ ေကာက္ႏွဳတ္ခ်က္>>
.

Friday, December 25, 2009

အပါယ္တံခါး မွားမဖြင္႔ေစခ်င္…..

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဝေနယ်သတၱဝါအေပါင္းကို ၾကီးမားေသာ မဟာဂရုဏာေတာ္ျမတ္ျဖင့္ သံသရာဝဋ္ဆင္းရဲမွ ကင္းေဝးေစျခင္း အလုိ႔ငွာ ေလးသေခ်ၤနွင့္ကမာၻတသိန္း ပါရမီျဖည့္က်င့္လ်က္ ဘုရားအျဖစ္ကို ရယူေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ ဒါနပါရမီ၊ သီလပါရမီ၊ နိကၡမပါရမီ၊ ပညာပါရမီ၊ ဝိရိယပါရမီ၊ ခႏၱီပါရမီ၊ သစၥာပါရမီ၊ အဓိ႒ာနပါရမီ၊ ေမတၱာပါရမီ၊ နွင့္ ဥေပကၡာပါရမီ ဟူေသာ ပါရမီဆယ္ပါးကို ဘဝအဆက္ဆက္ အၾကိမ္ၾကိမ္ အလီလီ ျဖည့္က်င့္လ်က္ သတၱဝါမ်ား၏ အက်ိဳးကို အနစ္နာခံ ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။

ထို႔ျပင္ ဥစၥာပစၥည္း၊ သမီးနွင့္သား၊ ဇနီးမယား၊ အဂၤါၾကီးငယ္နွင့္ အသက္ကို စြန္႔ျခင္းတည္းဟူေသာ စြန္႔ျခင္းၾကီး ငါးပါး၊ သတၱဝါအေပါင္း၊ ေဆြမ်ိဳးအေပါင္းနွင့္ ဘုရားအျဖစ္၏ အက်ိဳးငွာ ျဖည့္က်င့္ေတာ္မူေသာ စရိယသုံးပါး၊ ေဒဝပုတၱမာရ္၊ ကိေလသမာရ္၊ ခႏၶမာရ္၊ မစၥဳမာရ္၊ အဘိသခၤါရမာရ္ တည္းဟူေသာ မာရ္ငါးပါး၊ စသည္တုိ႔ကို ေအာင္ျမင္ေတာ္မူခဲ့ေသာ၊ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ ကိုးပါးနွင့္ ျပည္႔စုံေတာ္ မူခဲ့ေသာ၊ လူ၊နတ္၊ ျဗဟၼာ၊ သတၱဝါ အေပါင္းတုိ႔၏ ဆရာတဆူ ေရွ႕ေဆာင္လမ္းျပ ျဖစ္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။

ဤမွ် ၾကီးမားလွေသာ ဂုဏ္နွင္႔ ျပီးျပည့္စုံေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား၏ တရားစစ္တရားမွန္ကို အေျခခံမွစ၍ တဆင့္ျပီး တဆင့္ ေလ႔လာဖတ္ရွဳမွသာလွ်င္ ေနာက္ဆုံးက်င့္ၾကံအားထုတ္မွဳအထိ လမ္းမေခ်ာ္ လမ္းမလြဲေစပဲ ျပီးေျမာက္ေစမည္ျဖစ္ပါသည္။ သို႔တည္းမဟုတ္ ျဖတ္လမ္းနည္းျဖင့္ ကိုယ္ေတြ႔သည္သာ အဓိကဟု သတ္မွတ္ကာ အေလာတၾကီး က်င့္ၾကံ အားထုတ္မည္ဆိုပါက အလြဲလြဲ အေခ်ာ္ေခ်ာ္ျဖင့္ လမ္းမွားေရာက္ေစနုိင္ပါသည္။

ယေန႔ေခတ္ ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ား..
ယေန႔ေခတ္ ဗုဒၶဘာသာဝင္အမ်ားစုသည္ ဗုဒၶဘာသာ၏အေျခခံကိုမွ် နားလည္ျခင္းမရွိေတာ့ပဲ ကိုးကြယ္မွဳအေရာေရာ အေထြးေထြး၊ နားလည္မွဳ ေယာင္ဝါးဝါး၊ ယုံၾကည္မွဳလြဲမွားစြာနွင့္ က်င့္ၾကံမွဳ အမွားမွား အယြင္းယြင္း ျဖစ္ေနၾကပါသည္။ စာေပဗဟုသုတ အားနည္းျခင္းနွင္႔အတူ၊ ဆရာေကာင္းတုိ႔၏ လမ္းညႊန္မွဳမရွိျခင္းတုိ႔ေၾကာင္႔ ဟုိလူေျပာလဲ ဟုတ္နိုးနုိး သည္လူေျပာလဲ ေကာင္းနုိးနုိးျဖစ္ေနၾကကာ ကိုယ္ပိုင္အသိဥာဏ္ျဖင္႔ ဆုံးျဖတ္နုိင္စြမ္း အားနည္းေနၾကပါသည္။

စစ္မွန္ေသာ ဗုဒၶဘာသာဝင္ဆုိသည္မွာ….

မိမိတို႔ကိုယ္ကို မိမိတိုိ႔ ဗုဒၶဘာသာဝင္ပါဟု သတ္မွတ္သူတုိင္းသည္ ျမတ္စြာဘုရားနွင္႔တကြ ျမတ္စြာဘုရား၏ တရားေဒသနာေတာ္၊ ျမတ္ဗုဒၶ၏ သာသနာအဆုံးအမႏွင့္ ဝိနည္းစည္းကမ္းကို တေသြမတိမ္း လိုက္နာေနေသာ တပည္႔သား သံဃာေတာ္မ်ားကိုပါ ျခြင္းခ်က္မရွိ သံသယကင္းစြာ ယုံၾကည္ဖို႔ လိုအပ္ပါသည္။

ကာလာမသုတ္ႏွင့္ အေယာင္ေဆာင္ ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ား၏ ဆင္ေျခမ်ား….

ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားခဲ႔ေသာ ကာလာမသုတၱန္ ေဒသနာေတာ္သည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ အဆုံးအမ သာသနာကို ယုံၾကည္ေလးစားစြာ ျခြင္းခ်က္မရွိ လုိက္နာေနေသာ စစ္မွန္ေသာ ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ားအား ေဟာၾကားခဲ႔ျခင္း မဟုတ္ေပ။ အယူဝါဒ အမ်ိဳးမ်ိဳးတုိ႔ျဖင္႔ ဝိဝါဒကြဲျပား ျငင္းခုံေနၾကေသာ ကာလာမပုဏၰားမ်ားအား ေဟာၾကားခဲ႔ေသာ တရားမ်ားျဖစ္ပါသည္။ ထိုအခ်ိန္က ဗုဒၶစာေပ အျပည္႔အစုံ မေပၚေပါက္ေသးေသာ ကာလျဖစ္ျပီး တျခားေသာ အယူဝါဒေရးရာ စာေပမ်ား၏ ကြဲျပားမွဳကို ျငင္းခုံေနၾကေသာေၾကာင္႔ လက္ေတြ႔ လုိက္နာၾကည့္ျပီးမွ ယုံၾကည္ၾကဖို႔ ေဟာၾကားေသာ တရားျဖစ္ပါသည္။

သုိ႔ရာတြင္ ယေန႔ေခတ္ကာလတြင္ ျမတ္ဗုဒၶေဟာၾကားခဲ႔ေသာ ပိဋကတ္္သံုးပံု၊ ဓမၼကၡႏၶာ ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္အျပင္ အ႒ကထာ၊ ဋီကာမ်ား အျပည္႔အစုံရွိေနပါသည္။ ထုိတရားမ်ားတြင္ လူ႔ေလာကအတြင္း ေနထိုင္ေနၾကေသာ လူသားတုိ႔အား ၃၈ျဖာ မဂၤလာတရားအစမွသည္ ေသျခင္းတရားတုိ႔ျပီးဆုံးရာ ျမတ္နိဗၺာန္တုိင္ေအာင္ ေဟာၾကားထားေသာ တရားမ်ား ပါဝင္ပါသည္။ ေလာကီေကာင္းက်ိဳး အျဖာျဖာအတြက္သာမက ေလာကုတၱ႐ာေကာင္းက်ိဳးအတြက္ပါ ဒါန၏အက်ိဳး၊ ဒါနမရွိျခင္း၏အျပစ္၊ သီလ၏ေကာင္းျခင္း၊ သီလမရွိျခင္း၏ ဆိုးျခင္း၊ ဘာဝနာမွန္ကန္စြာေဆာက္တည္ျခင္း၊ မွားယြင္းျခင္း၏အက်င္႔ စသည္တို႔ကို ျပည့္စုံစြာ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါသည္။

သို႔ရာတြင္ ဤမွ် ျပည္႔စုံေအာင္ ေဟာၾကားထားေသာ္လည္း ျမတ္ဗုဒၶ၏ က်င့္စဥ္လမ္းမွန္ကုိ ျပင္ဆင္ျဖည္႔စြက္ ျပဳျပင္လိုသူမ်ား အမ်ားအျပား ေပၚေပါက္လာပါသည္။ ျမတ္စြာဘုရား၏ က်င္႔စဥ္နည္းလမ္း စည္းကမ္းႏွင္႔ ေသြဖည္လ်က္ မိမိတို႔၏ ကိုယ္ေတြ႔ျဖင္႔ ျမတ္စြာဘုရား၏ ဥာဏ္ေတာ္ကို ျမင္နုိင္ပါသည္ဟု ကာလာမသုတ္ကို ကိုးကားလ်က္ ထုတ္ေဖာ္ ေၾကြးေၾကာ္လာၾကပါသည္။ ျမတ္ဘုရား၏ တရားစာေပ ပိဋကတ္မ်ားကို ပစ္ပယ္ျခင္းသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ သာသနာကို မယုံၾကည္ရာ ေရာက္ေလေသာေၾကာင္႔ ဗုဒၶဘာသာဝင္ဟုပင္ သတ္မွတ္၍ မရနုိင္ေပ။

ဝိနည္းစည္းကမ္းသည္ သာသနာ၏ အသက္ေသြးေၾကာ

သာသနာဟူသည္ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတည္းဟူေသာ သိကၡာသုံးရပ္ျဖင္႔ တည္ေဆာက္ထားျခင္း ျဖစ္ေလေသာေၾကာင္႔ ရဟန္းဝိနည္း၊ လူ႔သီလသည္ အေရးၾကီးေသာ အခန္းက႑တြင္ ပါဝင္ပါသည္။ သာသနာ၏ အေျခခံ အုတ္ျမစ္ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ သီလမျမဲ ဝိနည္းစည္းကမ္း မထိန္းသိမ္းနုိင္ပါက သာသနာအေဆာက္အဦး ျပဳိလဲမွဳ လြယ္ကူေစနုိင္ပါသည္။ ဘုရားရွင္သည္ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ ဝိနည္းစည္းကမ္းမ်ားကို တခ်ိန္တည္း တခါတည္း သတ္မွတ္ေတာ္မူခဲ့ျခင္း မဟုတ္ပဲ၊ သာသနာကို ပ်က္စီးညွိဳးႏြမ္းေစမည္ဟု ထင္မွတ္ေသာ အခါတိုင္းတြင္ လိုအပ္သလို အခါအားေလ်ာ္စြာ သတ္မွတ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ အထူးအားျဖင့္ ကိေလသာတုိးပြားေစမည္ဟု ထင္မွတ္ေသာ ကိစၥရပ္မ်ားကို ေရွာင္ရွားေစနုိင္ရန္ ရည္ရြယ္လ်က္ ဝိနည္းစည္းကမ္းမ်ားကို သတ္မွတ္ေတာ္မူခဲ႔ပါသည္။

သစၥာဆုိက္ေအာင္ တရားမ်ားနာယူေသာအခါ...
ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ၏ အေျခခံတရားေတာ္မ်ားကို အရင္ဦးဆုံး နာယူျခင္းသည္ အေကာင္းဆုံးျဖစ္ပါသည္။ ထုိ႔ေနာက္ အရိယာတုိ႔၏ ဥာဏ္ေတာ္ျဖင္႔ ေဟာၾကားအပ္ေသာ သစၥာတရားေတာ္မ်ားကို အႏုမွ အရင့္သုိ႔ အဆင္႔ဆင္႔ နာယူျခင္းျဖင္႔ မိမိတုိ႔၏ အသိဥာဏ္ကို ရင္႔သန္ေစနုိင္ပါသည္။ ထုိ႔႔ျပင္ အျခားေသာ ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္မ်ား ေဟာၾကားေသာ ဝိနည္း၊ သုတၱန္၊ အဘိဓမၼာ ေဒသနာေတာ္မ်ားကိုပါ နာယူၾကေစလုိပါသည္။ ဆရာေတာ္တစ္ပါးတည္း၏ တရားေတာ္မ်ားကို နာယူျခင္းထက္ ဆရာေတာ္ေပါင္းစုံ၏ တရားေတာ္မ်ားကို နာယူျခင္းသည္ ဗဟုသုတ ပိုမုိ ျပည့္စုံနုိင္သည္႔အျပင္ အသိဥာဏ္ ပညာႏွင့္ လိမ္မာယဥ္ေက်းမွဳကိုပါ ပိုမုိ ရရွိေစနုိင္ပါသည္။ အထူးအားျဖင္႔ မိမိတို႔အေနျဖင့္ ဤဘဝသည္ ေနာက္ဆုံးဘဝ ဟုတ္မဟုတ္ မေရရာေသးပါသျဖင့္ က်န္ရွိေသာ သံသရာခရီးအတြက္ ဒါနရိကၡာ၊ သီလသိကၡာနွင့္ ဘာဝနာက်င့္စဥ္မ်ားကို တတ္အားသမွ် က်င္႔ယူ အျမတ္ထုတ္ယူဖုိ႔ လိုအပ္ေနပါသည္။

အဓိက ဥာဏ္အဂၤါငါးပါး..
တရားဓမၼမ်ားကို စိတ္ဝင္စားမွဳ အမွန္တကယ္ရွိေသာ လူမ်ားအတြက္ အဓိက လိုအပ္ခ်က္ ဥာဏ္အဂၤါငါးပါးမွာ-
၁) ဘုရား တရား သံဃာ အေပၚ ယုံၾကည္ကိုးကြယ္မွဳရွိျခင္း။
၂) ငါးပါးသီလကို ျမဲျမံေအာင္ ေစာင္႔ထိန္းျခင္း။
၃) ကံ-ကံ၏ အက်ိဴးကို ယုံၾကည္မွဳရွိျခင္း။
၄) နာမ္နွင့္ရုပ္ကို ပိုင္းျခား၍ သိျမင္ျခင္း။
၅) ငါ-ငါ႔ဟာ-ငါပိုင္မဟုတ္သည္ကို ယုံၾကည္ (စူးစမ္း၊ စီစစ္၊ စမ္းသပ္၊ ေဝဖန္၊ ပြားမ်ား) ဥာဏ္ျဖင္႔သိျမင္ျခင္း။ တုိ႔ျဖစ္သည္။

ပစၥည္းစြန္႔ရမွာလား၊ စြဲလန္းမွဳ တဏွာ စြန္႔ရမွာလား….
ပစၥည္းစြန္႔လွဴဒါန္းျခင္းသည္ ကုသုိလ္ေကာင္းမွဳ ျပဳလုပ္သည္ မွန္ပါေသာ္လည္း ၊ ထုိပစၥည္းအေပၚ စြဲလမ္းတပ္မက္မွဳ ျငိတြယ္မွဳ တဏွာ ျဖစ္ေနေသးပါက ယင္းသည္ အကုသိုလ္ ျဖစ္သြားနုိင္ပါသည္။ ဘုရားတည္၊ ေက်ာင္းေဆာက္၊ ဓမၼာရုံလွဴဒါန္းေနသူမ်ားပင္ ျဖစ္ေစကာမူ၊ ငါတည္ခဲ႔ေသာ ဘုရား၊ ေက်ာင္း၊ ဓမၼာရုံမ်ားဟု စြဲလမ္းလ်က္ ေသပြဲဝင္ခဲ႔ပါလွ်င္ အပါယ္ဇာတိ လားရမည္သာ ျဖစ္ပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ တကယ္မရွိေသာ ပညတ္ေပၚမူတည္လ်က္ စိတ္၊ေစတသိတ္တြင္ ေပၚေပါက္ေသာ ပရမတ္သေဘာတရားမ်ား၏ မျမဲမွဳကို ပိုင္းျခားသိျပီး ပယ္သတ္နုိင္မွသာလွ်င္ ဘဝဇာတိ ထပ္မံ မရရွိမည္ ျဖစ္ပါသည္။

ကုသုိလ္နွင့္တရားစခန္း
ကုသုိလ္တရားဟူသည္ မိမိဖက္မွ စြန္႔လႊတ္ျခင္း၊ အနစ္နာခံျခင္း၊ ျပဳလုပ္ျခင္းမွသာ ရရွိနုိ္င္မည္ျဖစ္ပါသည္။ တရားစခန္းဝင္တုိင္း ကုသုိလ္ရရွိမည္ မဟုတ္ေပ။ တရားစခန္းဝင္သည္ေျပာ၍ သီလမလုံျခဳံ၊ အခ်ိန္ကုန္ခံ၊ ဇြဲနွင္႔ၾကိတ္မိွတ္ အေညာင္းခံထုိင္လ်က္၊ အခ်ိန္ေစ႔သည္နွင္႔ ဒုကၡခံျခင္း စိတ္မွ လြတ္ေျမာက္ျပီဟု သေဘာထားကာ၊ သူတပါးမွ လွဴဒါန္းေသာ အစားအေသာက္မ်ားကို သုံးေဆာင္ေနျခင္းသည္ အဘယ္ကုသုိလ္မွ် ရရွိနုိင္မည္ မဟုတ္ေပ။ ကုသုိလ္တရားဟူသည္ ၾကည္လင္ေသာ စိတ္၊ လုံျခဳံေသာ သီလ၊ မွ်တေသာ ဘာဝနာပြားမွဳ၊ ယုံၾကည္ေသာ သဒၶါတရားတုိ႔မွသာလွ်င္ ရရွိနုိင္ပါသည္။

အပါယ္တံခါး မွားမဖြင္႔ေစခ်င္
အပါယ္ပိတ္တရားမ်ား နားမွ နာေနေသာ္လည္း၊ လက္ေတြ႕တြင္မူ ဘုရားတရားမ်ားကို ျပင္ဆင္ျဖည္႔စြက္၊ တရားအမွားမ်ား ျပသေနျခင္း၊ သီလသိကၡာ၊ဝိနည္းေတာ္မ်ားကို ေလးစားမွဳမရွိျခင္း၊ မိမိနွင္႔မတန္ေသးေသာ စကားမ်ား ေျပာဆုိျခင္း၊ သီလ သမာဓိ ပညာနွင္႔ျပည့္စုံေတာ္မူေသာ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား၏ အကာအကြယ္ယူျပီး မိမိလိုရာ ဆြဲယူေျပာဆုိျခင္း၊ မိမိ၏ အသိဥာဏ္ျဖင္႔ မွား၏ မွန္၏ မဆုံးျဖတ္နုိ္င္ေသးပဲ တရားမ်ားကို ျဖန္႔ေဝေနျခင္း စေသာ အပါယ္တံခါးဖြင္႔ေစေသာ အျပဳအမူမ်ားကို အျမန္ဆုံးအဆုံးသတ္ေစျခင္းျဖင္႔ မိမိတုိ႔ကိုယ္ကို မိမိတို႔ ကယ္တင္သင္႔ပါေၾကာင္း အၾကံျပဳ ေရးသားလုိက္ရပါသည္။ ။
.

Thursday, December 24, 2009

လူ႔အလုိ..

လူ႔ဘဝဟူသည္
တုိတိုေလးဟု
ထင္မွတ္ေသာ္ျငား
ရွည္လ်ားသံသရာ
ၾကာေညာင္းမွဳေၾကာင့္၊
ေျခကုန္လက္ပန္း
ေမာႏြမ္းနယ္၏
ငါ၏ အလုိ
ျပန္ျပင္မွသာ
ျဖစ္ေတာ႔မည္။
.

Saturday, December 19, 2009

သီလ၊ သတိ၊ ဥာဏ္ယွဥ္တြဲပါ..

ျမတ္စြာဘုရား၏ သာသနာေတာ္အား ၂၅၅၃ ခုနွစ္သို႔တုိင္ ပရိယတၱိ၊ ပဋိပတၱိ၊ ပဋိေဝဓ သာသနာသုံးရပ္ျဖင္႔ အစဥ္အဆက္ ထိန္းသိမ္းေစာင္႔ေရွာက္လာၾကသူမ်ားမွာ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ ယေန႔ကာလသည္ ဝိမုတၱိကာလ ျဖစ္ေလေသာေၾကာင္႔ လူအမ်ားသည္ ဝိပႆနာတရားကို ပိုမုိစိတ္ဝင္စားလာၾကပါသည္။

ဝိပႆနာတရားစစ္ တရားမွန္၏ အဂၤါရပ္..
တရားစစ္ တရားမွန္၏ အဂၤါရပ္မွာ ႏွစ္ခ်က္တည္းသာ ရွိပါသည္။ ရွဳပြားဆဲအခ်ိန္တြင္ ကိေလသာမ်ား ျငိ္မ္းေနေသာေၾကာင္႔ စိတ္ေရာ ကိုယ္ပါ ျငိမ္းခ်မ္းေနျပီး၊ တရားရသြားေသာအခါတြင္လည္း ပယ္သတ္သင္႔ေသာ ကိေလသာမ်ားကို ပယ္သတ္ျပီးေသာေၾကာင္႔ ကိုယ္ စိတ္ နွလုံး သုံးပါးစလုံး ျငိမ္းခ်မ္းေနတတ္ပါသည္။ ထုိသုိ႔မဟုတ္ပဲ ကို္ယ္ေရာ စိတ္ပါ ပင္ပန္းေနမည္ဆုိပါက တရားမွားေနေၾကာင္း သိထားသင္႔ပါသည္။

တရားဟူသည္ ထိုင္မွ ရမည္ေလာ…
တရားဟူသည္ ထုိင္မွသာ ရမည္ဟု လူအမ်ားက ထင္မွတ္မွားေနၾကပါသည္။ တရားထုိင္က်င္႔ရွိသူမ်ားကို အျပစ္မေျပာလိုေသာ္လည္း တရားထုိင္ရန္ အဆင္မေျပသူမ်ားအတြက္မူ စိတ္အားငယ္စရာ ျဖစ္လုိ႔ ေနပါသည္။ အမွန္စင္စစ္ ဝိပႆနာတရားဟူသည္ ကာယအလုပ္မဟုတ္၊ ဥာဏအလုပ္သာလွ်င္ျဖစ္ပါသည္။ မည္သို႔ေသာ အမူအရာလွဳပ္ရွားမွဳမ်ိဳးမဆုိ သတိတရားနွင္႔ အသိကပ္ျပီး ဥာဏ္နွင္႔ရွဳပြားနုိင္မည္ဆုိပါက ယင္းသည္ တရားထုိင္သည္ႏွင္႔ သေဘာတရားအတူတူပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ဥာဏ္ပညာမပါပဲ တရားထုိင္မည္ ဆုိပါက မည္မွ်ပင္ ၾကာၾကာထုိင္ေစကာမူ တရားစစ္ကို သိရွိနုိင္မည္ မဟုတ္ေပ။

ပဠာသ - မတူဘဲ တုျပိဳင္ေျပာဆုိျခင္း
မိမိတုိ႔ထက္ အက်င္႔သီလ၊ စာေပဗဟုသုတ၊ သမာဓိ၊ ပညာတုိ႔နွင္႔ ျပည္႔စုံ သာလြန္ ျမင္႔ျမတ္ေတာ္မူၾကေသာ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားနွင္႔ မရုိမေသ ဖက္ျပိဳင္ ေျပာဆုိ ျပဳလုပ္ျခင္းကို ပဠာသ ဟု ေခၚပါသည္။ ဤကဲ႔သုိ႔ မနွိဳင္းေကာင္းဘဲ ႏွိဳင္းယွဥ္ ဂုဏ္ျပိဳင္ျခင္း၊ မရုိမေသ တန္းတူထားေျပာဆုိျခင္းသည္ အျပစ္ အလြန္ၾကီးပါသည္။ ဤသုိ႔ေသာ လူမ်ား၏ နွဳတ္သြက္ လွ်ာသြက္ အာေကာင္းေကာင္းနွင္႔ ရဲရဲတင္းတင္း ေျပာဆုိေနျခင္းကို စူးစမ္းဆင္ျခင္ဥာဏ္နွင္႔ အသိလိမၼာ ဥာဏ္ပညာ နည္းပါးေသာ အခ်ိဳ႕လူမ်ားက ဟုတ္ေလနုိးနုိး ယုံလြယ္တတ္ၾကပါသည္။ ထုိျပင္ ကိုယ္ေတြ႕ဥာဏ္ပါဟု ေျပာပါက သာ၍ အထင္ၾကီးတတ္ျပီး ေရွ႕က သြားသူမ်ားေနာက္ လုိက္ပါရန္ ဝန္မေလးတတ္ၾကေပ။

အရိယာသူေတာ္ေကာင္း ဟူသည္ သီလစင္ၾကယ္မွဳ ရာခိုင္နွဳန္းျပည္႔ရွိရပါမည္…
ပုထုဇဥ္၏ သီလဝိသုဒၶိသည္ အခ်ိန္မေရြး ေဖာက္ဖ်က္နုိင္ေသာ္လည္း အရိယာသူေတာ္ေကာင္း၏ သီလဝိသုဒၶိသည္ မည္သည္႔အေၾကာင္းျပခ်က္နွင္႔မွ် မပ်က္စီးနုိင္ေတာ႔ေပ။ ကိုယ္၊ စိတ္၊ နွလုံးသုံးပါး စင္ၾကယ္ယုံသာမက ရတနာသုံးပါးနွင္႔တကြ ၾကီးျမတ္သူမ်ားအားလုံးကို ျပစ္မွား အျပစ္တင္ျခင္း မျပဳလုပ္ေတာ႔ေပ။ ရဟန္းျဖစ္မည္ ဆုိပါက ျမတ္စြာဘုရား၏ အဆုံးအမ သာသနာကို ရိုရိုေသေသ လုိက္နာသည္႔အျပင္ ဝိနည္းစည္းကမ္းကို အသက္ထက္ တန္ဖိုးထား ရုိေသတတ္ၾကပါသည္။

သစၥာသုံးခုိင္ နိဗၺာန္တုိင္..
သမၼဳတိသစၥာ၊ ပရမတၱသစၥာ၊ အရိယသစၥာဟူ၍ နယ္ပယ္သုံးရပ္ရွိပါသည္။ သမၼဳတိသစၥာနယ္ပယ္တြင္ အမွန္မရွိေသာ နံမည္ ပညတ္အေခၚအေဝၚမ်ားသာ ရွိေသာ္လညး္၊ ပရမတၱသစၥာ နယ္ပယ္တြင္မူ အဟုတ္ရွိ အမွန္တကယ္ရွိေသာ စိတ္ ေစတသိက္ ရုပ္၊ နိဗၺာန္ ေလးမ်ိဳးသာလွ်င္ ရွိေနပါသည္။ အရိယသစၥာနယ္ပယ္ဆုိသည္မွာ- ဒုကၡသစၥာ၊ သမုဒယသစၥာ၊ နိေရာဓသစၥာ၊ မဂၢသစၥာ ဟူေသာ သစၥာေလးပါးကို ေခၚဆုိျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ပညတ္နွင္႔ ပရမတ္္္္္္္္္္
ပညတ္ဟူသည္ သမုတ္ရွိျဖစ္၍ ပရမတ္ဟူသည္ အဟုတ္ရွိျဖစ္ေလ၏။ သို႔ရာတြင္ ပညတ္တည္းဟူေသာ သမၼဳတိသစၥာနယ္ကို ပစ္ပယ္၍မရနုိင္ေပ။ ေလာက အေခၚရွိနွင္႔ တကယ္ရွိကို ပိုင္းျခားသိျမင္ျခင္းျဖင္႔ ပရမတ္တည္းဟူေသာ ပရမတၱသစၥာ၏ မျမဲေသာသေဘာ ေဖာက္ျပန္ေျပာင္းလဲေနေသာ သေဘာတရားမ်ားကို ဥာဏ္နွင္႔ သိျမင္လာနုိင္ပါသည္။ ထိုသုိ႔မဟုတ္ပဲ ပညတ္ကို ပယ္မည္ဆုိပါက မွားယြင္းေသာ အေတြးအေခၚ အယူအဆမ်ား လုပ္ေဆာင္မွဳမ်ားေၾကာင္႔ အပါယ္ငရဲသုိ႔ လားရတတ္ပါသည္။

ထိုေၾကာင္႔ တခ်ိဳ႕ေသာ တရားျပေနသူမ်ားသည္ ပညတ္ကို တကယ္မရွိ၊ အမွန္ရွိတာ ပရမတ္ဟု ဆိုကာ ဘုန္းၾကီးနွင္႔လူ ဟူ၍ ခြဲျခားျခင္းမျပဳေတာ႔ပဲ ၾကမ္းတေျပးတည္း အတူထုိင္ျခင္း၊ ဘုန္းၾကီးနွင္႔ သီလရွင္ တဝုိင္းတည္း ဆြမ္းဘုန္းေပးျခင္း၊ ဝိကာလေဘာဇနာဟူသည္ အခ်ိန္သတ္မွတ္ခ်က္သာျဖစ္၍ တကယ္မရွိေသာ ပညတ္ခ်က္ဟုဆုိကာ မြန္းလြဲခ်ိန္ေက်ာ္သည္အထိ ဆြမ္းဘုန္းေပးျခင္း စေသာ ရဟန္းဝိနည္း၊ လူ႔စည္းကမ္းမ်ားကို ခ်ိဳးေဖာက္လာၾကပါသည္။ အကန္႔အသတ္ရွိေသာ အတၱစြမ္းအားကို အေျခခံလ်က္ အနတၱစြမ္းအား အနတၱဥာဏ္ဆိုက္ေရာက္ေအာင္ ျပဳလုပ္ရမည္႔အစား အတၱကို ပစ္ပယ္ေနျခင္းေၾကာင္႔ အနတၱျမင္မျမင္မွာ မေသခ်ာလွေပ။

အမွန္တကယ္ ပယ္ရမည္႔အရာမ်ား….
စြဲလမ္းမွဳတဏွာ၊ ငါစြဲ ဒိ႒ိနွင္႔ ေထာင္လႊားေသာ မာနမ်ားကို ပယ္သတ္ရမည္႔အစား ပညတ္ကို တကယ္မရွိဟုယူဆကာ ပယ္သတ္ေနျခင္းသည္ မွားယြင္းေသာ အယူအဆ အေတြးအေခၚမ်ားသာ ျဖစ္ပါသည္။ အမွန္တကယ္ ပယ္သတ္ရမည္႔ ငါေတာ္ ငါတတ္ ငါသိ ဟူေသာ တဏွာ၊မာန၊ ဒိ႒ိမ်ားနွင္႔အတူ မိမိတုိ႔ကိုယ္ကို မိမိတို႔ အရိယာပါဟု လည္းေကာင္း၊ ဥာဏ္စဥ္မ်ား ဘယ္နွစ္ဆင္႔ တက္ေနပါျပီဟုလည္းေကာင္း ၊ ရဟန္း၏ ဝိနည္းသိကၡာပုဒ္၊ လူ႔စည္းကမ္းမ်ား ခ်ိဳးေဖာက္လ်က္ တုိင္းသိျပည္သိ ကမာၻသိေအာင္ ေၾကာ္ညာ ေမာင္းခတ္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

သစၥာေလးပါး ျမတ္တရား
ဒုကၡသစၥာဟူသည္ ပိုင္းျခားသိရမည္၊ သမုဒယသစၥာဟူသည္ ပယ္သတ္ရမည္၊ နိေရာဓသစၥာဟူသည္ မ်က္ေမွာက္ျပဳရမည္၊မဂၢသစၥာဟူသည္ ပြားမ်ားရမည္ ျဖစ္ေပသည္။ မဂၢသစၥာျဖင္႔ ဒုကၡသစၥာကို ပိုင္းျခားျပီး သိမည္ဆုိပါက သမုဒယသစၥာကို ပယ္သတ္ျခင္းနွင္႔ နိေရာဓသစၥာကို မ်က္ေမွာက္ျပဳျခင္းသည္ တျပိဳက္တည္း ျပီးေျမာက္နုိင္ပါသည္။

သတိပ႒ာန္နည္းျဖင္႔ ဝိပႆနာရွဳပြားနည္း ေလးမ်ိဳး…
ကာယာနုပႆနာ၊ ေဝဒနာႏုပႆနာ၊ စိတၱာႏုပႆနာ၊ ဓမၼာႏုပႆနာ ဟူ၍ ေလးမ်ိဳးရွိပါသည္။ လူတုိ႔၏ ပင္ကုိယ္ စရိုက္ေပၚမူတည္လ်က္ ရွဳနည္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ကြဲျပားနုိင္ေသာ္လည္း မည္သည္႔ရွဳနည္းကို က်င္႔သုံးေစကာမူ က်န္သုံးနည္းသည္လဲ အလိုအေလ်ာက္ အသုံးျပဳေနရပါသည္။

ခႏၶာနွစ္မ်ိဳး၏ မတူညီပုံ…
မည္သည႔္္ သက္ရွိသတၱဝါမဆို မ်က္စိျဖင္႔ ျမင္နိုင္ေသာ ဝင္ကစြတ္ အထည္ခႏၶာႏွင္႔ ပကတိဥာဏ္ျဖင္႔သာ သိနုိင္ေသာ သေဘာခႏၶာငါးပါး ဟူ၍ နွစ္မ်ိဳး ရွိေပသည္။ အထည္ခႏၶာအား ပညတ္ဟုဆိုကာ ပယ္လုိက္ပါက အထည္ခႏၶာအား အမွီျပဳကာ ေပၚေပါက္လာမည္႔ သေဘာခႏၶာငါးပါး၏ မတည္ျမဲမွဳသေဘာ၊ ေဖာက္ျပန္ေျပာင္းလဲမွဳသေဘာကိို သိရွိနုိင္မည္ မဟုတ္ေတာ႔ေပ။ ထုိေၾကာင္႔ ဝိပႆနာရွဳပြားျခင္းဆုိသည္မွာ အမွန္တကယ္ မရွိေသာ ပညတ္အထည္္ခႏၶာကို အသုံးျပဳကာ သိတတ္ေသာ သေဘာတရား ပရမတ္ခႏၶာ ငါးပါး၏ မတည္ျမဲမွဳသေဘာကို ဥာဏ္ျဖင္႔ပိုင္းျခားသိျမင္နုိင္ျခင္းကို ဆုိလုိပါသည္။

အာရုံသိ ခႏၶာငါးပါးသည္သာ ဘဝတစ္ခုလုံး၏ ဖြားေသ
သက္ရွိသတၱဝါမ်ား၏ သိတတ္ေသာ သေဘာတရားေလးသည္သာ ဘဝ၏ ဖြားေသ ျဖစ္ေပသည္။ သိတတ္ေသာ သေဘာတရား မရွိေတာ႔ျခင္းကို ေသဆုံးျခင္းဟု ေခၚဆုိပါသည္။ အာရုံနွင္႔ ဒြါရတုိက္ခ်ိန္တြင္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ သိတတ္မွဳ သေဘာေလး၏ မျမဲျခင္းတရားကို ဒုကၡသစၥာဟု ျမတ္စြာဘုရားက သတ္မွတ္ခဲ႔ပါသည္။

ျမတ္စြာဘုရား၏ အလုပ္ေပးတရားေတာ္ (အနတၱလကၡဏာသုတ္)
“ေနတံမမ ေနေသာ ဟမသိၼ နေမေတာ အတၱာ”
ငါ၊ င႔ါဥစၥာ၊ ငါ႔အတၱ သည္ အမွန္မရွိ၊ အနတၱပါသည္သကား။ ဟူသည္႔ ျမတ္စြာဘုရား၏ အလုပ္ေပးတရားေတာ္သည္ အာရုံသိ သေဘာတရားေလး၏ မျမဲျခင္း ဆင္းရဲအမွန္ကို ဆင္ျခင္နွလုံးသြင္း ပိုင္းျခားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ဆူနာမီဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမသာရ၏ တရားေကာက္နွဳတ္ခ်က္…
<<စိတ္နဲ႔သိတဲ့ ျဖစ္တာမွန္သမွ် ခႏၶာငါးပါးအတုပဲ၊ ျဖစ္႐ံုသက္သက္၊ ျဖစ္ကာမတၱ ျဖစ္ေနတဲ့ ေဖာက္ျပန္ပ်က္စီးမႈကမွ ခႏၶာငါးပါး ဒုကၡသစၥာအစစ္။ ျဖစ္တာပ်က္တာမဟုတ္၊ ပ်က္တာျဖစ္တာ။ ျပဳလုပ္ကာမတၱ ျပဳလုပ္မူေတြ ပ်က္ေနတာ။ ဘာလုပ္လုပ္ လက္ခံ သိမ္းပိုက္ၿပီးမလုပ္နဲ႔၊ စြန္႔လုပ္။ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ လုပ္႐ံုသက္သက္လုပ္၊

အတၱ(တစ္ခုခု၊တစ္ေယာက္ေယာက္၊တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္၊တစ္ေနရာရာရဲ႕အား) မပါေစနဲ႔။ တစ္ခု၊ တစ္ေယာက္၊ တစ္ခ်ိန္၊ တစ္ေနရာဆိုတဲ့ အထင္မွားကင္းကင္း၊ အစြဲကင္းကင္း လုပ္႐ံုသက္သက္လုပ္မွ ကိေလသာျဖစ္ေနမႈက လြတ္လပ္ေရးရမယ္။ မကန္႔သတ္ဖို႔၊ မပညတ္ဖို႔၊ မဆုပ္ကိုင္ဖို႔၊ မသိမ္းပိုက္ဖို႔ အဓိကထားမွ တရားအလုပ္စစ္။>><<ရွင္းလင္းျခင္း>> <<ေမ့ေလ်ာ့မႈ ( အ၀ိဇၨာ ) ေၾကာင့္>>

အထက္ပါ ဆူနာမီဆရာေတာ္၏ တရားယူဆခ်က္သည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ ျမတ္တရားနွင္႔ ဆန္႔က်င္ေနပါသည္။ စိတ္ျဖင္႔သိေသာ အရာမွန္သမွ် ခႏၶာငါးပါးအတု ဟု၊ သတ္မွတ္လ်က္ ေဖာက္ျပန္ပ်က္စီးမွဳသည္သာ ဒုကၡသစၥာ အစစ္ဟု ဆုိလုိထားပါသည္။

ေဝဒနာသည္ ခ်ဳပ္ျငိမ္းတတ္ပါသလား…..
ေဝဒနာဟူသည္ နာက်င္ ကိုက္ခဲ ေညာင္းညာျခင္းမ်ားကို သာ ဆုိလုိျခင္းမဟုတ္ပါ။ ခ်မ္းသာျခင္း သုခေဝဒနာ၊ ဆင္းရဲျခင္း ဒုကၡေဝဒနာနွင္႔ ခ်မ္းသာ ဆင္းရဲမဟုတ္ေသာ ဥေပကၡာေဝဒနာ ဟူ၍ ေဝဒနာသုံးမ်ိဳးရွိပါသည္။ ေဖာက္ျပန္မွဳ၊ ခံစားမွဳ၊ မွတ္သားမွဳ၊ ေစ႔ေဆာ္မွဳ၊ ျပဳလုပ္မွဳသေဘာတည္းဟူေသာ သေဘာခႏၶာရွိေနသ၍ ေဝဒနာသည္ ရွိေနမည္ျဖစ္ပါသည္။ ေဝဒနာခ်ဳပ္ျငိမ္းခ်ိန္သည္ ေသဆုံးသြားေသာအခ်ိန္သာ ျဖစ္နုိင္ေပသည္။

အထည္ပညတ္္ခႏၶာ၏ ေဖာက္ျပန္ပ်က္စီးမွဳ…
အထည္ပညတ္ခႏၶာ၏ ေဖာက္ျပန္ပ်က္စီးမွဳသည္ ထိန္းခ်ဳပ္၍မရသလို၊ တားဆီးနုိင္ျခင္းလည္းမရွိနုိင္ပါ။ သူ႔သေဘာ သူေဆာင္လ်က္ သူ႔သဘာဝအတုိင္း ေဖာက္ျပန္ပ်က္စီးေနပါသည္။ သို႔ရာတြင္ သက္ရွိသတၱဝါမ်ား၏ ေမြးရာပါ အသိဥာဏ္ျဖင္႔ ကံ၊ စိ္တ္၊ ဥတု၊ အာဟာရမ်ားျဖင္႔ မတင္႔တယ္မွဳ အသုဘ မွ တင္႔တယ္မွဳ သုဘသို႔ အခ်ိန္နွင္႔အမွ် ျပဳျပင္ေနၾကရပါသည္။ ထုိေၾကာင္႔ ထိုေဖာက္ျပန္ေျပာင္းလဲမွဳကို သိရုံသက္သက္မွ်ျဖင္႔ ဒုကၡသစၥာ၏ သေဘာကို ျပည္႔စုံေအာင္ သိနုိင္မည္ မဟုတ္ေပ။ တြယ္တာစရာမရွိ၊ ကပ္ျငိစရာမရွိ၊ ျငီးေငြ႔စရာ ဒုကၡခံစားမွဳ သက္သက္သာ ျဖစ္သည္ဟူေသာ သံေဝဂတရားကို အေျခခံေသာ အသိတရားကိုသာ နားလည္ႏုုိင္ပါသည္။ ေဖာက္ျပန္မွဳကို ျငီးေငြ႔ျပီး စြဲလမ္းမွဳ တဏွာ၊ ငါစြဲ ဒိ႒ိ နွင္႔ ေထာင္လႊားေသာ မာနကို အျပီးတုိင္ ပယ္သတ္နုိင္မွသာလွ်င္ အသခၤတတည္းဟူေသာ နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳနုိင္မည္ ျဖစ္ေပသည္။

ဆရာအေရြး မမွားေစနဲ႔….
ျမတ္စြာဘုရား၏ လမ္းညႊန္ျပသမွဳ ကို အေျခခံလ်က္ က်င္႔ၾကံအားထုတ္ေတာ္မူေသာ ဆရာသမားမ်ား၏ ကိုယ္ေတြ႔သည္သာ မွန္ကန္ေသာ နည္းလမ္းက်င္႔စဥ္ ျဖစ္နုိင္ပါသည္။ သိျပီးမွ က်င္႔ၾကံအားထုတ္မွဳသည္ မသိပဲ က်င္႔ၾကံအားထုတ္မွဳထက္ ပိုမိုထိေရာက္ မွန္ကန္ ျမန္ဆန္နိုင္ပါသည္။ ထုိေၾကာင္႔ စစ္မွန္ေသာ ဆရာသမား၏ လမ္းညႊန္မွဳ တာဝန္ (ညာတပရိညာ) ျပီးဆုံးပါလွ်င္ မိမိ၏ က်င္႔ၾကံအားထုတ္မွဳ တာဝန္ (တိရဏပရိညာ) ကို ေဆာင္ရြက္နုိင္ပါလွ်င္ ဓမၼ၏တာဝန္ (ပဟာနပရိညာ) သည္ အခ်ိန္တန္လွ်င္ ျပသမည္ျဖစ္ပါေၾကာင္း ေစတနာေရွ႕ထားလ်က္ ေရးသားလုိက္ရပါသည္။ ။

(ထိန္းခ်ဳပ္ျခင္း၊ တားဆီးျခင္း ျပဳလုပ္၍ မရေသာ သူ႔သေဘာ သူေဆာင္၊ သူ႔အလုပ္ သူလုပ္ေနေသာ ရုပ္၊ နာမ္၊ ဓမၼ၊ သခၤၤါရတုိ႔၏ မျမဲမွဳ၊ အခ်ိန္နွင္႔အမွ် ေဖာက္ျပန္ ေျပာင္းလဲ ပ်က္စီးေနမွဳမ်ားကို ျမဲျမံေသာ သတိတရားနွင္႔ အသိကပ္ျပီး ဥာဏ္ျဖင္႔ ေစာင္႔ၾကည္႔ ရွဳပြားျခင္းျဖင္႔ တဏွာ၊ မာန၊ ဒိ႒ိတည္း ဟူေသာ ကိေလသာမ်ားကို အျပီးတုိင္ ပယ္သတ္နုိင္ျခင္းသည္ အသခၤတ၏ ေနာက္ဆုံးပန္းတုိင္ ျဖစ္ပါသည္။)

(သင္ဆရာ၊ ျမင္ဆရာ၊ ၾကားဆရာနွင္႔ ဖတ္ဆရာမ်ား၏ သြန္သင္ဆုံးမမွဳ ျမတ္တရားမ်ားေပၚ အေျခခံ၍ ေရးသားထားျခင္း ျဖစ္ေသာ္လည္း၊ မွားယြင္းမွဳ ရွိပါက စာေရးသူ၏ တာဝန္သာ ျဖစ္ပါသည္။)


Monday, December 14, 2009

အလွဴ၏ ၾကီးက်ယ္ျမင္႔ျမတ္ပုံ..

ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ေဝလာမပုဏၰားၾကီးအလွဴနွင္႔ စပ္လ်ဥ္း၍ အလွဴတစ္ခုထက္ တစ္ခု ၾကီးက်ယ္ျမင္႔ျမတ္ပုံကို ေအာက္ပါအတိုင္း နွိဳင္းယွဥ္ခဲ႔ပါသည္။

-ဆင္၊ ျမင္း၊ ကြ်ဲ၊ ႏြား၊ စားဖြယ္ပစၥည္း ၈၄၀၀၀ စီ လွဴေသာ အလွဴထက္
-ေသာတာပန္တစ္ဦးကို လွဴပါက ၾကီးျမတ္ေၾကာင္း။

-ေသာတာပန္ ၁၀၀ ကို လွဴသည္ထက္
-သကဒါဂါမ္တစ္ဦးကို လွဴပါက ပိုျမတ္ေၾကာင္း။

-သကဒါဂါမ္ ၁၀၀ ကို လွဴသည္ထက္
-အနာဂါမ္တစ္ဦးကို လွဴပါက ပိုျမတ္ေၾကာင္း။

-အနာဂါမ္ ၁၀၀ ကို လွဴသည္ထက္
-ရဟႏာၱတစ္ပါးကို လွဴသူက ပိုျမတ္ေၾကာင္း။

-ရဟႏာၱ ၁၀၀ ကို လွဴသည္ထက္
-ပေစၥကဗုဒၶါတစ္ပါးကို လွဴသူက ပိုျမတ္ေၾကာင္း။

-ပေစၥကဗုဒၶါ ၁၀၀ကို လွဴသည္ထက္
-သမၼာသံဗုဒၶ ဘုရားရွင္ကို လွဴသူက ပိုျမတ္ေၾကာင္း။

-ဘုရားတစ္ဆူကို လွဴသည္ထက္
-ဘုရားအမွဴးထားသည္႔ သံဃာကို လွဴသူက ပိုျမတ္ေၾကာင္း။

-ဘုရားအမွဴးျပဳျပီး သံဃာကို လွဴသူထက္
-ေက်ာင္းတစ္ေဆာင္ကို လွဴသူက ပိုျမတ္ေၾကာင္း။

-ေက်ာင္းတစ္ေဆာင္ လွဴသူထက္
-ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ (သရဏဂုံ ၃-ပါး) ကို ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္သူက သာလြန္ျမင္႔ျမတ္ေၾကာင္း။

-ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာကို ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္သူထက္
-ငါးပါးသီလကုိ ေစာင္႔ထိန္းသူက ပိုျမတ္ေၾကာင္း။

-ငါးပါးသီလကို ေစာင္႔ထိန္းသူထက္
-ပန္းတစ္ရွဳပ္ နမ္းခို္က္မွ် ေမတၱာစိတ္ကို ပြားမ်ားပါက ပိုျမတ္ေၾကာင္း။

-ေမတၱာ
ပို႔သ ပြားမ်ားသူထက္
-လက္ဖ်စ္တတြတ္မွ် အနိစၥသညာကို ပြားမ်ားသူက အျမတ္ဆုံး ျဖစ္ပါသည္။

(ဓမၼမိတ္ေဆြ ေရးသားေသာ လူ႔ျပည္မွအျပန္ စာအုပ္မွ ေကာက္ႏွဳတ္ခ်က္)

-

Wednesday, December 9, 2009

ပန္းတုိင္

အခ်စ္ပဲျမင္ အျပစ္မတင္
ခ်စ္ျခင္းနွင္႔ အျပစ္ကင္း
အသစ္မလုိ..
အေဟာင္းကို ဆုပ္ကိုင္လို႔..
ဘယ္မွာလဲ ေကာင္းက်ိဳးလိုလား…..။

အမုန္းလွ်ံ မီးလိုေတာက္
အမုန္းတရားနွင္႔ စစ္ကိုခင္း
အသစ္ကို လိုခ်င္.
အေဟာင္းကို ဆုပ္ေျခလို႔….
ဘယ္မွာလဲ ေကာင္းက်ိဳးလိုလား…..။

အျပစ္ကို ျမင္ေအာင္ၾကည္႔မွ.
အမွားကို အမွန္ျပင္တတ္မယ္..
ခ်စ္ျခင္းနွင္႔အျပစ္မကင္းေစနဲ႔..
အမုန္းတရားနဲ႔ စစ္ကို ေရွာင္ကာ..
တရားေသာနည္း က်င္႔ကာသုံးလ်က္…
ေကာင္းက်ိဳးလိုလား ေမတၱာပြားမ်ား..
ဒါ..အမွန္ဆုံးလမ္းပဲ……..။

ဘာဘာညာညာ မစဥ္းစားနဲ႔..
မွန္တယ္ထင္ရင္ ဆက္ေလွ်ာက္စမ္းပါ..
ပန္းတုိင္ဆိုတာ မေဝးပါဘူး…
တေခၚေလာက္ပဲ…..။

ေဝးတယ္ဆုိျပီး စိတ္မပန္းနဲ႔..
နီးတယ္ထင္ျပီး မာန္မတက္နဲ႔..
အခ်ိန္တန္ရင္ ရနုိင္ပါတယ္...
အားတင္းထားကြဲ႕………..။
.

Saturday, November 14, 2009

အို.. တရားရွင္တို႔ရယ္..

တရား တရား..
လုိက္စားၾက လူအမ်ား..

သာသနာ ျပဳေနတာလား.
သာသနာ ဖ်က္ဆီးမိေနသလား..
မသိၾက လူအမ်ား...

မသိလို႔ လုပ္ေနၾကတာလား..
သိရက္နဲ႔ တမင္ လုပ္ေနသလား..
ေျပာရခက္ လူအမ်ား..

အရုိးစြဲေနတဲ႔ အယူမွား..
ျပန္ျပင္ဆိုေတာ႔ ပိုေဖာက္ျပား.
ငရဲမေၾကာက္တဲ႔ လူအမ်ား...

ေျပာလုိက္ရင္ ဘုရား တရား..
လုပ္လိုက္ရင္ သံဃာေစာ္ကား..
ဆုံးမခက္ လူအမ်ား...

အရူးအိမ္မက္ တကယ္မွတ္လို႔..
အေၾကာက္တရား စိတ္ေဖာက္ျပားကာ..
ဘုန္းၾကီးသပိတ္ဆြမ္းသြတ္တယ္တဲ႔..
ေကာင္းၾကေသးလား တရားရွင္တို႔ရယ္..

မလုပ္ေကာင္းတာ အလုပ္ထူး
မေၾကာက္သင္႔တာ တကယ္ေၾကာက္ရင္ျဖင္႔
ေက်းဇူးဆိုတာေပ်ာက္လုိ႔.
သံသရာတေလွ်ာက္
ကံေမွာက္မွားပါလိမ္႔မယ္..

ျပဳသမွ်ကံ ပဲ႔တင္သံတဲ႔..
နာလိုက္တဲ႔ တရား..
ဘယ္ဆီေရာက္လို႔ ေပ်ာက္သြားသလဲ.
ေျဖၾကပါဦး တရားရွင္တို႔ရယ္...

သာသနာတည္တံ႔ေရးထက္
အခုအခ်ိန္မွာ အေရးၾကီးတာ.
သာသနာ သန္႔ရွင္းေရးပဲ......

အရည္အတြက္ မလုိဘူး
အရည္အခ်င္း အဓိက..
နိဗၺာန္ျမင္ဖုိ႔ထက္
အပါယ္ငရဲ မေရာက္ေရးက
ပို အေရးၾကီးတယ္ေလး .......။
.

Tuesday, November 10, 2009

လိုက္နာခံယူသင္႔ေသာ အေမးအေျဖမ်ား-(၃)

8 Nov 09, 16:44

ကလ်ာ: အရွင္ဘုရား သံဃာသင္းခြဲတာကို သံဃာေတြပဲ လုပ္လုိ႔ ရတယ္ဆုိတာ ဟုတ္ပါသလားဘုရား ရဟန္းေတာ္မ်ား အခ်င္းခ်င္းကို မသင္႔ျမတ္ေအာင္ လုပ္တဲ႔ လူကို သံဃာသင္းခြဲတယ္လုိ႔ ေျပာလို႔ရပါသလား ဘုရား

ဦးေလာကနာထ: ဒကာမႀကီး ကလ်ာ ေရ... သံဃာသင္း ခြဲတဲ့ကံအဆင့္ထိေရာက္ေအာင္ ဘုန္းႀကီးကပဲ လုပ္မွျဖစ္ပါတယ္... လူေတြလုပ္႐ံုနဲ႔ သံဃာသင္းခြဲတဲ့ကံ အဆင့္ထိ မေရာက္ပါဘူး... ရဟန္းေတာ္မ်ား သံဃာသင္းခြဲရင္ေတာ့ သံဃေဘဒက သိကၡာပုဒ္အရ သံဃဒိသိသ္ အာပတ္လည္းသင့္ပါတယ္... ေနာက္လိုက္ရဟန္းမွာလည္း ေဘဒါႏုဝတၱက သိကၡာပုဒ္အရ သူလည္း သံဃဒိသိသ္ အာပတ္သင့္ပါတယ္... ေတာ္႐ံုနဲ႔ေတာ့ သံဃာသင္းခြဲတဲ့ကံ မျဖစ္ပါ... သံဃာသင္းခြဲေနေသာ ရဟန္းကိုေတြ႔လွ်င္ ပထမ ႏႈတ္ျဖင့္ တားျမစ္ရမည္... ႏႈတ္ျဖင့္တားျမစ္၍ မရလွ်င္ သိမ္ထဲတြင္ ဉတ္ကမၼဝါစာျဖင့္ ဆံုးမရမည္... သံဃာက ဉတ္ျဖင့္ တစ္ႀကိမ္ဆံုးမ၍ အယူမစြန္႔လွ်င္ ဒုကၠဋ္အာပတ္သင့္ပါတယ္... ႏွစ္ႀကိမ္ဆံုးမ၍ အယူမစြန္႔လွ်င္ ထုလႅစၥဥ္းအာပတ္သင့္ပါတယ္... (အျပစ္ႀကီးလာၿပီ)... သံုးႀကိမ္ဆံုးမ၍ အယူမစြန္႔သည္ႏွင့္ တစ္ၿပိဳင္နက္ သံဃာဒိသိသ္အာပတ္ သင့္ပါတယ္... သိမ္ထဲမွာ ျဖစ္သည့္ အျဖစ္အပ်က္မ်ား ျဖစ္သည့္အတြက္ လူမ်ားက သံဃာသင္းခြဲ၍ မရပါ...သို႔ေသာ္...

လူမ်ားက ေစတနာဆိုးျဖင့္ သံဃာေတြ ကြဲျပားေအာင္ ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ္... သံဃာသင္းခြဲေသာကံထိ အမည္တပ္၍ မရေပမဲ့ သူေလာက္နီးနီး အျပစ္ႀကီးပါတယ္... သို႔အတြက္ေၾကာင့္ သူေတာ္ေကာင္းအေပါင္းတို႔ ေစတနာဆိုးတဲ့ သံဃာကြဲေအာင္ မခြဲမိၾကေစလို... ေၾကာက္တယ္ဆိုၿပီးလည္း ဗုဒၶသာသနာကို မ်က္ႏွာလြဲ၍ မေနေစလိုပါ... တတ္သိနားလည္ေအာင္ ေလ့လာ၍... သာသနာကို ကိုယ္တိုင္က်င့္သံုး အမ်ားကိုလည္း က်င့္သံုးႏိုင္ေစရန္ လမ္းညႊန္ျပေစလိုပါတယ္... ယခုအခ်ိန္မ်က္ႏွာ လႊဲေနၾကလွ်င္ေတာ့ မၾကာမွီ အရည္းႀကီးမ်ား ေခါင္းေထာင္လာေပေတာ့မည္... ဒကာဒကာမမ်ား ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ အဆံုးအမမ်ားကို ခံစားစံစား ႏိုင္ၾကပါေစ...

ပဥၥာနႏၲရိယကံငါးပါႏွင့္ပါတ္သက္၍ ေလ့လာလိုသူမ်ားအတြက္ က်မ္းညႊန္း...


7 Nov 09, 20:58

ေခ်ာစုငယ္: အရွင္ဘုရား လူေတြက ပစၥည္းေလးပါး သာသနာအတြက္လွဴတဲ႔ေငြကို ဘုန္းၾကီးက အေမအတြက္ စိန္နားကပ္ဝယ္ေပးတယ္ဆုိရင္ ဒါမွမဟုတ္ ေဆြမ်ိဳးေတြကို ေထာက္ပံ႔တယ္ဆုိရင္ အဲဒီရဟန္းအေနနဲ႔ လုပ္သင္႔ပါသလား အပ္စပ္ပါသလား ဘုရား။

ဦးေလာကနာထ: ဒကာမႀကီး ေခ်ာစုငယ္ ေရ... ပထမေျဖရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ လံုးဝမလုပ္သင့္ပါ... ဝိနည္းေၾကာင္းအရဆိုရင္ေတာ့ အာပတ္မသင့္တာလည္း ရွိပါတယ္... အာပတ္သင့္ အျပစ္ျဖစ္ႏိုင္တာလည္း ရွိပါတယ္... ရဟန္းတစ္ပါးအေနနဲ႔ မိမိကိုယ္ပိုင္ ပစၥည္းကို မိဘအရင္းနဲ႔ သီတင္းသံုးေဖၚ... ကပၸိယကို ေပးကမ္းေထာက္ပံ့ႏိုင္ပါတယ္... အာပတ္မသင့္ပါ... ေထာက္ပံ့တယ္ ဆိုရာမွာလည္း... ေနစရာမရွိလို႔ စားစရာမရွိလို႔ က်န္းမာေရးမေကာင္းလို႔ ရွိရင္သာ သင့္ေတာ္ပါတယ္... သူတစ္ပါး ေခြ်းနည္းစာနဲ႔ ရွာေဖြစုေဆာင္းထားတဲ့ေငြ မစားရက္မေသာက္ရက္ ဦးဦးဖ်ားဖ်ား လွဴဒါန္းထားတဲ့ ပစၥည္း ေငြေၾကးေတြကို မိမိရဲ႕အေမ့အတြက္ စိန္နားကပ္ ဝယ္ေပးမယ္ ဆိုတာမ်ဳိးကေတာ့ လံုးဝမျဖစ္သင့္ပါဘူး... ေဆြမ်ဳိးေတြကေတာ့ ဝိနည္းေတာ္အရ ေထာက္ပံ့ခြင့္မရွိပါဘူး... ပရိယာယ္အေနနဲ႔ေတာ့ ရႏိုင္ပါေသးတယ္... ဥပမာ ေဆြမ်ဳိးေတြ ေနစရာမရွိ စားစရာမရွိ ေဆးကုဖို႔ မရွိခဲ့ေသာ္... ေနာင္တစ္ခ်ိန္ မင္းတို႔အဆင္ေျပရင္ ျပန္ဆပ္ၾက ဆိုၿပီး ေထာက္ပံ့မယ္ဆို ရႏိုင္ပါတယ္... အတိုးမပါ ေခတၱေခ်းတဲ့ သေဘာမ်ဳိးပါ... ျပန္ဆပ္တာ မဆပ္တာကေတာ့ သူ႔ေဆြမ်ဳိး ေခ်းငွားသူမ်ားရဲ႕ အလုပ္ျဖစ္ပါတယ္... ဒါေတြအားလံုးဟာလည္း ဝိနည္းေတာ္အရ အစကတည္းက အပ္စပ္စြာ အလွဴခံထားေသာ ေငြ(နဝကမၼ) ပစၥည္းမ်ားကိုသာ ဆိုလိုပါတယ္...။ မအပ္မစပ္ အလွဴခံထားေသာ ေငြ(နဝကမၼ) ပစၥည္းမ်ား အေနနဲ႔ကေတာ့... စကထဲက အျပစ္ေတြနဲ႔ ဆက္ၿပီးေတာ့လည္း လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ၾကမယ္ဆိုရင္ေတာ့... အျပစ္ေပၚအျပစ္ဆင့္လို႔ ဘုန္းႀကီးစိတ္ထဲမွာ အညစ္အေၾကးေတြ စုပံုေနတဲ့ အမႈိက္ပံုႀကီး တစ္ခုလို ျမင္ေနမိပါတယ္... ျမတ္ဗုဒၶသာသနာနဲ႔ မေလ်ာ္ပါဘူး... မေရွာင္လိုတဲ့ သူမ်ားအေနနဲ႔ကေတာ့ လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္ေနမွာပါပဲ... အျပစ္မ်ားလွပါတယ္ မလုပ္ေစလိုပါ... ဒီစာကိုဖတ္ၿပီး သိရွိသြားတဲ့ ဒကာ ဒကာမေတြက သာသနာကို ေစာင့္ေရွာက္လိုတဲ့စိတ္နဲ႔ နီးစပ္ရာသူမ်ားကို ေျပာျပ စည္း႐ံုးႏိုင္ရင္ေတာ့ သာသနာမွာ သူေတာ္ေကာင္းေတြ တိုးပြားလာႏိုင္လို႔သာ ေရးျပရျခင္းျဖစ္ပါတယ္... တခ်ဳိ႔က ေျပာၾကျပန္တယ္... ခုေခတ္က ေငြမကိုင္လို႔ေတာ့ မျဖစ္ဖူး အရွင္ဘုရားတဲ့... ျမတ္ဗုဒၶတရားတစ္ပုဒ္ ေထာက္ၿပီး ေျပာရမယ္သာဆို... အေဖၚေလးတစ္ေယာက္ပါ ရွာေပးလိုက္ပါလို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္... ဘာ့ေၾကာင့္လည္းဆို ေရႊေငြကိုအပ္ရင္ သားမယားလည္း သံုးစြဲေကာင္းေတာ့မွာေပါ့တဲ့... ၀၀၀ ဘုရားတပည့္ေတာ္တို႔ သံသရာတစ္ေလွ်ာက္ ေလ်ာ့ေစ်းေတြ ေပးခဲ့တာ မ်ားလွပါၿပီေလ... အားလံုး ျမတ္ဗုဒၶ အဆံုးအမေအာက္မွာ ေနထိုင္ၾကပါစို႔...

2 Nov 09, 14:15
kohtike: အရွင္ဘုရား... တပည္႕ေတာ္ရဲ႕ျပႆနာေလးကို ေျဖၾကားညႊန္ၾကားေပးပါဘုရား.. တပည္႕ေတာ္ အသက္၂၀ႏွစ္မွာ ရဟန္း၀တ္ဖူးပါတယ္.. ၀တ္တဲ႕အခ်ိန္မွာေတာ႕ တပည္႕ေတာ္ကို ရဟန္း၀တ္ေပးတဲ႕ ဆရာေတာ္က က်က်နန ရဟန္းျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေပးပါတယ္.. ၇ပတ္ျပည္႕ျပီးေတာ႕ တပည္႕ေတာ္လူ၀တ္လဲပါတယ္.. ဒါေပမယ္႕ တပည္႕ေတာ္ကို လူထြက္ခြင္႕ေပးတဲ႕ အျခားဘုန္းၾကီးတစ္ပါးက ဘာမွမရြတ္မဆိုရဘဲ လူထြက္ေစခဲ႕ပါတယ္.. ခုဆို၃ႏွစ္ေက်ာ္ပါျပီ.. တပည္႕ေတာ္က ခုခ်ိန္မွာ ဒီတိုင္းလူထြက္ခဲ႕တဲ႕အတြက္ မွားခဲ႔ျပီလို႕ သိလိုက္ရပါျပီ.. တပည္႕ေတာ္က ခုခ်ိန္မွာလူလား ရဟန္းထြက္တဲ႕ခ်ိန္မွာ က်က်နန လူ၀တ္မလဲခဲ႕တဲ႕အတြက္ ရဟန္းျဖစ္ေနတုန္းပဲလား.. ရဟန္းျဖစ္ေနတုန္းဆို တပည္႕ေတာ္ လူ၀တ္ျဖင္႕ ရဟန္းျဖစ္ေနတုန္းဆို ငရဲသြားရဖို႕မ်ားေနပါျပီ.. တပည္႕ေတာ္အား ေျဖရွင္းလမ္းညႊန ္ေပးပါဘုရား. ေရးတာမွားသြားပါတယ္ ၇ပတ္မဟုတ္ပါဘူး.. ၇ရက္ပါဘုရား။

ဦးေလာကနာထ: ဒကာေလး kohtike ေရ... ဒီျပႆနာမ်ဳိးက လူ႔ဘဝတြင္းေနထိုင္ရင္း အေျခအေနအမ်ဳိးမ်ဳိး ေထာက္ၿပီး ေျပာင္းလဲမႈေတြရွိႏိုင္ပါတယ္... ဒကာေလး ေရးထားတဲ့ စာေပၚမူတည္ၿပီး ေျဖေပးလိုက္ပါ့မယ္ ရဟန္းျဖစ္ဖို႔ရာ အဂၤါေတြလိုအပ္သလို လူဝတ္လဲတဲ့အခါမွာလည္း အေရးႀကီးလွပါတယ္... ရဟန္းျဖစ္ၿပီးေနာက္ လူဝတ္လဲတဲ့အခါ အဂၤါမစံုလို႔ရွိရင္ လူ႔အသြင္ေျပာင္းေပမဲ့ ရဟန္းသိကၡာနဲ႔ ျဖစ္ေနပါေသးတယ္... (၁) ဒီေတာ့ ရဟန္းသိကၡာ(လူဝတ္)နဲ႔ ပါရာဇိကက်ႏိုင္တဲ့ အလုပ္ေတြ လုပ္မိရင္ေတာ့ သိကၡာခ်ခ် မခ်ခ် ရဟန္းမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး... ေနာက္ကိုလည္း ဒီဘ၀ ဘယ္ေသာအခါမွ ရဟန္းျပန္ မျဖစ္ေတာ့ပါဘူး... သိမ္၀င္ရဟန္းခံလည္း ရဟန္းဘဝ မရေတာ့ဘူးေပါ့... (၂) ေနာက္တမ်ဳိး ပါရာဇိက က်စရာအလုပ္ေတြေတာ့ မလုပ္မိဘူး သံဃာ့ဒိသိသ္သိကၡာပုဒ္ ၁၃-ပါးကို ရဟန္းသိကၡာ(လူဝတ္)နဲ႔ က်ဴးလြန္မိမယ္ဆိုရင္ ခုခ်ိန္ထိ ရဟန္းေတာ့ ျဖစ္ေနေသးတယ္... ဒီအတိုင္းဆက္ေနရင္ ပါရာဇိကအျပစ္ေတြ ဆက္ျဖစ္လာႏိုင္တယ္... ဒီအတိုင္းအတာထဲမွာလို႔ ယံုၾကည္ရင္ နီးစပ္ရာ သံဃာေတာ္မ်ားထံမွာ ဆက္လက္ ေဆာင္ရြက္သင့္ပါတယ္... (၃) ပါရာဇိက၊ သံဃာ့ဒိသိသ္အျပစ္ေတြ မျဖစ္ေသးဘူးလို႔ မိမိယံုၾကည္ရင္ နီးစပ္ရာ ဘုန္းႀကီးထံမွာ ေဒသနာၾကားၿပီး ျပန္၍ လူထြက္သင့္ပါတယ္...

အျပစ္ေတြမ်ားႏိုင္တာကေတာ့ အမွန္ပါပဲ...

နီးစပ္ရာ တတ္သိနားလည္ေသာ ဆရာေတာ္တစ္ပါးထံမွာ စိတ္ဆင္းရဲမႈ မျဖစ္ရေအာင္ လမ္းမွန္ေရာက္ေအာင္ ေျပရာေျပေၾကာင္း တရားစကားမ်ား ေျပာသင့္ပါတယ္...

ရဟန္းသိကၡာခ်ျခင္း အဂၤါ ၆-မ်ဳိး စံုခဲ့ရင္ေတာ့ သိကၡာက်ပါမယ္...

၁... အမွန္တကယ္ ရဟန္းအျဖစ္ မေနလိုျခင္း...

၂... သိကၡာခ် စကားလံုး မွန္ကန္ရျခင္း.. (၂၆-မ်ဳိးရွိသည္)

၃... ပစၥဳပၸန္ ကာလျဖင့္ ေျပာဆိုရျခင္း...

၄... ႏႈတ္ျဖင့္ ပီသစြာ ဆိုရျခင္း...

၅... နားေထာင္သူက လူသားစင္စစ္ ျဖစ္ရျခင္း...

၆... နားေထာင္သူက ခ်က္ျခင္း နားလည္ျခင္း...

ရဟန္းဝိနည္း ဒီေနရာမွာ ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္...

ဆက္လက္ၿပီး ဆရာေတာ္မ်ားထံမွာ ေလ့လာေစလိုပါတယ္...

ကိုယ္ေရာစိတ္ပါၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ...

(အရွင္ေလာကနာထ-၂ မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။)

.

လိုက္နာခံယူသင္႔ေသာ အေမးအေျဖမ်ား-(၂)

27 Oct 09, 09:37
၀ိမုတၱိသုခ: ဘုန္းဘုန္းဘုရား။ တကယ္လို ့မ်ား ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးဟာ လူသူမနီး ေတာထဲမွာဘဲ မိမိတစ္ပါးတည္း အသက္ထက္ဆံုး သီတင္းသံုးရင္း တရားႏွင့္ေမြ ့ေလ်ာ္ေနမယ္ဆိုရင္ အဲဒီရဟန္းကို (၁) ေလာကလူသားတို ့ရဲ ့ေကာင္းက်ိဳးကို မသယ္ပိုး မေဆာင္ရြက္ သူလို ့ေျပာနိဳင္ပါသလားဘုရား (၂) သာသနာေတာ္ကို မကာကြယ္ မေစာင့္ေရွာက္သူလို ့ ေျပာနိဳင္ပါသလားဘုရား (၃) တကယ္လို႔မ်ား ျမတ္စြာဘုရားရွင္ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိခဲ့ရင္ ဒီရဟန္းမ်ိဳးကို ခ်ီးက်ဴးေတာ္မူမွာလား ကဲ့ရဲ ့ေတာ္မူမွာပါလားဘုရား။

ဦးေလာကနာထ: ဒကာေလး ဝိမုတၱိသုခ ေရ... ေမးခြန္းက ေကာင္းတယ္ ၁-၂-၃-ဆိုၿပီးေတာ့... ဘုန္းႀကီးကေတာ့ လံုးခ်မွာ... ညာခ်မွာေတာ့ မဟုတ္ဖူးေနာ္... ရွင္းရွင္း လြယ္လြယ္ ေျဖရရင္ေတာ့ ျမတ္ဗုဒၶက သာဓုေခၚေတာ္မူပါတယ္.... ကိေလသာခ်ဳပ္ၿငိမ္းေအာင္ လုပ္ေနသူကို သာဓု ေခၚပါတယ္... ေလာကမွာ စတင္ၿပီး ကိေလသာခပ္သိမ္း ခ်ဳပ္ၿငိမ္းလို႔ ျမတ္ဗုဒၶ ပြင့္ေပၚတယ္ ေခၚရတာ... ဒီေတာ့ကာ မိမိ ကိေလသာ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းဖို႔...၊ သတၱဝါအမ်ား ဆင္းရဲဒုကၡခ်ဳပ္ၿငိမ္းဖို႔...၊ ဒီႏွစ္မ်ဳိးမွာ... မိမိ ကိေလသာခ်ဳပ္ၿငိမ္းဖို႔ က်င့္တာကို ပဋိပတၱိ အမည္တတ္ၾကည့္မယ္... သူတစ္ပါးေတြ ေကာင္းက်ဳိး (ေကာင္းက်ဳိးဆိုတာထက္ ဆင္းရဲဒုကၡ (ကိေလသာခပ္သိမ္း) ခ်ဳပ္ၿငိမ္းဖို႔ အသံုးကို ပိုႀကိဳက္တယ္) အတြက္ ေဟာေျပာေပး လုပ္ကိုင္ေပး သင္ၾကားေပးတာကို ပရိယတၱိ အမည္တတ္မယ္... ဒီလို အမည္တတ္လို႔ ရၿပီဆိုရင္ ျမတ္ဗုဒၶက ဘယ္အလုပ္ လုပ္တာကို ႏွစ္သက္သလဲ မႏွစ္သက္သလဲ ဆိုခဲ့ေသာ္... သာသနာႏွစ္ရပ္ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ အထူးေျပာဖြယ္ မရွိလို႔ ျမင္ပါတယ္... ဒီေတာ့ ပဋိပတၱိ ပရိယတၱိ လုပ္ေနသူမ်ားအား အျပစ္ေျပာသူကိုသာ မဂ္ဖိုလ္မွ အခ်ည္းႏွီးေသာ ေယာက်္ားဆိုၿပီးေတာ့ ျမတ္ဗုဒၶက ကဲ့ရဲ႕လိမ့္မယ္ ထင္မိပါတယ္... ရဟန္းမွန္ရင္ ျမတ္ဗုဒၶႏွစ္သက္တဲ့ သာသနာႏွစ္ရပ္ တစ္ရပ္ရပ္ေတာ့ လုပ္သင့္ပါတယ္... လုပ္ၾကရမယ္... စြမ္းရည္ ျပည့္စံုသူမ်ားကေတာ့ သာသနာႏွစ္ရပ္လံုး ေဆာင္ရြက္ေနၾကပါတယ္... ဒကာဒကာမအားလံုးပဲ ဆင္းရဲဒုကၡ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းၾကပါေစ...

ဝက္-ေလာ့ ေတြမွာ သာသနာသံုးရပ္ ေရးၾကရင္...

(ပဋိယတၱိ၊ ပရိပတၱိ၊ ပရိေဝဓ၊ ဒီလို ေရးမဲ့အစား)

(ပရိယတၱိ၊ ပဋိပတၱိ၊ ပဋိေဝဓ၊ ဒီလို ေရးသင့္ပါတယ္)

26 Oct 09, 16:27
ထက္စုႏွင္းဆီ: အရွင္ဘုရား မိန္႔တာ တပည္႔ေတာ္ အလြန္အားရပါတယ္ဘုရားး အဲဒီလုိ ျမင္တတ္တဲ႔သူ ဒီေခတ္မွာ သိပ္ရွားသြားျပီဘုရား တပည္႔ေတာ္ အရွင္ဘုရား ရွင္းထားတာေတြကို ကူးယူခြင္႔ျပဳပါဘုရားး တပည္႔ေတာ္ ပို႔စ္ေရးရင္ ထည္႔ေရးခြင္႔ျပဳပါ တပည္႔ေတာ္ ေျပာခ်င္ ေရးခ်င္တာ အဲဒီအတုိင္းပါပဲဘုရားး တပည္႔ေတာ္ အရွင္ဘုရားနံမည္နဲ႔ အီးေမးပုိ႔ခ်င္လို႔.. ခြင္႔ျပဳ မျပဳ သိခ်င္ပါတယ္ဘုရား

ဦးေလာကနာထ: ဒကာမႀကီး ထက္စုႏွင္းဆီ ေရ... သိေစလိုလို႔ ေရးထားတာဆိုေတာ့ ဒကာမႀကီးဆႏၵ သင့္ေတာ္ပါတယ္... အဆင္ေျပသလို သံုးခြင့္ျပဳပါတယ္... ကိုယ္ေရာစိတ္ပါ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာနဲ႔ သာသနာ့အက်ဳိး သည္ပိုးႏိုင္ပါေစ...

26 Oct 09, 07:44
ေအာင္ျမင့္: အရွင္ဘုရား.. တပည့္ေတာ္ ရွိခိုးကန္ေတာ့လိုက္ပါတယ္ ဘုရား။ ဆရာေတာ္ဥဴးသုမဂၤလ (ဒယ္အိုးဆရာေတာ္) ရဲ႕site ကိုေတြ႕ရလို႕ ေ၀မွ်ျဖန္႕ေ၀လိုက္ရပါတယ္ ဘုရား။ http://www.thumingala-deou.com/

ဦးေလာကနာထ: ဒကာေလး ေအာင္ျမင့္ ေရ... ေကာင္းပါတယ္ ဆရာေတာ္ဆိုက္ကို တခ်ဳိ႔က ေမးေနၾကတာ... အဆင္ေျပသြားတာေပါ့... စိတ္ခ်မ္းသာပါေစ... ဒုကၡဆင္းရဲကင္းေဝးပါေစ...

25 Oct 09, 12:28
ထက္စုႏွင္းဆီ: အရွင္ဘုရား တပည္႔ေတာ္လဲ ေငြလွဴတာ မနွစ္သက္ပါဘူးဘုရား.. ဒါေပမဲ႔ ျပည္ပမွာ အဲဒါမရွိေတာ႔ မျဖစ္ျပန္ဘူးဘုရား ကပိၸယ မရွိေတာ႔လဲ လုပ္ေနၾကရတာပါပဲ.. ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဘုရား

ဦးေလာကနာထ: ဒကာမႀကီး ထက္စုႏွင္းဆီ ေရ... မအပ္မစပ္ ေငြ လွဴဒါန္းျခင္းကို မႏွစ္သက္ဘူးလို႔ သိရလို႔ ဝမ္းသာမိပါတယ္... ႏိုင္ငံျခားဆိုတာ...?... ျမန္မာျပည့္မွ အပကို ႏိုင္ငံျခား သတ္မွတ္မွာလား... ဣၿႏၵိယမွ အပကို ႏိုင္ငံျခား သတ္မွတ္မွာလား... ဒါကလည္း ေမးသာေမးရတာပါ... ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ ဝိနည္းစည္းကမ္းမွာ ဒီကိစၥနဲ႔ပါတ္သက္လို႔ ခြ်င္းခ်က္မရွိပါ... ဓမၼဆိုတာ ျပည္တြင္းရယ္ ျပည္ပရယ္ ခြဲျခားမႈမရွိပါ... ေထရဝါဒ ဆိုင္းဘုတ္ေအာက္မွာဆိုရင္ ေရွးေရွး သူေတာ္ေကာင္း မေထရ္မ်ားရဲ႕ မူဝါဒအတိုင္းေပါ့... ရဟန္း ဘာ့ေၾကာင့္ဝတ္ရတယ္ ဆိုခဲ့ေသာ္... ကုသိုလ္မ်ားမ်ား လိုခ်င္လို႔ ဝတ္ပါတယ္ ဆိုတဲ့အေျဖကို ႏွစ္သက္မိပါတယ္... တရားေတြကို သိပ္ၿပီး မေလ့လာ နားမလည္ခင္ကေတာ့ အမ်ားသူငါလို ေနခဲ့ပါတယ္... သံဃာစင္မွာထိုင္ ဘုရားေက်ာေပး ဘုရားေရွ့ကေန ဘုရားသားေတာ္အမည္ခံ ၿပီးေတာ့ ဘုရားမၾကိဳက္တာႀကီး လုပ္ရတာကို ရွက္လာတယ္... တကယ္ကို ရွက္လာတာ... ေျပာရင္းနဲ႔ကို အရင္က လက္ဝါးႀကီးျဖန္႔ၿပီး ယူခဲ့တာေတြ ျမင္ၿပီး ရွက္ေသးတယ္... သူမ်ားမေျပာပါဘူး ကိုယ့္ဟာကိုေျပာတာပါ... ဒီလို နဝကမၼ လွဴတဲ့အခ်ိန္မ်ဳိးမွာ စဥ္းစားမိတာ တစ္ခုကေတာ့... အရွင္ဘုရား ဘုရားစကား နားမေထာင္ပါနဲ႔ တပည့္ေတာ္စကား နားေထာင္ၿပီး ဒီစာအိပ္ကေလး ယူပါဘုရားလို႔ မေျပာေသာ္လည္း ေျပာေနသလိုပဲ ခံစားရတယ္... အလွဴရွင္မ်ားအေနနဲ႔ မိမိတို႔ မအပ္မစပ္ လွဴတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဘုရားသားေတာ္မ်ား အျပစ္ျဖစ္သြားပါလားလို႔ ဆင္ျခင္သင့္တယ္ ထင္ပါတယ္... တစ္ေန႔က ကထိန္ပြဲမွာ ေက်ာင္းလာတဲ့ ဒကာတစ္ေယာက္က ဒါဟာ ေခတ္အေျခအေနအရ မလုပ္ရင္ မျဖစ္လို႔ပါလို႔ ေျပာပါတယ္... မိမိတို႔ေျပာလိုက္တဲ့ စကားကို စဥ္းစားၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ျမတ္ဗုဒၶဟာ ခုေခတ္အေျခအေနမ်ဳိးကို မသိပါဘူးဆိုတဲ့ သေဘာဘက္ကို ေရာက္သြားပါတယ္... ဒီလိုအေျပာဟာ သဗၺညဳတဉာဏ္ကို တစ္မ်ဳိးျဖစ္ေစတယ္လို႔ ျမင္မိပါတယ္... ေခတ္အေျခအေနေၾကာင့္ပါဆိုတာမ်ဳိး ရဟန္းေကာ လူမ်ားေကာ မေျပာသင့္ၾကပါဘူး ေသးတယ္ထင္ရေပမဲ့ မငယ္ဘူးဆိုတဲ့ သေဘာရွိပါတယ္... ဘုန္းႀကီးအေနနဲ႔ ေငြကိုင္ၿပီး လုပ္လို႔ရလာမဲ့ ကုသိုလ္နဲ႔ ဘုရားစကား နားမေထာင္လို႔ ျဖစ္ေပၚလာမဲ့ အကုသိုလ္ ယွဥ္ၾကည့္ၿပီးေနာက္ အကုသိုလ္ကို ေရွာင္ေတာ့မယ္... အပ္စပ္စြာနဲ႔ အလွဴခံလို႔ရတဲ့ လုပ္ငန္းနဲ႔ ဆက္လက္ၿပီး ကုသိုလ္ေတြ ရေအာင္ယူသြားမယ္... လုပ္ငန္းစဥ္ေသးေပမဲ့ ရမဲ့ကုသိုလ္ကေတာ့ သန္႔ရွင္းတယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္... ဒီစာေတြကို ဖတ္ၿပီး တစ္ပါး-တစ္ေယာက္ေလာက္ တကယ္ သေဘာေပါက္ လက္ခံက်င့္ရင္ကို မိမိကိုယ္မိမိ သာသနာျပဳပါလို႔ အမည္ခံရဲသြားပါၿပီ... ဒကာဒကာမအားလံုး ဆင္းရဲဒုကၡ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းၾကပါေစ...

25 Oct 09, 06:26
ထက္စုႏွင္းဆီ: အရွင္ဘုရား.. ရဟန္းေတြ ေဆးလိပ္နဲ႔ ကြမ္းယာဝါးမယ္ဆုိရင္ ဝိနည္းနဲ႔ ညီပါသလား အျပစ္ျဖစ္ပါသလား ဘုရားး တပည္႔ေတာ္ေရးမယ္႔ ပို႔စ္နဲ႔ သက္ဆုိင္ေနလုိ႔ ေျဖၾကားေပးေတာ္မူပါ ဘုရား။

ဦးေလာကနာထ: ဒကာမႀကီး ထက္ဆုႏွင္းဆီ ေရ... ေဆးေသာက္ကြမ္းဝါးကို ဘုန္းႀကီးေတြ ဝိနည္းေတာ္ကို အဓိပၸါယ္ အမ်ဳိးမ်ဳိး ေကာက္ၾကပါတယ္... ေခတ္အဆက္ဆက္လည္း ေမးမဆံုး ေျဖမဆံုးပါပဲ... တကယ္လည္း မၿပီးႏိုင္ၾကပါဘူး... ဝိနည္းနဲ႔ပါတ္သက္ၿပီး အဆံုးအျဖတ္ေလးေတြ တင္ေပးသြားပါ့မယ္... ဒီထဲမွာလည္း ပါေသးတယ္... ေလ့လာပါ ေကာင္းပါတယ္... သူေတာ္ေကာင္းဓါတ္ ကိန္းတဲ့ ဘုန္းေတာ္ၾကီးမ်ားကေတာ့ မြန္းလြဲပိုင္း အျပင္းေျပ ကြမ္းစားျခင္းတို႔ကို မႏွစ္သက္ၾကပါဘူး... ကဲ့ရဲ႕ၾကပါတယ္ အျပစ္ျပၾကပါတယ္... ဘုန္းႀကီး သေဘာေပါက္ပံုေလးပါ... ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕တရားေတာ္မ်ားကို အႏွစ္ခ်ဳပ္လိုက္ရင္ ကိေလသာ တိုးပြားမဲ့အလုပ္ေတြ မလုပ္နဲ႔... ဒီလိုသေဘာေပါက္မိပါတယ္... ျမတ္ဗုဒၶလက္ထက္ ေရွ့ပိုင္းမွာ ရဟန္းေတာ္မ်ား ကိေလသာ တိုးပြားမဲ့အလုပ္ေတြ မလုပ္ၾကေသးလို႔ သာသနာေရွ့ပိုင္း ဝိနည္းလို႔ေခၚဆိုတဲ့ စည္းကမ္းေတြ မထုတ္ေသးပါဘူး... ေနာက္ေတာ့ သကၤန္းဝတ္ႀကီးနဲ႔ ကိေလသာ တိုးပြါးေၾကာင္းေတြ ရဟန္းနဲ႔မသင့္တာေတြ အားရပါးရ လုပ္လာၾကလို႔ ဝိနည္းစည္းကမ္းေတြ ထုတ္လာရပါတယ္... (တခ်ဳိ႔ဟာက အရပ္ေဒသေၾကာင့္) ခု ဝိနည္းထုတ္ၿပီးေနာက္ပိုင္း ဟိုကလွည့္ ဒီကလွည့္နဲ႔ လက္တစ္လံုးျခား လွည့္ပတ္ၿပီး လုပ္ကိုင္ေနၾကတာ မသင့္ဘူးလို႔ ထင္မိတာပါပဲ... ဝိနည္းမထုတ္ခင္ စင္ၾကယ္ေအာင္ေနခဲ့ၾကသူ သူေတာ္ေကာင္းေတြကို ၾကည့္ညိဳမိပါတယ္... ဝိနည္းထုတ္ၿပီးေနာက္ (တခ်ဳိ႔ အာပတ္သင့္ၾကေပမဲ့) စည္းကမ္းအတိုင္း ႐ို႐ိုေသေသ လိုက္နာေနၾကတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းေတြကိုလည္း ၾကည့္ညိဳမိပါတယ္... ဝိနည္းထုတ္ၿပီးေနာက္ ဝိနည္းကို အေရးမလုပ္ တရားဓမၼေတြ ဖ်က္ဆီး ကိုယ္လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္ေနၾကတဲ့သူမ်ားကိုေတာ့... ဒကာဒကာမတို႔ ႀကိဳက္သလို တိုးတိုးတိတ္တိတ္ အေျဖထည့္... ဘုန္းႀကီးကေတာ့ မေျပာေတာ့ပါဘူး... ေဆးလိပ္နဲ႔ကြမ္းယာကို ဝိနည္းေတာ္အရ ျငင္းေနၾကေပမဲ့... တျဖည္းျဖည္း ႏိုင္ငံတကာ ဥပေဒအရကေတာ့ မေကာင္းတဲ့ဘက္ကို ပို႔ေနပါၿပီ... သာမာန္လူေတြရဲ႕ ဥပေဒကေတာင္ လူ႔ေဘာင္အျပင္ဘက္ကို တြန္းပို႔ေနၿပီဆိုရင္... သူေတာ္ေကာင္းအမည္ခံၾကမဲ့ ရဟန္းေတာ္မ်ား-လူမ်ားဟာ ပိုၿပီးေတာ့ေတာင္မွ ေရွာင္ရွားသင့္တယ္လို႔ ဘုန္းႀကီးလက္ခံမိပါတယ္... မိမိကိုယ္တိုင္က လူ႔စည္းကမ္း ရဟန္းစည္းကမ္းေတြကို လိုက္နာပါမွ မိမိဆံုးမမႈကို ခံယူမဲ့သူမ်ားဟာလည္း လိုက္နာၾကပါလိမ့္မယ္... ဘုန္းႀကီးကိုယ္တိုင္လည္း ျပည့္စံုတယ္မေျပာပါဘူး... ၾကိဳးစားေနစဲပါပဲ... မိမိၾကိဳးစားသလို အမ်ားကိုလည္း ႀကိဳးစားေစလိုတဲ့ ေစတနာနဲ႔ေျပာျခင္းမွ်ပါ... (အမုန္းေတာ့ခံရပါတယ္) ဆက္လက္၍ ၾကိဳးစားႏိုင္ၾကပါေစ... ကိုယ္ျပဳတဲ့ကံ အက်ဳိးတရားမ်ားကေတာ့ ကိုယ္ေနာက္ကေန လိုက္လို႔ေနပါၿပီ... ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ...

ဒါကေတာ့ ရဟန္းေတာ္မ်ားကို အျမဲ စိန္ေခၚခံေနရတာပါ...


အျမဲလည္း႐ႈံးပါတယ္...

(အရွင္ေလာကနာထ-၂ မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။)

.

Monday, November 9, 2009

လိုက္နာခံယူသင္႔ေသာ အေမးအေျဖမ်ား-(၁)

23 Oct 09, 20:26
thandar: ဦးဇင္းဘုရား... လာေရာက္ဖတ္ရႈသြားပါတယ္ဘုရား.... ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး ခ်မ္းသာပါေစ... ဦးဇင္းဘုရား... တပည့္ေတာ္ ကြန္ပ်ဴတာသင္တန္းတက္တုန္းက စာအုပ္နဲ႔ အခု အသိတစ္ေယာက္ကို စာသင္ေပးေနပါတယ္ဘုရား အဲဒီစာအုပ္ကို သံုးၿပီး သင္တဲ့အတြက္ သီလပ်က္ပါသလားဘုရား... စင္ၾကယ္ေသာ ေငြရွာျခင္းေရာ ျဖစ္ပါသလားဘုရား.... တစ္ဘ၀စာအတြက္နဲ႔ အေၾကြးမရွိခ်င္လို႔ပါဘုရား..... သိခြင့္ျပဳပါဘုရား....

ဦးေလာကနာထ: ဒကာမႀကီး thandar ေရ... သင္တန္းတက္တုန္းက ရထားတဲ့စာအုပ္က သင္ေပး႐ံုမွ်သာ သူတစ္ပါးကို ျပန္သင္မေပးရလို႔ ကန္႔သတ္ခ်က္ မပါရွိခဲ့လွ်င္ သီလပ်က္ဖြယ္မရွိပါ... ဒီစာအုပ္နဲ႔ ျပန္သင္ေပးေနလို႔ သူ႔အတြက္ ပညာေရး ကုသိုလ္တစ္ခုေတာင္ ျဖစ္ေစပါတယ္... သူေတာ္ေကာင္းဓာတ္ခံ ျပည့္ဝေနသူမ်ားဟာ သူတို႔အတြက္ စာဝတ္ေနေရး ျပည့္စံုရင္ ပိုတာမွန္သမွ် သတၱဝါအမ်ားအတြက္လို သတ္မွတ္ၿပီး ျဖစ္ေနတတ္္ပါတယ္... ခြင့္ျပဳၾကပါတယ္... အသိပညာ အတတ္ပညာေတြကို ျဖန္႔ေဝေပးေနျခင္းက သံသရာတစ္ေလွ်ာက္မွာ အသိဉာဏ္ေတြ ႀကီးမားေစပါတယ္... သာဓုေခၚပါတယ္... မေမွ်ာ္လင့္ မေတာင့္တေပမဲ့လည္း ရရွိေနမွာပါ... ဆက္လက္ၿပီးေတာ့ ျဖန္႔ေဝပါ... သတၱဝါေတြကို ကယ္ဆယ္ဖို႔ ပညာရွင္ သူေတာ္ေကာင္းေတြ အမ်ားႀကီး အျမဲလိုအပ္ေနပါတယ္... သူေတာ္ေကာင္းျဖစ္ၾကဖို႔ သာသနာေရးသမားေတြ ႀကိဳးစားၾကရမယ္... ပညာရွင္ေတြ တိုးပြြါးဖို႔ ပညာတတ္ေတြ ၾကိဳးစားၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္... သတၱဝါေတြအတြက္ လိုအပ္ေနတဲ့ ကြက္လပ္ေတြကို ျဖည့္ဆည္းႏိုင္ၾကပါေစ... ကိုယ္ေရာစိတ္ပါၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ...

21 Oct 09, 18:21
ထက္စုႏွင္းဆီ: http://universaltruthplace.blogspot.com/2009/10/blog-post.html အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းပါဘုရား..

ဦးေလာကနာထ: ဒကာမႀကီး ထက္စုႏွင္းဆီ ေရ... စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိပါတယ္... သာသနာအတြက္ ေစာင့္ေရွာက္မဲ့သူတစ္ဦး ေလွ်ာ့သြားတာေပါ့... ခႏၶာရွိၿပီဆိုေတာ့ ၿပိဳကြဲတဲ့ဒဏ္ ခံၾကရပါတယ္... ဒါ့ေၾကာင့္ ျမတ္ဗုဒၶက ခႏၶာကုန္ရာကုန္ေၾကာင့္ က်င့္ေစခ်င္တာပါ... ဘုန္းႀကီးတို႔ လက္က်န္အခ်ိန္ေလးမွာ လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္တာေတြ မေမ့မေလ်ာ့ လုပ္ၾကရမွာပါ... မ်ားေသာအားျဖင့္ အခ်ိန္ေတြ အမ်ားႀကီး က်န္ေသးတယ္ ထင္ေနတတ္ၾကပါတယ္... တကယ္ေတာ့ လက္က်န္အခ်ိန္ဆိုတာ တိုေတာင္းလြန္းလွပါတယ္... ကိုယ္ေရာစိတ္ပါ ၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ...

20 Oct 09, 04:52
ထက္စုႏွင္းဆီ: ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဘုရား. တပည့္ေတာ္ အသိတခု တိုးသြားပါတယ္ဘုရား.. ေနာက္ေနာင္ စာေရးရင္ သံဃာေတာ္အစား ဘုန္းၾကီး(သို႔) ရဟန္းလုိ႔ သုံးစြဲေရးသားပါ႔မယ္ဘုရား. တပည္႔ေတာ္ ရတနာသုံးပါးကို ေစာ္ကားလိုစိတ္အလ်ဥ္း မရွိပါဘုရားးးး အျပစ္ျဖစ္မွာ ေၾကာက္လွပါတယ္ဘုရား. တပည္႔ေတာ္ အမွားလုပ္မိရင္ ဆုံးမေတာ္မူပါဘုရား.

ဦးေလာကနာထ: ေကာင္းပါၿပီ ဒကာမႀကီး ထက္စုႏွင္းဆီ ေရ... အသိဉာဏ္ေတြ တိုးပြားေအာင္ ရွာေဖြေနတာ သိရလို႔ ဝမ္းသာပါတယ္... ဆိုဆံုးလြယ္တဲ့သူဟာ တိုးတက္ႏိုင္ဆံုးသူပါပဲ... ေနရာတကာမွာေမး မ်ားမ်ားေလ့လာ အသိဉာဏ္ေတြနဲ႔ ခ်င့္ခ်ိန္ဆံုးျဖတ္... ျမတ္ဗုဒၶအာေဘာ္နဲ႔ အနည္းစပ္ဆံုးရေအာင္ယူ... အျပစ္ျဖစ္မွာ ေၾကာက္တာထက္ အျပစ္လုပ္ရမွာကိုေၾကာက္... ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆို အျပစ္ျဖစ္မွာေၾကာက္လို႔ဆိုၿပီး ဘာမွမလုပ္ေတာ့တဲ့သူေတြ ေဘးထြက္ေနတဲ့သူေတြ မ်ားလာတယ္... ၾကာေတာ့ အဲလိုလူေတြကို ဆံုးမစကားေျပာၾကည့္တဲ့အခါ အေပါက္မပါတဲ့ အံုးသီးထဲ ေရထည့္ေနရသလိုပဲ... ဝင္ေပါက္ေတြ ပိတ္ေနတယ္... ဘယ္ေလာက္ေျပာေျပာ ဘာမွကို မဘာေတာ့ဘူး... ဒီေတာ့ မသိတာေတြေမး ေလ့လာ မွတ္သား ျပင္စရာရွိရင္ ျပင္သြားပါ... မၾကာမွီ... သူေတာ္ေကာင္းတရားေတြ သစၥာတရားမ်ားစုေဝးရာျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္... မိသားစု စိတ္ခ်မ္းသာၾကပါေစ...

19 Oct 09, 17:45
ထက္စုႏွင္းဆီ: ဘုန္းဘုန္းေရ တပည့္ေတာ္ သိခ်င္တာတခုက သံဃာေတာ္ေတြ လိမ္ေျပာရင္ ဘယ္လုိ အျပစ္ရနိုင္ပါသလဲ.. သူတပါးကို မထိခိုက္ေပမဲ႔ မလုပ္တာကို လုပ္တယ္ မရွိတာကို ရွိတယ္ လိမ္ေျပာမယ္ဆိုရင္ အျပစ္ရွိပါသလားဘုရား တပည္႔ေတာ္ ေမးမိတာ အျပစ္ရွိရင္ ခြင္႔လႊတ္ပါဘုရား.. တပည္႔ေတာ္ သိခ်င္လို႔ပါ..

ဦးေလာကနာထ: ဒကာမႀကီး ထက္စုႏွင္းဆီ ေရ... ဒီလိုေမးတာ အျပစ္မျဖစ္ပါဘူး... ေမးတဲ့အတြက္ အသိဉာဏ္တိုးပါတယ္... မိမိအသိဉာဏ္တိုးသလို လာေရာက္ဖတ္ၾကတဲ့သူေတြလည္း အသိဉာဏ္တိုးေစပါတယ္... သံဃာဆိုတာ ဘုန္းႀကီးေတြ အမ်ားႀကီး စုေပါင္းထားတာကို ေခၚတာေလ... ဒါ့ေၾကာင့္ သံဃာဆိုတာကေတာ့ မလိမ္ပါဘူး... ဘုန္းႀကီး(သို႔)ရဟန္း ဒီလိုသံုးမယ္ေလ... လိမ္ေျပာတဲ့အခါ လူကအျပစ္တစ္ခုဆိုရင္ ရဟန္းကအျပစ္ႏွစ္ခုျဖစ္မယ္... လူကအကုသိုလ္အျပစ္... ရဟန္းကေတာ့ အကုသိုလ္အျပစ္ရယ္ ဘုရားစည္းကမ္း မလိုက္နာတဲ့အျပစ္ရယ္ေပါ့... အကုသိုလ္အျပစ္ရဲ႕ အက်ဳိးေပးက လူနဲ႔ရဟန္းအတူတူပါပဲ... ဘုရားစည္းကမ္း မလိုက္နာတဲ့ အျပစ္ကေတာ့ ျပဳတဲ့အေပၚ မူတည္ၿပီး အႀကီးအေသး ကြာသြားပါလိမ့္မယ္... အျပစ္အႀကီးဆံုးကေတာ့ ရဟန္းမဟုတ္ေတာ့ဘူး(ပါရာဇိက) ဆိုတဲ့ထိ ျဖစ္ႏိုင္တယ္... အေသးဆံုးကေတာ့ လူအမ်ားကဲ့ရဲ႕ဖြယ္ေပါ့ေလ... လူျဖစ္ေစ ရဟန္းျဖစ္ေစေပါ့ မလိမ္မညာ အမွန္အတိုင္း ေျပာဆိုျခင္းကေတာ့ အေကာင္းဆံုးပါပဲ... တခါတရံ အမွန္အတိုင္းေျပာလို႔ အဆင္မေျပတာေတြ ျဖစ္ေပၚတတ္ပါတယ္... ဒီအခါမ်ဳိးမွာ လိမ္လည္မႈမပါတဲ့ ပရိယာယ္ကို သံုးပါ... ဘယ္ေတာ့မွ မလိမ္မညာသင့္ပါ... မိသားစုစိတ္ခ်မ္းသာၾကပါေစ...

19 Oct 09, 06:48
၀ိမုတၱိသုခ: ဘုန္းဘုန္းဘုရား။ သံဃာေတာ္မ်ား ကြန္ပ်ဴတာသံုးစြဲရာတြင္ တရား၀င္ လိုင္စင္ျဖင့္၀ယ္ထားတာမဟုတ္တဲ့ ေဆာ့ဖ္၀ဲမ်ား (Pirate Softwares) ကို အသံုးျပဳပါက ၀ိနည္းေတာ္ႏွင့္ ညီ၊ မညီ သိလိုပါတယ္ဘုရား။

ဦးေလာကနာထ: ဒကာေလး ဝိမုတၱိေရ... ဘုန္းႀကီးတို႔ စည္း႐ိုးနားေတာ့ ေရာက္လာၿပီ... ပိုင္ရွင္က ေရာင္းစားတဲ့ ေဆာ့ဖ္ဝဲမ်ားကို တရားမဝင္ အသံုးျပဳရင္ ဘုရားဝိနည္းေတာ္အရ အျပစ္ရွိပါတယ္... အျပစ္ အႀကီး အေသးကေတာ့ အေျခအေနအားလံုးအေပၚမွာ မူတည္ပါလိမ့္မယ္... ေလးနက္ သိမ္ေမြ႔မႈေတာ့ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္... ေရွာင္ႏိုင္ရင္ေတာ့ အေကာင္းဆံုးပါပဲ...

ဒုတိယပါရာဇိက ခိုးမႈကို ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ဖို႔ အခ်က္ ၅-ခ်က္ကို ထည့္သြင္းစဥ္းစားဖို႔ ျပထားပါတယ္...

၁... ပိုင္ရွင္၏ သေဘာထား...

၂... ခိုးယူသည့္ အခ်ိန္ကာလ...

၃... ခိုးယူရာ အရပ္ေဒသ...

၄... ခိုရာပါပစၥည္း တန္ဖိုး...

၅... ခိုရာပါပစၥည္း သံုးစြဲမႈတို႔ ျဖစ္ပါတယ္...

အက်ယ္ကိုေတာ့ ဒုတိယပါရာဇိကအခန္းမွာ အေတာ္စံုပါတယ္... ဆက္လက္ေလ့လာပါ... စိတ္ခ်မ္းသာပါေစ...

17 Oct 09, 02:03
thandarsoe: ဦးဇင္းဘုရား....ငါးပါးသီလကို လံုး၀အျပစ္ကင္းစင္ လံုၿခံဳေအာင္ ဘယ္လိုထိန္းရမလဲဆိုတာ သိခြင့္ျပဳပါ ဘုရား.. စိတ္ခ်မ္းသာပါေစ....ကိုယ္က်န္းမာပါေစ...

ဦးေလာကနာထ: ဒကာမႀကီး thandarsoe ေရ... ငါးပါးသီလကို လံုးဝ အျပစ္ကင္းစင္ လံုၿခံဳေအာင္ ျပဳခ်င္တယ္ဆိုရင္ ေသာတာပန္ လုပ္လိုက္ၾကရေအာင္... ဒီထိသြားမွ လံုးဝဆိုတာႀကီး ျဖစ္မွာ... သြားရမဲ႔လမ္းက ဝိပႆနာလမ္းေပါ့... ဒါေတြကေတာ့ သိသင့္သေလာက္ သိၿပီးသား... မေရာက္ေသးခင္ လမ္းခရီးေပၚမွာ အေနအထား ေမးတာေနမွာပါ... ဒီေတာ့... ေတြ႔သေလာက္ ေလ့လာလို႔ ရသလာက္ေလးေပါ့ ေရးေပးလိုက္ပါတယ္... ဆက္ၿပီးေတာ့လည္း ေလ့လာပါ... စိတ္ခ်မ္းသာပါေစ...

သိကၡာရွိလို သီလကို...

ေစာင့္ေရွာက္ၾကေစလို...

သူ႔အေပၚမွာ ခ်စ္ၾကင္နာ...

ကိုယ္ခ်င္းစာကာ ဆက္ဆံပါ...

သီလမစင္ ေတြ႔လာလွ်င္...

ရြံရွာစက္ဆုပ္ မ်ားမ်ားလုပ္...

မိမိသိကၡာ ေလးစားပါ...

ရွက္ေၾကာက္တရား မ်ားမ်ားထား...

သီလပ်က္လာ ဝန္ခံပါ...

ကိုယ္အမူအရာ ဆင္ျခင္ပါ...

ႏႈတ္မႈေရးရာ ေျပျပစ္စြာ...

စိတ္ထဲကေတာ့ ျပစ္မွားမယ္...

သီလကေတာ့ မပ်က္တယ္...

ဒါေပမဲ့လည္း မတင့္တယ္...

စိတ္ကိုျဖဴေအာင္ ထားသင့္တယ္...

ေနာက္ဆံုးခ်ဳပ္မယ္ သတိကြယ္...

သမၼာသတိေတာ့ ျဖစ္ရမယ္...

14 Oct 09, 21:48
ခြန္ေနာင္: ဓမၼေစတီ ဦးေကာသလႅက ေဟာတဲ့တရားေတြ အကုန္မွားတာ မဟုတ္ဘူးဆုိရင္ ဘာတစ္ခုမွကုိ မမွန္တာလုိ႔ ေျပာရလိမ့္မယ္ ဘုရား။ သကၤန္းၾကီးျခံဳျပီး အညွီအေဟာက္ေတြ ေဟာေနတာ ရြံဖုိ႔ေတာင္ ေကာင္းတယ္။ ကာမတဏွာ ဒီေလာက္ ဟုန္းဟုန္းထ ေနလဲ လူထြက္ေပါ့။ သကၤန္းဝတ္နဲ႔ ညစ္တီးညစ္ပတ္ေတြေဟာ မိန္းကေလးေတြပါ စင္ေပၚကေန ရိသဲ့သဲ့ေျပာနဲ႔ ဘုန္းၾကီးျဖစ္ျပီး တဏွာတရား ဒီေလာက္ေဟာခ်င္တာ ဘယ္လုိသြား ဦးခ်ႏုိင္မလဲဘုရား။ ဇိမ္ေခါင္းဦးခ်ရတာနဲ႔ တန္းတူေနမွာ။

ဦးေလာကနာထ: ဒကာေလးခြန္ေနာင္ အေတြးေကာင္း... ဘုရားအစစ္ကိုျမင္ တရားအစစ္ကိုျမင္ သံဃာအစစ္ကို ျမင္ႏိုင္ၾကရင္ တို႔သာသနာႀကီး အဓြန္႔ရွည္ဦးမွာေပါ့... ဒကာဒကာမအေပါင္း ဉာဏ္ေတြရင့္လို႔ အမွန္ကို ေတြ႔ျမင္ႏိုင္ၾကပါေစ...

(အရွင္ေလာကနာထ-၂ မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။)

.

Thursday, November 5, 2009

လူ႔အဆင္႔အတန္းႏွင္႔ လူ႔တန္ဖိုး…

လူ႔အဆင္႔အတန္းကို မည္သုိ႔တုိင္းတာမည္နည္း၊ မည္သည္႔႔ပုံစံခြက္နဲ႔ ခြဲျခားႏုိင္မည္နည္း။ လူ႔အဆင္႔အတန္းကို လူေတြက သတ္မွတ္ျခင္းလား သို႔တည္းမဟုတ္ လူအဆင္႔အတန္းကပဲ လူေတြကို ခြဲျခားေနျခင္းလား ဆန္းစစ္ရန္လုိအပ္ေပသည္။

မ်ားေသာအားျဖင္႔ လူအမ်ားစုသည္ ေငြေၾကး ဥစၥာပစၥည္းၾကြယ္ဝ ခ်မ္းသာမွဳ၊ ရာထူးဂုဏ္ရွိန္ တန္ခိုးအာဏာ၊ ေဆြမ်ိဳးအင္အား စသည္တုိ႔နွင္႔ လူ႔အဆင္႔အတန္းကို တုိင္းတာေလ႔ရွိၾကပါသည္။ ပညာတတ္ လူတန္းစားမ်ားသည္ ပညာအရည္အခ်င္း ဘြဲ႔ရာထူး တုိ႔ႏွင္႔ တိုင္းတာေလ႔ရွိၾကပါသည္။

သတ္မွတ္ျခင္း၏ ေနာက္ကြယ္တြင္….
ခ်မ္းသာၾကြယ္ဝမွဳနဲ႔ မိ္မိတို႔ကိုယ္ကို မိမိတို႔ အဆင္႔အတန္းျမင္႔သည္ဟု သတ္မွတ္ေလ႔ရွိေသာ လူခ်မ္းသာ လူ႔ဘူဇြာ အမ်ားစုသည္ မ်ားေသာအားျဖင္႔ အလွဴအတန္း ရက္ရက္ေရာေရာ ျပဳလုပ္ျခင္းျဖင္႔ လူအမ်ားသိျမင္ေအာင္ ၾကြားလုံးထုတ္ေလ႔ရွိပါသည္။ အမွန္စင္စစ္ လူအမ်ား၏ ေနာက္ကြယ္တြင္ လက္တဖက္က ေပးလွဴျပီး တျခားလက္တဖက္က ျပန္လည္ ခုိးယူ နွိဳက္ယူ ေနၾကသည္မွာ ထိုသူတို႔သတ္မွတ္ထားေသာ လူ႔အဆင္႔အတန္း ျဖစ္နိုင္ေပသည္။

ေဆြစဥ္မ်ိဳးဆက္ တန္ခိုးအာဏာ အရွိန္အဝါ ၾကီးမားမွဳနဲ႔ အစဥ္အျမဲ ဂုဏ္ယူေလ႔ရွိေသာ လူကုံထံ လူေပၚလူေဇာ္ တို႔သည္ အျမဲတေစ ပြဲလမ္းသဘင္ ပါတီ အခန္းအနားတို႔တြင္ ေခါင္းေပါင္းစ တလူလူ ပုဝါနွစ္စ စုံခ်၍ မိန္႔မိန္႔ၾကီး ျပဳံးကာ ဂုဏ္ယူဝ႔႔ံၾကြားေလ႔ ရွိၾကပါသည္။ တကယ္တမ္း လူမသိသူမသိ မိဘအရွိန္အဝါမရွိ ဝမ္းေရးအတြက္ မလုပ္မျဖစ္ သူတပါးအိမ္တြင္ ကြ်န္ခံေနရေသာ မ်က္နွာမြဲ မိန္းမငယ္မ်ားကို အနို္င္က်င္႔ ေစာ္ကားေမာ္ကား လက္ရဲဇက္ရဲ လုပ္ေနၾကသည္မွာလည္း သူတို႔ မွတ္ယူေနေသာ လူ႔အဆင္႔အတန္းထဲမွ တစ္ခု ျဖစ္နိုင္ေပသည္။

ပညာအရည္အခ်င္း ဘြ႔ဲရာထူးနဲ႔ ေခါင္းေမာ႔ ေျခဖ်ားေထာက္ေလ႔ရွိေသာ ပညာတတ္လူတန္းစားတို႔သည္ မိမိတို႔နဲ႔ သက္ဆိုင္ရာ ေနရာတိုင္း ႒ာနတိုင္းတြင္ မာနမ်က္နွာ မခ်ဳိျမေသာမ်က္နွာတို႔ျဖင္႔ လူအမ်ားကို ဆက္ဆံေလ႔ရွိျပီး ၄င္းတို႔အက်ိဳးရွိမည္႔ မည္သည္႔ကိစၥ အတြက္မဆို လူမွဳေရး ေဖာက္ျပန္မွဳျပဳလုပ္ရန္ ဝန္မေလးၾကေပ။ ဤသည္မွာလည္း ထိုသူတို႔၏ လူ႔အဆင္႔အတန္းတခု ျဖစ္ေပသည္။

ျမင္႔ျမတ္ေသာ လူ႔အဆင္႔အတန္း
ေသခ်ာသည္မွာ လူတေယာက္၏ အဆင္႔အတန္းကို ထုိလူကိုယ္တိုင္ ျပသေနျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။ လူတစ္ေယာက္၏ အျပဳအမူ အေျပာအဆို အေနအထိုင္သာမက အေရးၾကီးဆုံးျဖစ္ေသာ စိတ္ေနစိတ္ထား ျမင္႔ျမတ္မွဳ၊ စိတ္ထားတတ္မွဳ စိတ္ေကာင္းရွိမွဳ၊ စိတ္ဓာတ္ခိုင္မာမွဳ၊ မည္သို႔ေသာ အေျခအေန အခိ်န္အခါတြင္မဆို မေျပာင္းမလဲ မေဖာက္မျပန္ေသာ စိတ္ဓာတ္ခြန္အားရွိမွဳ တို႔သည္ ျမင္႔ျမတ္ေသာ လူ႔အဆင္႔အတန္းကို ျပသေနေသာ အဓိက အေၾကာင္းမ်ား ျဖစ္ေပသည္။

ခိုင္မာေသာစိတ္ဓာတ္ရွိမွသာလွ်င္ ေဆာင္ရြက္ခ်က္ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ နွင္႔ ရပ္တည္ခ်က္တို႔သည္ မယိမ္းမယိုင္ ေက်ာက္တိုင္ကဲ႔သို႔ အျမဲ တည္တံ႔ေနေပမည္။ ထိုသုိ႔မဟုတ္ပါက သူတပါး၏ ေသြးထိုးမွဳ ေျမွာက္ပင္႔ေပးမွဳ ေသြးေဆာင္မွဳ ျဖားေယာင္းမွဳ ေၾကာင္႔ ေလယူရာ ယိမ္းတတ္ေသာ အေရာင္ေျပာင္းတတ္ေသာသူအျဖစ္ အလြယ္တကူ အေရခြံ လဲတတ္ေပသည္။ မည္သည္႔လုပ္ငန္းကို မဆို ျပဳလုပ္ရာတြင္ အစမွ အဆုံးတိုင္ေအာင္ မိမိ၏ ရပ္တည္ခ်က္ ခံယူခ်က္ ယုံၾကည္ခ်က္ကို မျပိဳလဲေအာင္ထိန္းသိမ္းနိုင္ျပီး ပန္းတုိင္ကို ရယူရန္အတြက္ လုပ္ငန္းမ်ားေဆာင္ရြက္ရာတြင္မူ အေျခအေန အခ်ိန္အခါေျပာင္းလဲမွဳ နွင္႔ ျဖစ္နို္င္ေျခရွိေသာ အေၾကာင္းအခ်က္မ်ားေပၚ မူတည္၍ သင္႔ေတာ္သလို လုိအပ္သလို ျပဳျပင္ေဆာင္ရြက္သင္႔ေပသည္။ ထိုကဲ႔သို႔ေသာ လူတို႔၏ ေနာက္ဆုံးခရီး ေနဝင္ခ်ိန္သည္ကား လွပ စည္ကားသုိက္ျမိဳက္မွာ ေသခ်ာလွေပသည္။

မိမိတို႔ အားသန္ရာကို မိမိတို႔ိသေဘာက်သလို မည္သုိ႔ပင္ သတ္မွတ္ေစကာမူ ပတ္ဝန္းက်င္၏ခ်စ္ခင္မွဳ တန္ဖိုးထားမွဳ ေလးစားမွဳ ယုံၾကည္မွဳ အားကိုးမွဳ သာမက စံျပလူသားအျဖစ္ သေဘာထား မွတ္ယူမွဳမ်ားကို မိမိ၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားျဖင္႔သာ ရယူနုိင္ေပမည္။

လူ႔စရုိက္နဲ႔ ပတ္ဝန္းက်င္
လူ႔စရုိက္ဆုိသည္မွာ ပတ္ဝန္းက်င္နွင္႔သက္ဆုိင္သည္ဟု အေပၚယံအားျဖင္႔ ထင္ျမင္စရာရွိေသာ္လည္း ပတ္ဝန္းက်င္ထက္ အေရးၾကီးသည္မွာ လူ၏ ေမြးရာပါ ပင္ကိုယ္စရုိက္ျဖစ္ပါသည္။

ပတ္ဝန္းက်င္္ မည္မွ်ပင္ေကာင္းေစကာမူ ပင္ကုိယ္စရုိက္ မေကာင္းမွဳကို ဆုံးမပဲ႔ျပင္ လမ္းညႊန္ျပသ ထိန္းေက်ာင္းမည္႔႔သူ မရွိလွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ရွိေသာ္ျငားလည္း ဆုိဆုံးမလြယ္သူ မဟုတ္လွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေမြးရာပါ ပင္ကုိယ္စရုိက္တြင္ ဝါသနာပါ ပူးတြဲေနပါက မည္သို႔ဆုံးမေစကာမူ တသက္လုံး မျပင္ေတာ႔ဘဲ ေသသည္အထိ မိုက္တြင္းနက္ၾကေပလိမ္႔မည္။

ပင္ကုိယ္စရုိက္ေကာင္းမြန္ေသာ လူတစ္ေယာက္သည္ မည္သည္႔ဘဝ၊ မည္သည္႔္ေနရာမဆို၊ မည္သည္႔္အခိ်န္ျဖစ္ျဖစ္ မည္သုိ႔ေသာအေပါင္းအသင္းနဲ႔ ေတြ႔ေစကာမူ ပတ္ဝန္းက်င္ မေကာင္းသည္႔တိုင္ေအာင္ လမ္းမွားေပၚေရာက္ရန္ အင္မတန္ခက္ခဲလွပါသည္။ ထိုသူ၏ ပင္ကိုယ္စရုိက္ေကာင္းသည္ မိမိကုိယ္ကို ထိန္းေက်ာင္းနိုင္သည္သာမက ပတ္ဝန္းက်င္ကိုပါ တည္႔မတ္ ေကာင္းမြန္ေစတတ္ပါသည္။ ပတ္ဝန္းက်င္၏ ေကာင္းျခင္းဆိုးျခင္းသည္ ထိုသူအေပၚ မလႊမ္းမိုးနိုင္ဘဲ ထိုသူ၏ ေကာင္းျမတ္တဲ႔ ပင္ကိုယ္စရုိက္ အက်င္႔သီလ နွင္႔တကြ သင္႔ျမတ္မွန္ကန္တဲ႔ အေနအထိုင္သည္သာ ပတ္ဝန္းက်င္ကို ၾသဇာသက္ေရာက္မွဳ ရွိေစမည္ျဖစ္သည္။

အမွန္စင္စစ္္ အေရးၾကီးဆုံးမွာ ပင္ကိုယ္စရုိက္နွင္႔ အသိဥာဏ္ေပၚ မူတည္ျပိး ျဖစ္ေပၚလာေသာ အျပဳအမူ အေျပာအဆို အေနအထိုင္သာမက အက်င္႔သီလ သိကၡာ သမာဓိသာလွ်င္ အဓိကျဖစ္ေပသည္။

အကယ္၍ လူတစ္ေယာက္သည္ ငယ္ရြယ္စဥ္ကေလးဘဝက ဆိုးဝါးလွတဲ႔ ပတ္ဝန္းက်င္ဒဏ္ကို ျပင္းထန္စြာ ခံစားခဲ႔ကာ စိတ္ဒဏ္ရာ နာက်ည္းမွဳ စိတ္မလုံျခံဳမွဳ ရခဲ႔သည္႔တိုင္ ၄င္း၏ ပင္ကုိယ္စရုိက္နွင္႔ အသိဥာဏ္သာ ေကာင္းမြန္ျမင္႔ျမတ္မည္ ဆုိပါက ၾကီးျပင္းလာေသာအခ်ိန္တြင္ ေရာက္ရွိေနေသာ ပတ္ဝန္းက်င္နဲ႔ ေလ်ာ္ညီစြာ မိမိကိုယ္ကို ထိန္းသိမ္းေစာင္႔ေရွာက္ကာ သင္႔ေလ်ာ္ေသာ ေအးခ်မ္းေသာ ျမင္႔ျမတ္သာလြန္ေသာ ကိုယ္ စိတ္ နွလုံး သုံးပါးလံုးကို ပိုင္ဆိုင္နိုင္ေသာသူျဖစ္ေပမည္။ ပတ္ဝန္းက်င္ကို အျပစ္တင္ ေဝဖန္ လက္ညွိဳးထိုး ေနမည္႔အစား မိမိကိုယ္ကို ဆန္းစစ္ေဝဖန္သုံးသပ္ျပီး ျပဳျပင္ယူသင္႔ေပသည္။

လ႔ူတန္ဖိုးကို ၾကည္႔တတ္ပါေစ
လူဆိုသည္မွာ အစစအရာရာ မျပည္႔စုံနုိင္ေပ။ ေကာင္းေသာအားသာခ်က္ရွွိိနုိင္သကဲ႔သုိ႔ု မေကာင္းေသာ အားနည္းခ်က္လဲ ရွိနိုင္ပါသည္။ ေကာင္းေသာအခ်က္မ်ားကိုသာ ၾကည္႔ျပီး လူေကာင္းဟု မသတ္မွတ္နိုင္သလုိ ဆိုးေသာအခ်က္မ်ားသာ ကြက္ၾကည္႔ျပီး လူဆိုးဟုလဲ မေခၚဆုိနုိင္ေပ။ ေကာင္းေသာ အခ်က္မ်ားသည္ လူ႔ပတ္ဝန္းက်င္ကို အက်ဳိးျပဳေနျပီး လူ႔အက်ိဴးေဆာင္ေနမည္ဆုိပါက လူ႔အသိုင္းအဝိုင္းတခုလံုးက လူေကာင္းဟုသတ္မွတ္ေပလိမ္႔မည္။ ထို႔အတူ မိမိ၏မေကာင္း ေသာလုပ္ရပ္မ်ားက မိမိေဘးပတ္ဝန္းက်င္မွ အစျပဳျပီး လူသားအားလုံးကို အႏၱရာယ္ေပးနိုင္မည္ဆုိပါက လူဆိုးဟု ေခၚေဝၚေပလိမ္႔မည္။

လူ႔တန္ဖိုးဆုိသည္မွာ ၾကည္႔တတ္ေသာသူမွသာလွ်င္ ျမင္နိုင္ပါသည္။ လူ႔တန္ဖုိးသည္ ၾကည္႔တတ္္ေသာသူအေပၚမူတည္ျပီး အမ်ိဳးမ်ိဳး ေျပာင္းလဲေနပါသည္။ လူမ်ားကုိ အေပၚစီးမွ ၾကည္႔တတ္သူ တနည္းအားျဖင္႔ မိမိကိုယ္သာလွ်င္အေတာ္ဆုံး အတတ္ဆုံးလို႔ ထင္ေနေသာသူမ်ားသည္ လူအခ်င္းခ်င္း အထင္ေသးလြယ္ျပီး လူ႔တန္ဖိုးကို အလြယ္တကူမသိနိုင္ေပ။ လူမ်ားကို ေအာက္မွ ေမာ႔ၾကည္႔တတ္သူ (သို႔) မိမိကိုယ္ကို ယုံၾကည္မွဳမရွိသူမ်ားသည္ မည္သူ႔ကို မဆို အထင္ၾကီးလြယ္ျပီး ယုံလြယ္တတ္ၾကပါသည္။ လူမ်ားကို တန္းတူရည္တူသေဘာထားျပီး လူ႔အရည္အခ်င္းကို အထင္မေသးလြန္း အထင္မၾကီးလြယ္သူမ်ားသာလွ်င္ လူ႔တန္ဖိုးကို မွန္မွန္ကန္ကန္ ျမင္နိုင္ ယုံယုံၾကည္ၾကည္ အသုံးခ်နိုင္ေပလိမ္႔မည္။ ေနရာတုိင္းတြင္ အယုံအၾကည္မလြယ္သင္႔သလို အယုံအၾကည္မဲ႔တာမ်ိဳးလည္း မျဖစ္သင္႔ေပ။ အစဥ္အျမဲ သံသယစိတ္နွင္႔ အထင္ေသးမည္ဆိုပါကလည္း ေနာက္ဆုံးတြင္ မိမိအရိပ္ကိုပင္ မိမိမယုံၾကည္ေတာ႔ဘဲ အထီးက်န္စိတ္ႏွင္႔ အရာရာက်ဆုံးသြားနိုင္ေပလိမ္႔မည္။

လူတစ္ေယာက္၏ကံၾကမၼာကို မည္သည္႔နတ္သိၾကား နတ္ဘုရားမွဖန္ဆင္းယူ၍ မရနိုင္သကဲ႔သုိ႔ ေဘးပတ္ဝန္းက်င္မွလည္း ျပဳျပင္ယူ၍ မရနို္င္ေပ။ မိမိ၏ ကိုယ္ စိတ္ နွလုံး သုံးပါးနွင္႔တကြ ကာယကံ ဝဇီကံ မေနာကံတည္းဟူေသာ ကံသုံးပါးသာလွ်င္ မိမိ၏ဘဝတစ္ခုလံုးကိုသာမက သံသရာတေလွ်ာက္လုံးတြင္ပါ တန္ဖုိးရွိသူအျဖစ္ လမ္းျပၾကယ္သဖြယ္ ဖန္ဆင္းျပဳျပင္ယူသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ။